 | ავტორი: კვაზიმოდო ჟანრი: იუმორისტული 3 მაისი, 2019 |
ნაწარმოები შეიცავს უცენზურო ფრაზებს
თუ თქვენ გინდათ ნახოთ მხოლოდ ეს ნაწარმოები, დააჭირეთ აქ
ოჰ როგორ მინდა იყო ქაჯანა, შენს სულში ჰქროდნენ გრძნობის ქარები, ხშირად გამიხსნა გულის ფანჯარა და დაგმანული ხორცის კარები, ჰგიჟობდე ისე,როგორც ჰგიჟობდი და გაზაფხულის გქონდეს ხალისი, ადრე საწოლში არა გვიჯობდა, ახლა შეხვედრა ისევ ხვალეზე გადაგაქვს და ეს ხვალეც არ დგება, ხან უძილობა გტანჯავს კელაპტარს, მოვა დრო,"ისიც"აღარ ადგება და ვერ ჩაყლაპავ ნერწყვსაც ყელამდე.. და მაგ დარდების ვრცელი საბანი და მაგ თვალების სევდის ღრუბლები, მინდა გრძნობებით სახე დაგბანო, მინდა გაიგო რას გეუბნები:- სწვები საწოლში ისევ მაცდურად, შენს მკერდს კერტები კვირტად აზიან, მოდი ჩემთან და ისევ მაცდუნე, სანამ ყველაფერს კიდევ აზრი აქვს. შენ ყურადღება გაიასმაგე, გაიასმაგე,ოღონდ პირიქით, თვალნი გითრთოდა,ზედ შენი ბაგეც და შენც სტიროდი როგორც ტირიფი. მოვედი,ცრემლი ისევ შეგიშრე, შენს სახეს ვეცი ისევ თაყვანი, ტვინი მაძლევდა ისევ შენიშვნებს, გულმა:-გიყვარს და ტყვილა ყაყანებ! ცეცხლი რაც შენში ენთო,მხიბლავდა, ეგ ცეცხლი მწვავდა,შენი ხალისიც, ყველას დავუდე ოდეს ნიძლავი, რომ არ გადაგვაქვს სექსი ხვალეზე. ახლა მოვიდა დრო სულ სხვაგვარი, მუდმივად გაგაქვს ოხვრა-წუწუნი, მე კი გავხედე ვინც მიღიმოდა და ტუჩით კოცნა დავუპრუწუნე. ასე ვუყურებ უკვე ყველა ქალს, ვინც მიღიმის და თვალებს მინაბავს, შენ თავს იტკიებ,თავზე წაიკრავ, მე წავალ სადმე ვინმეს მივნაბდავ, შენ კი იჯექი სახლში მარადის, არ გსურს კინო და არ გსურს თეატრი და კარი შენი საცმლის კარადის მიტოვებული ამფითეატრი არის და პრანჭვაც აღარ გინდება და კაბის ნაცვლად რაღაც შარვალი ჩაგიცვამს და მეც აღარ მინდები, შენით ვეღარ ვგრძნობ სულის კარნავალს. შენ ყურადღება ცოცხზე გადაგაქვს, მერე უყვები ამას დაქალებს:- როგორ მივლი და როგორ ალაგებ და მობილურზე ამას ქაქანებ მთელი დღეები,ყელში ამოდის, რომ აჟღარუნებ ჭორის გიტარას, მოვდივარ სახლში,შენ კი ტვინს ბურღავ, ტელევიზორთან ვსვამ და გიტარებ. არადა მინდა იყო მაცდური, გნახო კაბაში,გქონდეს ხალისი და როგორც ადრე ისე მაცდუნო და არ გადავდოთ სექსი ხვალეზე. მინდა რომ სადმე გავისეირნოთ, შენ კი უყურებ მუდამ სერიალს, გახსოვს?ფერადი ცხოვრება გვქონდა, ახლა გამკრთალდა,ანუ სერია... ვფიქრობ და განცდა დამაქვს ისეთი, თითქოს შორეთში დაგვრჩა წარსული და ვერ ვიპოვეთ ერთი მიზეზიც, რომ ერთად ყოფნით ზღვარგადასული გვქონოდა დილაც და დაღამებაც, ერთად გვესმინა ფორტეც,პიანოც, შენს თვალებს ვხედავ გადაღამებულს, გთხოვ აზრზე მოდი ადამიანო!
კვაზი უმახინჯესი/ორიათასოცდა.....
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
5. ასე ხდება როცა ოჯახში სიყვარული კიარა მხოლოდ ვნებაზე და ჰორმონებზე აგებული ურთიერთობაა... ცოლის ვერსიაც რომ დაწეროს ვინმემ, რას ხედავს ამ ქმარში ...
ასე ხდება როცა ოჯახში სიყვარული კიარა მხოლოდ ვნებაზე და ჰორმონებზე აგებული ურთიერთობაა... ცოლის ვერსიაც რომ დაწეროს ვინმემ, რას ხედავს ამ ქმარში ...
4. ჩემი მოთხრობა მომაგონა :))) ჩემი მოთხრობა მომაგონა :)))
3. ზოგადად ეს სატირაა,მაგრამ სატირის გვერდი არაა აქ სამწუხაროდ :)
ზოგადად ეს სატირაა,მაგრამ სატირის გვერდი არაა აქ სამწუხაროდ :)
2. ელდასავით მეცა ეს ლექსი. ძალიან სერიოზულია. მეტ–ნაკლებად ყველას ცხოვრებაა. რა კარგად არის დაწერილი. კაკალ გულში!
ელდასავით მეცა ეს ლექსი. ძალიან სერიოზულია. მეტ–ნაკლებად ყველას ცხოვრებაა. რა კარგად არის დაწერილი. კაკალ გულში!
1. საერთოდაც არ მეიუმორისტულა :)
ძალიან კარგი ლექსი- პოეზიადაც, შინა-არსითაც...
"და მაგ დარდების ვრცელი საბანი და მაგ თვალების სევდის ღრუბლები, მინდა გრძნობებით სახე დაგბანო,"
"არ გსურს კინო და არ გსურს თეატრი და კარი შენი საცმლის კარადის მიტოვებული ამფითეატრი"
საერთოდაც არ მეიუმორისტულა :)
ძალიან კარგი ლექსი- პოეზიადაც, შინა-არსითაც...
"და მაგ დარდების ვრცელი საბანი და მაგ თვალების სევდის ღრუბლები, მინდა გრძნობებით სახე დაგბანო,"
"არ გსურს კინო და არ გსურს თეატრი და კარი შენი საცმლის კარადის მიტოვებული ამფითეატრი"
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|