27. აუ, მარი... და მგონი სამწუთიანი პაუზა მქონდა... რატომ არ ცოცხლდება სიტყვებში ზუსტი ემოცია? უაზროდ ახლოს მოვიდა, უაზროდ ახლოს და მძიმედ თან და ხვალ რაღაც უნდა გაჩუქო...
გვ#86
ისევ დავპაუზდი... აუ, მარი... და მგონი სამწუთიანი პაუზა მქონდა... რატომ არ ცოცხლდება სიტყვებში ზუსტი ემოცია? უაზროდ ახლოს მოვიდა, უაზროდ ახლოს და მძიმედ თან და ხვალ რაღაც უნდა გაჩუქო...
გვ#86
ისევ დავპაუზდი...
26. ''მენატრება ბავშვობააააა....
უდარდელი ბავშვობაააა....''
``მენატრება ბავშვობააააა....
უდარდელი ბავშვობაააა....``
25. საყვარელიიი :-* საყვარელიიი :-*
24. ხანდახან, როცა წვიმს ქალაქში და მცივა, ვფიქრობ -
სულ უბრალოდ რომ ვისხდეთ ახლა,
ბავშვობის სახლთან...
:-* ხანდახან, როცა წვიმს ქალაქში და მცივა, ვფიქრობ -
სულ უბრალოდ რომ ვისხდეთ ახლა,
ბავშვობის სახლთან...
:-*
23. ძალიან კარგი ლექსია ;)
55555. ძალიან კარგი ლექსია ;)
55555.
22. შენი მარი ვარ :) შენი მარი ვარ :)
21. ხომ ჩემი მარი ხარ, ხო არ მეშლება ნიკი ? .... ხომ ჩემი მარი ხარ, ხო არ მეშლება ნიკი ? ....
20. ბავშვობის სახლზე მეც მაქვს რაღაც მიჯღაბნილი, ხასიათზე რომ ვიქნები დავდებ მერე .... :)
მაგარია მარი, მომეწონა ,მომენატრე და გაკოცე :-* ბავშვობის სახლზე მეც მაქვს რაღაც მიჯღაბნილი, ხასიათზე რომ ვიქნები დავდებ მერე .... :)
მაგარია მარი, მომეწონა ,მომენატრე და გაკოცე :-*
19. ძალიან კარგი ხარ მარი...5555555 ძალიან კარგი ხარ მარი...5555555
18. სინამდვილე შემოდის სახლში. ასე მგონია. ნაპრალებიდან კი არა, კედლებიდან შემოდის და მარტოობას მხდის. თითქოს მუყაოსგან გამომჭრეს და არავის გახსენებია ჩემთვის სული მოეცა.. ვერ ვიტან სიჩუმეს, ჩავამსხვრევ თვალებს და გამოვალ გარეთ.
მე ისე გულგრილად შემიძლია ვწერო სევდიანი ამბები, რომ მიკვირს.
და ხანდახან ვარ ისეთი მძიმე და ვწერ ისეთ არაფერ წერილებს, როგორსაც შენ კითხულობ.
სადღაც კუთხეში ყიდიან ბამბის ნაყინს, სადღაც კუთხეში ჩემთვის ქაღალდის სახლი დგას.
ჩემს ცხოვრებაში მობორიალე შემთხვევითმა ადამიანებმა დამღალეს.
როგორი თეთრი მაქვს ხელები. ნახე, როგორ მეტყობა ცისფერი ძარღვები. აქ მხოლოდ მე ვჩქეფ, სხვა ადამიანისთვის არ არის ადგილი.
ნეტავ,როგორი ვარ მე გარედან. გოგო, რომელსაც ყოველგვარი სისულელის გაკეთება შეუძლია. ვამბობ, მოდი ამოვიღო ტკივილი საკუთარი თავიდან. აი, ჩავიდე ღრმად და ამოვძირკვო ყოველი მტკივანი უჯრედი. ამოვძირკვო ეს ჩვევა, რომ უაზროდ ვეჩვევი ადამიანებს და მერე მიჭირს. რომ მათ რეალურად კი არ აღვიქვამ, ვთხზავ, ვიგონებ და მერე კიდევ უფრო მტკივა.შიგნიდან მტკივხარ,ჩუმ ტკივილს ვერ ვიტან...
დაფლეთილი სხეული მაცვია,ფეხები ფეთქავენ. ასე მემართებოდა ბავშობაში, ბევრს რომ ვივლიდი.
სიცხიანი ვწევარ და სინამდვილე ჩემკენ მოიპარება, რომ თმებით შემომეხვიოს და გამომწოვოს ყოველი შენ.
ყველაფერი უფრო კარგად არის, ვიდრე იქამდე იყო.
თითქოს საკუთარ თავს ვუბრუნდები.
დღესაც
და მერეც.
უბრალოდ ვიგონებ - როგორ ვუსმენდით წვიმის ხმას სახურავზე .... სხვადასხვა სახლში.
დამიბრუნე
:)
მიხვდები შენ სინამდვილე შემოდის სახლში. ასე მგონია. ნაპრალებიდან კი არა, კედლებიდან შემოდის და მარტოობას მხდის. თითქოს მუყაოსგან გამომჭრეს და არავის გახსენებია ჩემთვის სული მოეცა.. ვერ ვიტან სიჩუმეს, ჩავამსხვრევ თვალებს და გამოვალ გარეთ.
მე ისე გულგრილად შემიძლია ვწერო სევდიანი ამბები, რომ მიკვირს.
და ხანდახან ვარ ისეთი მძიმე და ვწერ ისეთ არაფერ წერილებს, როგორსაც შენ კითხულობ.
