მე მეჩვენება, რომ დღეს წვიმს და
ქარი ქრის ცივი...
არა და ირგვლივ
მზის ნათელი ადგას მიდამოს.
დაშვებულ ფარდებს ეძალება
ობოლი სხივი
და ლამობს სულში
უხმაუროდ შემოიპაროს...
აჰა,ეს სახლი,აივანი,
ოთახი მწირის,
შემოდი მზეო და სინათლე
უხვად მოჰფინე,
დააშრე შენი სიმხურვალით
წვეთები წვიმის,
დამზრალი სული
ამინთე და გამათბობინე;
დამათმობინე საცდური და
მეტს არას გვედრი:
მიხსენ,ჰო მიხსენ,
ნუ ჩაქრები,ჩემო იმედო!
და თუ წამებას უმოწყალოდ
მარგუნებს ბედი
შენ ერთმა მაინც
არ დამთმო და
არ გამიმეტო.