ნაწარმოებები


გამოცხადდა კონკურსი ლილე2026 . იხილეთ ფორუმზე კონკურსების განყოფილებაში     * * *     გამარჯვებას ვუსურვებთ გმირ უკრაინელ ხალხს რუს აგრესორზე.     * * *     დიდება უკრაინას !!! Сла́ва Украї́ні !!!

ავტორი: ილტოსპირელი...
ჟანრი: პოეზია
31 იანვარი, 2009


თქვი...

კი, დაგიცდიდი... მაგრამ როდემდე?..
დაწყდა სიმები მძაფრი ლოდინით...
აბა, რა ვუყო ამ უშენობას,
გულზე რომ მაწევს მძიმე ლოდივით?..

რა ვქნა, რა გზებით გადავივიწყო
შენი ღიმილის თოვა მსუბუქი,
მაგ შენი თმების ნედლი სურნელი,
შენი თვალების ელვარე შუქი?

შენი ნაბიჯის ჩუმი ხმაური,
შენი საუბრის სუსტი ბგერები,
შენი სიტყვების ნიავ-მარულა,
როგორც მაისში მზის ნამქერები.

შენთან შეხვედრის სითბო და თრთოლა
და განშორების სევდა-ნაღველი,
თქვი, როგორ შევძლო მე უშენობა,
როცა უკვე ვარ შენი მნახველი...

რა დავიწყების დავდო სალუქი
შენი თითების დათლილ პროფილებს,
სითბო, რომელიც მათგან მიგრძვნია,
სამარადისოდ ვით ვიმყოფინებ?

ან მაგ ბაგეთა ატმისფურცლოვან
სურნელს რა ფლასი გადავაფინო,
რომ აღარასდროს არ ვახსენებდე
მათი სიშორის მიმქრალ საფირონს.

ვით განვაშორო გონების თაღებს
და ხსოვნის ურჩის ელვარ კამარებს
შენთან შეხვედრის ყოველი წამი,
დაუსრულებლად რომ მასამარებს.

რომელიც უღვთოდ მაცლის დასაყრდენს
და მითხრის ფეხქვეშ მიწას, ნაღვლიანს,
და რომლისგანაც მხოლოდ სხეული
კი არა, სულიც უკვე დამღლია.

თქვი, მიპასუხე, ნუღარ მაწამებ,
რა მოვუხერხო ამ უშენობას?
ან იყავ ჩემთან, ანდა, სანაცვლოდ,
შემომაშველე რამე მსჯელობა!..

ან თქვი, რომ სხვა ხარ, უცხო, უცნობი
და არ ხარ იგი, ვინც მე ვიცოდი,
რომ ყველაფერი იყო სიზმარი
და სულ ამაოდ ცეცხლით ვიწვოდი...

რომ სულ ტყუილად გიცდი და გეძებ
და უმჯობესი იქნება ჩემთვის,
თავად მოვძებნო გზები არყოფნის
ლაბირინთებში შესვლის და შერთვის.

რომ არ არსებობს გრძნობა ნამდვილი
და სიყვარულიც ქვეყნად არ არის
და რომ არ უყვარს მართლაც არასდროს
არსად არავინ თითქმის არავის.

რომ ყველაფერი თვალთმაქცობაა,
ძლიერ უხეში და მიწიერი,
რომ ამ უვარგის თიხის მასალას
სულ ტყუილად აქვს კაცის იერი.

რომ სიცრუეა სუყველაფერის
ანი და ჰაე, ბოლო და თავი
და სიყვარული კი არა, თურმე
სიძულვილია მხოლოდ უკვდავი.

თქვი, ნუღარაფრის მოგერიდება,
მე ახლა შენგან ყველაფერს ველი,
შენ შეგიძლია, რომ ახლა უკვე
ისე მომექცე, როგორც მსხვერპლს მკვლელი...

მე თითქმის უკვე აღარც ვარსებობ,
მხოლოდ აჩრდილის ალბათ უფლებით
გიწერ ამ ლექსის მწარე სტრიქონებს
და წარსულიდან გესაუბრები...

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები