იმედის სხივი ისე აკიაფდა
თვალები მომჭრა მისმა ათინათმა...
შენმა სიახლოვემ გული აათრთოლა
აშლილი გონება ვნებამ მიმოფატრა...
      ქარმა გამომწვევად ჩემს თმას ჩაუქროლა,
      ტანს შემოახია ურცხვად სამოსელი...
      სულში სურვილების ჭია დაიკლაკნა,
      ბაგე შეფერადდა მუქი სისხლისფერით...
შენი თვალები მავსებენ შვებით,
ალბათ არა ვარ მთლად განწირული...
უკან იხევენ შავი ეჭვები,
ამბორი მაწვიმს კოკისპირული...
      შენი ალერსით უზომოდ მაძღარს,
      მზის სხივი კრძალვით გამომაღვიძებს...
      მე შემწევს ძალა,ფურ-ირმის ძალა,
      სიყვარულისთვის უხმოდ ავკივლდე...