მე უშენობის სევდას ვებრძვი
იმ დღიდან დღემდე,
რაც გაგიცანი...
ეს შენ ხარ ჩემი სიცოცხლის აზრი,
სულის სიმშვიდე
და საფიცარი...
მთელი ცხოვრების  ამაოებას
იმ დღიდან დღემდე
მე შენთვის ვებრძვი...
ამ ქვეყნად ორი სალოცავი მყავს
ერთი შენ და... ღმერთი!...
და ეს სიტყვები ჩამითვალონ თუ გინდა ცოდვად,
ან მკრეხელობად,
ანდა სიგიჟედ,
ეგ სულერთია!
რადგან ამ ქვეყნად ვერავინ შეგცვლის!
და როცა შორს ხარ,
როს მონატრება ჩვენს გულებში ჩუმად ჩამოთოვს,
მე აგიკონავ გრძნობებს რითმებად
და მხოლოდ შენთვის
სიზმრებად დავქსოვ...
რომ არასოდეს არ იყო მარტო...
და სანამ მოხვალ ჩემმა ლოცვამ ყველგან გაგათბოს!
მე უშენობის სიცივეს ვებრძვი
იმ დღიდან დღემდე...