სადღაც კუთხეში ყიდიან ბამბის ნაყინს, სადღაც კუთხეში ჩემთვის ქაღალდის სახლი დგას.
ჩემს ცხოვრებაში მობორიალე შემთხვევითმა ადამიანებმა დამღალეს.
როგორი თეთრი მაქვს ხელები. ნახე, როგორ მეტყობა ცისფერი ძარღვები. აქ მხოლოდ მე ვჩქეფ, სხვა ადამიანისთვის არ არის ადგილი.
ნეტავ,როგორი ვარ მე გარედან. გოგო, რომელსაც ყოველგვარი სისულელის გაკეთება შეუძლია. ვამბობ, მოდი ამოვიღო ტკივილი საკუთარი თავიდან. აი, ჩავიდე ღრმად და ამოვძირკვო ყოველი მტკივანი უჯრედი. ამოვძირკვო ეს ჩვევა, რომ უაზროდ ვეჩვევი ადამიანებს და მერე მიჭირს. რომ მათ რეალურად კი არ აღვიქვამ, ვთხზავ, ვიგონებ და მერე კიდევ უფრო მტკივა.შიგნიდან მტკივხარ,ჩუმ ტკივილს ვერ ვიტან...
დაფლეთილი სხეული მაცვია,ფეხები ფეთქავენ. ასე მემართებოდა ბავშობაში, ბევრს რომ ვივლიდი.
სიცხიანი ვწევარ და სინამდვილე ჩემკენ მოიპარება, რომ თმებით შემომეხვიოს და გამომწოვოს ყოველი შენ.
ყველაფერი უფრო კარგად არის, ვიდრე იქამდე იყო.
თითქოს საკუთარ თავს ვუბრუნდები.
დღესაც
და მერეც.
უბრალოდ ვიგონებ - როგორ ვუსმენდით წვიმის ხმას სახურავზე .... სხვადასხვა სახლში.
დამიბრუნე
:)
მიხვდები შენ
16. ხანდახან როცა, წვიმს ქალაქში ,მცივა და ვფიქრობ-
სულ უბრალოდ რომ ვისხდეთ ახლა…
ბავშვობის სახლთან... ხანდახან როცა, წვიმს ქალაქში ,მცივა და ვფიქრობ-
სულ უბრალოდ რომ ვისხდეთ ახლა…
ბავშვობის სახლთან...
15. ჩურჩხელებივით ჩატკბებოდნენ ჩვენი სიზმრები
შეჭირხლულ კედლებს დაუვლიდა ბუხრიდან სითბო...
ძალიან მომეწონა ლექსის აურა და თავად ლექსი:)
არ ვფიქრობ, რომ აქ რამე დასამუსავებელია. ჩურჩხელებივით ჩატკბებოდნენ ჩვენი სიზმრები
შეჭირხლულ კედლებს დაუვლიდა ბუხრიდან სითბო...
ძალიან მომეწონა ლექსის აურა და თავად ლექსი:)
არ ვფიქრობ, რომ აქ რამე დასამუსავებელია.
14. სევდით და მონატრებით შეზავებული ლექსი :) სევდით და მონატრებით შეზავებული ლექსი :)
13. ემილის უნდოდა ეთქვა რომ ძალიან თბილია :) ემილის უნდოდა ეთქვა რომ ძალიან თბილია :)
12. მომეწონა. შენებურია. 55555555 მომეწონა. შენებურია. 55555555
11. რა გითხრა ამაზე მეტი, როცა ყველაფერი ითქვა :) რა გითხრა ამაზე მეტი, როცა ყველაფერი ითქვა :)
10. ძალიან,ძალიან!!!
5! ძალიან,ძალიან!!!
5!
9. ძალიან მომეწონა:) ძალიან მომეწონა:)
8. უკვე დიდები მოწყენისგან ყველაფერს ვსაზღვრავთ...
ხანდახან როცა, წვიმს ქალაქში ,მცივა და ვფიქრობ-
სულ უბრალოდ რომ ვისხდეთ ახლა…
ბავშვობის სახლთან...
თბილი და მყუდრო...
გაუფანტავი სევდა...
ჩამოვალთ მე და შენი კეპი... :-* უკვე დიდები მოწყენისგან ყველაფერს ვსაზღვრავთ...
ხანდახან როცა, წვიმს ქალაქში ,მცივა და ვფიქრობ-
სულ უბრალოდ რომ ვისხდეთ ახლა…
ბავშვობის სახლთან...
თბილი და მყუდრო...
გაუფანტავი სევდა...
ჩამოვალთ მე და შენი კეპი... :-*
7. ხანდახან, როცა წვიმს ქალაქში და მცივა, ვფიქრობ -
სულ უბრალოდ რომ ვისხდეთ ახლა,
ბავშვობის სახლთან...
5 ხანდახან, როცა წვიმს ქალაქში და მცივა, ვფიქრობ -
სულ უბრალოდ რომ ვისხდეთ ახლა,
ბავშვობის სახლთან...
5
5. თბილია, ძალიან თბილი ლექსებმისჯილო თბილია, ძალიან თბილი ლექსებმისჯილო
4. კარგი მარიამი ხარ შენ ..
მომეწონა ლექსი .. კარგი მარიამი ხარ შენ ..
მომეწონა ლექსი ..
2. მომეწონა მარი ძალიან ! კარგი ლექსია ! მომეწონა მარი ძალიან ! კარგი ლექსია !
1. მარი.
მახსოვს როგორ ვუსმენდით წვიმის ხმას სახურავზე...სხვადასხვა სახლში:)
ეს დასამუშავებელია.
მარი.
მახსოვს როგორ ვუსმენდით წვიმის ხმას სახურავზე...სხვადასხვა სახლში:)
ეს დასამუშავებელია.
|
