ჩვენი შემოდგომა no ordinary-რი, იხდის და შიშველი ქალივით ჩუმდება, ნერვების მოშლამდე სენტიმენტალური გავხდი და ბოლო დროს გულიც მიჩუყდება. ვხვდები,რომ შენამდე ძალიან შორია და ცისკენ ვუჩქარებ რატომღაც ნაბიჯებს, შენ,ძაან შეშლილს და მე-პარანოიას, ყველა ბანალური პროცესი გვაგიჟებს. სხვაგან ყველაფერი ხდება ჩვეულებრივ. შენ მე დამიფიცე, შენ ხომ მე დამპირდი მეყვარებიო და ახლა მეუბნები, რომ უნდა დამტოვო, უჩემოდ გაფრინდე... იქ,სადაც ყვითელ მზეს გაუჩნდა ლაქები, იქ,სადაც ღრუბელსაც ურევენ აკვარელს, იქ,სადაც იწყები და აღარ მთავრდები და ფრთები ამოსდით ქუჩებში მანქანებს...
ასეთი შეგრძნება ჯერ არა მქონია, მე მიყვარს ეგ შენი ფერადი სამყარო; ძალიან ბავშვური გავხდი და მგონია ვიტირებ,თვალები ცოტაც რომ დავხარო.
ძაქლიან მაგრად კითხულობს და რამდენიმე კარგი შედარებაც ვიპოვეე ჯამში კაი იყო მაგრამ ხანდახან რაღაც ზედმეტი სიტყვებია ასე მგონია მაგრამ რაც მთავარია ემოხიას არ ფარავს ....კარგი კარგიიი:)
ძაქლიან მაგრად კითხულობს და რამდენიმე კარგი შედარებაც ვიპოვეე ჯამში კაი იყო მაგრამ ხანდახან რაღაც ზედმეტი სიტყვებია ასე მგონია მაგრამ რაც მთავარია ემოხიას არ ფარავს ....კარგი კარგიიი:)
თუმცა მოვედი მაინც და ეს ლექსი ხომ ვიცი?და აზრს არ ვიცვლი,ბოლო სტროფზე,ძალაინ კარგი რომაა და ცალკე ლექსი რომაა კიდო, ჩემთვის:) მე კი მეგონა შენსას "გვაკარებდი" რამეს:D
აქ არ მომიყვანო ახლა:D
თუმცა მოვედი მაინც და ეს ლექსი ხომ ვიცი?და აზრს არ ვიცვლი,ბოლო სტროფზე,ძალაინ კარგი რომაა და ცალკე ლექსი რომაა კიდო, ჩემთვის:) მე კი მეგონა შენსას "გვაკარებდი" რამეს:D
”ნერვების მოშლამდე სენტიმენტალური გავხდი და ბოლო დროს გულიც მიჩუყდება. ვხვდები,რომ შენამდე ძალიან შორია და ცისკენ ვუჩქარებ რატომღაც ნაბიჯებს,”-აი ეს ძალიან მომეწონა!
”ნერვების მოშლამდე სენტიმენტალური გავხდი და ბოლო დროს გულიც მიჩუყდება. ვხვდები,რომ შენამდე ძალიან შორია და ცისკენ ვუჩქარებ რატომღაც ნაბიჯებს,”-აი ეს ძალიან მომეწონა!
სანამ შეღებავთ ამ შავ ღრუბლებს აკვარელებით, სანამ დაითვლით რამდენი აქვს ამ მზეს ლაქები, სანამ დასაწყისს კვლავ შეხვდებით დასასრულისას, სანამ თავს დახრით, რომ ატირდეთ კვლავ გამეტებით, მოდით, გვაჩვენეთ ეს ქვეყანა უფრო ლამაზად, მოდით, დახატეთ საოცარი, ნაზი ფერებით, მოდით, ლექსებად გადმოღვარეთ თქვენი სამყარო მოდით, წალეკეთ მაგ გრძნობებით სხვისი გულებიც. აქვე დაამხეთ ბანალური გრძნობა სიგიჟით, აქვე გაშალეთ დამალული ეს ფრთა-დროშები, კვლავ დაიფიცეთ, ერთმანეთი, რომ გეყვარებათ, და რომ დაბრუნდეთ, გადაყარეთ ბოლო გროშებიც.
სანამ შეღებავთ ამ შავ ღრუბლებს აკვარელებით, სანამ დაითვლით რამდენი აქვს ამ მზეს ლაქები, სანამ დასაწყისს კვლავ შეხვდებით დასასრულისას, სანამ თავს დახრით, რომ ატირდეთ კვლავ გამეტებით, მოდით, გვაჩვენეთ ეს ქვეყანა უფრო ლამაზად, მოდით, დახატეთ საოცარი, ნაზი ფერებით, მოდით, ლექსებად გადმოღვარეთ თქვენი სამყარო მოდით, წალეკეთ მაგ გრძნობებით სხვისი გულებიც. აქვე დაამხეთ ბანალური გრძნობა სიგიჟით, აქვე გაშალეთ დამალული ეს ფრთა-დროშები, კვლავ დაიფიცეთ, ერთმანეთი, რომ გეყვარებათ, და რომ დაბრუნდეთ, გადაყარეთ ბოლო გროშებიც.
ნუ აი კვანძი ნელ-ნელა იკვრება, გახსნასაც დაველოდოთ :D მაიკოს ლექსები ძალიან მომწონს და მშვენივრადაც კითხულობს, მას, ჰენრის და კოსტას გამოვარჩევდი კი არადა, ყველაზე კარგად კითხულობენ, მომიტევეთ სხვებმა :)
ნუ აი კვანძი ნელ-ნელა იკვრება, გახსნასაც დაველოდოთ :D მაიკოს ლექსები ძალიან მომწონს და მშვენივრადაც კითხულობს, მას, ჰენრის და კოსტას გამოვარჩევდი კი არადა, ყველაზე კარგად კითხულობენ, მომიტევეთ სხვებმა :)
