თითქოს მარიდებ თვალს და ალერსით,
მკლავ და ამინთებ ბნელში თვალებს,
ფიქრით გამცქერი კვლავ და მაღირსებ,
ოდესმე შენთან ხილულ მთვარეს..
სიამაყე ვარ შენი, ოცნება,
და შენი გოდება მომბეზრდა,
შენზე ლამაზი მებოდინება,
ახლა ეგ უფრო - მომინდა.

გიღალატებ, ერთხელ მაინც ცხოვრებაში,
გიღალატებ და შენს თვალწინ ამაყად,
ამოვიწევ ლტოლვით ჩამძვრალ ჯინსის შარვალს,
არ დავიკლებ, გრიალსა და ბარაქას.

გიღალატებ დღეს თუ არა ხვალე მაინც,
მაგრამ შენთან დავბრუნდები ბოლოს ისევ,
გიღალატებ, მხოლოდ ერთხელ ცხოვრებაში,
და მრავალჯერ გიღალატებ, ამ გზას ვირჩევ.

გიღალატებ, მაგრამ არა გაგცვლი სხვაში,
არ მჭირდება მათრახი და თეთრი რაში,
გიღალატებ, მარტო ერთხელ უცხო ქალთან,
და იმ ქალთან, აღარასდროს აღარ წავალ.

დავბრუნდები მოღალატე შენი ქმარი,
და შენს ფეხთით დავეცემი საბოდიშოდ,
გეტყვი დღეს მე, უხ რა მაგრად გიღალატე,
სხვა დროს მასთან აღარ მინდა, წავალ სხვასთან...

მოგეხვევი და გეტყვი, რომ მე შენს მეტი,
ქალი არსად და არავინ შემხვედრია,
მოგეხვევი და ვიფიქრებ ყველა ქალზე,
ვისთან ერთადაც - ღალატი შემრგებია.

შენ ხარ ჩემი ერთადერთი დედოფალი,
მხოლოდ შენ ხარ ჩემი ტკბილი, სანატრელი,
გუშინ ღამე, ეს უბრალოდ გავერთე და,
ამოვიღე რაც გულს მქონდა - სადარდელი.

მე არასდროს არავისში გამიცვლიხარ,
და არა ერთს შემიხედავს ირიბად,
მოწყენილი, რომ ვიყავი წავედი და
გადავხერხე ერთი-ორი შილიფად.

მე შენამდე, ჯერ არავინ მყვარებია,
არავისთვის მიჩუქნია ვარდები,
და ვერ ვხვდები, გუშინ რაღა დამემართა,
ორს ერთად, რომ დავუბნელე თვალები.