"დრო დაუნდობლად მიქრის და მიქრის
ზღვა ცისარტყელას ფერებად ითვლის,
ფოთლების ქარი გზადაგზა ივლის
ფიქრი აწვალებს ცეცხლოვან ივლისს,
ცაზე კამკამა თეთრი მზე იწვის
მიწას აუვა სურნელი წვიმის..
არყის ხეები კულულებს ითვლის
ღაწვებს ეცემა წვეთები წვიმის,
დრიო აუყვება ვრცელ ქუჩებს ფეხით
თვალს გააყოლებს გრძელ აღმართს სევდით..,
ნისლისფერ ღრუბლებს შეხედავს თვალით
ჩაუფიქრდება ცხოვრებას წამით,
დაემალება ცეცხლოვან ვარდებს
არ სურს ოცნეება მალევე დაჭკნეს,
რკალოვან ბაღებს აივლის მალვით
მოაგონდება ამბორი ღამით...
ზღვა ცისარტყელის ფერებად იწვის
დრო მარტოსული მიქრის და მიქრის..."
                                                                    გაგა გოგოლაძე