<ხილვა პირველი>


მისმინე
ნიღბიანები მოდიან
გვიპყრობენ, გვთელავენ
არ გვტოვებენ გულგრილად

გუშინ გადავწყვიტე რუსთაველზე ჩამეარა,
ასეც მოვიქეცი 
პირამიდებთან ქვიშა ცხელია, ცოტა ეხამუშა ეს სიმხურვალე ჩემს მოწითალო ფეხის გულებს
თუმცა, ბაბილონის კედლის მშენებლობა ისევ მიმდინარეობს…

არ ვიცი, მეტროში ჩავიდე
თუ ნაღვლიანი სახეების ცქერით "ტკბობა" გავაგრძელო, ისევ რუსთაველის ქუჩა,
მეტრო.. შავი გვირაბი.. დრაკონი გვიპირებს შთანთქვას. ეს ის დრაკონია, რომელმაც ჩემი სისხლის ანალიზის აღება ჩაიფიქრა..

მე ჩემივე ფეხით, ჩემი სურვილის საწინააღმდეგოდ მივედი გველეშაპთან, ხახაში ვთხოვე შესვლა, მანაც უარი არ მითხრა, თვალი ჩამიკრა..

ნიღბიანები მოდიან,
მანამდე შენ უნდა (უნდა!) მეცეკვო სალსა, მომცე მზის ენერგია, გრავიტაციის გრძნობას მიქრობს შენი რბილი ტუჩების ნელ-ნელი წრუპვა და უწონადი ვხდები და შემოვედი შენში. ტკბილი გემო (ოდნავ მწკლარტე, ანწლივით) დამრჩა მოგონებად ჩემში , შენი სველი სხეული ეწებება ჩემსას

ნიღბიანები მოდიან, 
მანამდე უნდა მეცეკვო სალსა, შენი ცეცხლის დაწვა მაქვს განზრახული

მეცეკვე სალსა, დღეს, ხვალ არ დაგვიანდეს


ნიღბიანები მოდიან, მალე აქ გაჩნდებიან
მეცეკვე სალსა, დღეს
დამიგდე ყური
მისმინე