ჩვეულებრივ ასე იცის,როცა ღამეს
დილის ფონზე სითამამე ემატება,
ტკივილებით გაბაწრული გიჟი ვარ დღეს
და ამიტომ მომეფერე, მოდი ჩემთან.

ბოშასავით წანწალებენ ეს გრძნობები,
ტანს გიბოჭავს ვნებიანი ცხელი სუნთქვა,
ჩემში ქალი შემოდგომა გაძარცვული
გაზაფხულმა სულ საშენოდ შეისუნთქა.

ჩვეულებრივ გებუტები,ასე ვიცი,
თანაც წყენა შეგუებას ეფერება,
მაშინ  წავალ როცა აღარ მეყვარები,
სიყვარულმაც მალე იცის მობეზრება,

როგოც დილის ყოველ დილით გათენებამ…
და ღამეში დატოვებულ მშიერ ჰაერს,
თუ გააძღებს ვნებიანი ჩენი კოცნა
გაკოცებ და სიყვარულს ნუ დამაძალებ.