არ იყვნენ ზვიადისტები, არ იყვნენ ე.წ. „ლგბტ აქტივისტები“


არ იყო ზვიადიზმი, იყო 5-წლიანი პატიმრობა ე.წ. „ლგბტ აქტივისტებისთვის“, ხალხში პიდრებს რომ ეძახიან.

გაჩნდა ზვიადიზმი, გაუქმნდა 5-წლიანი პატიმრობა პიდრებისთვის, როგორც ზვიადიზმის იდეოლოგიური მიზანმიმართულობის შედეგი.

რომ არ ყოფილიყო ზვიადიზმი, პიდრები კინოს კი არ გადაიღებდნენ, 5-5 წელი ციხეებში ისხდებოდნენ.

საქართველო კი დამოუკიდებელი იქნებოდა, ოღონდ მართლა.

1934 წელს სტალინის მიერ პიდრებისთვის შემოღებული 5-წლიანი პატიმრობის გაუქმება ზვიად გამსახურდიის და მისი მიმდევრების ანტი-ქართული იდეოლოგიის შედეგია.

აფერისტი ზვიადისტები.

ჯერ 1934 წელს სტალინის მიერ პიდრებისთვის შემოღებული 5-წლიანი პატიმრობა გააუქმებინეს, ახლა ე.წ. ნეო-ზვიადისტები მიტინგებს აწყობენ, პიდრების მიერ გადაღებული ცალკეული ფილმების წინააღმდეგ.

რა აფერისტობაა.

მათი ანტიქართულობის შედეგია, ამ ფილმებს საერთოდ რომ იღებენ.

ნეოზვიადისტები არიან აფერისტები.

ე.წ. „ლგბტ აქტივისტები“, იგივე პიდრები, ნეოზვიადისტების იდეოლოგიური წინაპრების - ზვიადისტების, და მათი მსგავსების მიერ არიან გაჯეჯილებულებები.

ყველაზე „საოცარი“ ის არის, რომ 1989-91 წლებში კუთხური ნაცისტური იდეოლოგიის მატარებელ (გავიხსენოთ ადამიანების „სორტებად“ დაყოფის მოყვარულების ფრაზა: „მინგრელი - ვისში სორტი გრუზინები“, ამ ფრაზაში მთავარი სიტყვებია - „ვისში სორტი“, და არა სიტყვა - „გრუზინი“), და, ერთდროულად, დასავლეთელი უცხოელი პატრონებისგან ანტიქართული ძირგამომთხრელი საქმიანობისთვის „გრანტების“ (საჩუქარის), ანუ ნაჩუქარი ფულის მიღების აფერისტული სურვილით შეპყრობილ, ოი, საოცრებავ, „ლიბერალური აზროვნების და მსოფლმხედველობის“ მქონე ზვიადისტებს, არაფერი ჰქონდათ საწინააღმდეგო სხვადასხვა ეროვნების არაქართველი პიდრების, ე.წ. „ლგბტ აქტივისტების“, წინააღმდეგ, და ერთდროულად, ფანატიკური სიძულვილით იყვნენ განწყობილნი ეთნიკურად გენეტიკური ქართველების წინააღმდეგ, მაგალითად, ირანის ტერიტორიაზე საუკუნეების წინ გადასახლებული კახელების წინააღმდეგ (ზვიადისტები წინააღმდეგნი იყვნენ საქართვლოში კახელების უკან დაბრუნების), ასევე, აჭარლების წინააღმდეგ (ზვიადისტები 1989 წელს ითხოვდნენ აჭარის ავტონომიის გაუქმებას, რაც იმ მომენტში მოქმედი 1921 წლის 16 ოქტომბრის ყარსის ხელშეკრულების პირობებში, ან ამ ხელშეკრულების გაუქმების შედეგად მისი დადების წინ არსებული, 1918 წლის 4 ივნისის ხელშეკრულებით შექმნილი მდგომარეობის აღდგენის შედეგად, იწვევდა აჭარის მიწის საკუთრების უფლებით გადაცემას თურქეთზე), ასევე, საქართველოს ტერიტორიაზე მდებარე ჩრდილოეთი სამცხე-ჯავახეთის მკვიდრი მცხოვრებლების, მესხების, წინააღმდეგ (სხვა მკვიდრი მოსახლეობა, მესხების გარდა, საქართველოს ტერიტორიაზე მდებარე ჩრდილოეთ სამცხე-ჯავახეთში არ არსებობს, - თუ არსებობს, გვაჩვენეთ), შედეგად ზვიადისტებმა 1989-91 წლებში ეთნიკურად გენეტიკური ქართველები, მესხები, არ შემოუშვეს საკუთარ მიწაზე, რითაც ეს მიწა, მაღალი ალბათობით, ფაქტიურად მისცეს, გადავადებით, სომხეთს, აგრეთვე სამომავლოდ სომხეთს დაუთმეს, მაღალი ალბათობით, ჩრდილოეთი თურქეთის ტერიტორიაზე მდებარე სამხრეთი სამცხე-ჯავახეთის მიწებზე მდებარე მესხების სამკვიდრო მიწები (რუსეთ-თურქეთის ომის შემთხვევაში, როცა რუსეთი თურქეთს დაამარცხებს და მიწებს წაართმევს, თუ რუსეთმა გადაწყვიტა, პოლიკური მოსაზრებების გამო, ამ მიწების სხვებზე გადაცემა და არა თავის მიწებზე შეერთება). როგორ? იმით, რომ ზვიადისტებმა საქართველოს ტერიტორიაზე მდებარე ჩრდილოეთი სამცხე-ჯავახეთის მიწებზე მესხების საკუთრების უფლების უარყოფით თურქეთს მისცეს არგუმენტი, რომ თურქეთის ტერიტორიაზე მდებარე სამხრეთი სამცხე-ჯავახეთის მიწებზე საქართველოს არ აქვს საკუთრების უფლება, იმიტომ რომ, მეგრელი ლავრენტი ბერიას მიერ 1944 წელს საქართველოს ტერიტორიაზე მდებარე ჩრდილოეთი სამცხე-ჯავახეთიდან შუა აზიაში გადასახლებული მესხების, და მათი ჩრდილოეთ თურქეთში მცხოვრები ნათესავების, გარდა, სხვა მკვიდრი მოსახლეობა სამცხე-ჯავახეთში, არც ჩრდილოეთში, არც სამხრეთში, არ არსებობს. ზვიადისტები კი ამ ერდადერთი მესხების საკუთრების უფლების უარყოფით იძლევიან არგუმენტს, რის საფუძველზეც სამცხე-ჯავახეთის მიწებზე თავის საკუთრების უფლებას ასაბუთებენ: ჩრდილოეთში - სომხეთი (პერსპექტივაში მის ადგილს თურქეთი დაიჭერს), და სამხრეთში - თურქეთი.

კახაბერ როდინაძე
ადვოკატი
ბათუმი, აჭარა
08.11.2021