გააღე სარკმელი, სინათლე მაჩუქე,
თითებით შემეხე გათოშილ თითბზე,
დახეთქილ ტუჩებზე დამედე მალამოდ
მოდი,გეხვეწები!მოდი და მიშველე!
ნახატში ათასფერ ფერებად დამფანტე,
წლებისგან არეულ დროში კვლავ  მიპოვე,
წამები ,წუთები დარაჯად დამდგარან,
სიბნელეს აჯობე!გთხოვ გამომიტაცე!
მოდი, კვლავ დამბადე შენს გაშლილ მკლავებში
გაფანტულ ნაბიჯებს თავი მოუყარე,
ჩუმად მიჩურჩულე ,რომ ჩემით არსებობ,
მოდი, თორემ ისევ, წყვდიადი მითვისებს....