ფანჯრებიდან სიგარეტმა გამოსუნთქა,
ხალხის თვალებს დაუხატავს "არაფერი"
სიყვარული აქა-იქა მოიფანტა
ცხოვრებაში ბევრი დამრჩა გასარკვევი.

დრო რომ მიდი ჯიბეს ივსებს მოგონებით,
გავაყოლე რამდენიმე ფიქრის შეკვრა,
ვისზეც ვწერდი ახლა დადის გოგონებით
და მეც მასზე გამობმული ძაფი შემწყდა.

მოვიხვიე ღიმილების შარფი ყელზე,
ბოლოები დავიტოვე შესაკრავი,
დავიტოვე,-შემოვაკრავ იმას წელზე-
-ვინც წამოვა გაზაფხულის სეტყვასავით.