მიყვარს ოცნება,რადგან შენთან აქვს,
გადაჯაჭვული მჭიდროდ ფესვები.
ვერ გავურბივარ ძუნწ რეალობას,
ნელ ნელა მწუხრის ლაფში ვეშვები.
გალოკილ თითებს ხელახლა ვლოკავ,
და მომაკვდავ სულს ვქოლავ წიხლებით.
იქნებ გამშორდეს გიჯური ვნება,
იქნებ შევიკრა გული ღილებით.
ქარს გავაყოლე,დაბრუნდა მყისვე.
ტკივილის გრძნობა მებრძვის,ურჩდება.
მალამოდ ვადებ განცდილ სიამეს,
მაგრამ არა და არა ყუჩდება.