სულის ტკივილსაც
შეჩვევა სცოდნია,
დღეები უშენოდ მიდის.
მოგენატრებიო,-
მახსოვს მაფრთხილებდი
არ დაგიჯერე და ვყვირი...
ჩემთვის ხმამაღალი,
სიტყვა წარმოთქმული,
სხვისთვის დუმილია ფიქრის.
სითბო უნახავად
სულში ჩამიღვარე
ვეღარ დაგივიწყებ ვიცი.
ისე წამიხვედი,
არრა დამიბარე,
სიტყვა დაინანე
ნინი...
სადღაც სამოთხეში,
ისევ მოგეხვევი
ოღონდ იქ თუ მოვხვდი
ის თქვი...