:(

მოგესალმები,  ერნესტო!  მადლობელი  ვარ  გულთბილი  კომენტარებისთვის  (იმედი  ჯახუა,  იმო  ჯახუანი).
ლექსი  მომწონს,  მაგრამ  თავს  ვალდებულად  ვთვლი,  ორიოდ  მცირე  რჩევა-შენიშვნა  მოგცე:
1.      ტირის, ტკაცუნობს ტოტები,  -  აქ  ქვემდებარესა  და  შემასმენლებს  შორის  რიცხვში  შეუთანხმებლობა  გვაქვს,  რაც
ადვილად  შეიძლება  გასწორდეს;
2.      პირველ  ორ  სტრიქონში  ისე  ჩანს,  რომ  ავტორი  გვესაუბრება,  მესამე  სტრიქონიდან  კი  უცებ  პირველი  პირით
        ხე  გვესაუბრება,  რაც  ცოტა  გაუგებრობას  ქმნის...  მეორე  სტრიქონს  მე  ალბათ  დაახლოებით  ასე    დავწერდი:  ,,იწვიან  ჩემი  ტოტები.''  ამით  ორივე  უხერხულობა  მოიხსნებოდა.
        წარმატებები!

საბრალო ხეები, ჩვენს კეთილდრეობას უმოწყალოდ შეწირულები...
არა და, რა სიმყუდროვეა ბუხართან!...
გაიხარე, ერნესტო...
და მეც მინდა პროზა! :)))))))
5

ბუხრის სიყვარულით შემოვიჭყიტე და მშვენიერი ლექსი დამხვდა :) 5555

5

საწყალი ხე...ალბათ ვაშლის...5

მოგიკითხე ჩემო ძვირფასო მეგობარო :) ძალიან კარგი ადამიანი ხარ და მიხარია რომ შედგა ჩვენი მეგობრობა :)
ხო, შენ პროზას გავეცანი და ძალიან მომეწონა, მადლობა, რომ მომეცი საშუალება გავცნობოდი ასეთ მაგარ ნაწერებს, ცუდია რომ არ აპირებ ურაკზე დადო ;;)
მოკლედ მოკითხვები და ევრო-ტურში შევხვდებით :-*

მიხარია, რომ გამუდმებით პროგრესირებს საინტერესო ავტორი! 5

კარგი ხარო. ;;) 555

სანამდის ნაყოფს ვისხამდი,
დანჭიკჭიკებდნენ ჩიტები



სანამდის არ აფრინდება არავინ ერჩის მწყერს,
ვაიმე, ჩვენი სიცოცხლეც იქნებ ასე დღეს!          :)

...აქ ყველაფერია, რის გამოც ლექსად ალაპარაკება ხოლმე ადამიანი :)
...5

ჩემი ბუხარი გამახსენდა... :)

მომწონს ;)

:)

ლამაზია :)

ლამაზი ლექსია, წყალივით მიდის... :)

კარგია.
სულ თვალწინ დამიდგა, როგორ ვზივარ ხოლმე და ჩავშტერებივარ ატკარცალებულ ბუხარს. საუკუთესო ადგილია ფიქრისთვის

ტოტების ტკაცუნი უხეშად მომხვდა.

კარგი ლექსია ერნესტო !  ;)

მესმის შენი ერნესტო!
პატარაობიდან მიკვირდა,რატომ წვავდნენ ვენახის ან კიდევ საკუთარ ეზოში მოჭრილ ხის ტოტებს,
ან კიდევ,როგორ შეიძლებოდა წლების მანძილზე რუდუნებით გამოზრდილი ძროხის ან მისთანების
ხორცის ჭამა...