ცაზე გლოვის მზე ანთია,
ცრემლიანი ღვთისმშობელი გვლოცავს,
ახლა მაინც გავიხსენოთ ხალხო,
გადავიწყებული ლოცვა!
ახლა მაინც დაივიწყეთ წუთით,
სიძულვილი,სიხარბე და შური,
ცრემლის ზღვაში ყვავილების გროვა,
სიყვარული ახლა მაინც მოვა?!
გადავრჩებით თუ დავდგებით ერთად,
თუ არ ჩავცემთ ერთურთს ზურგში მახვილს,
მამულის ვალს თუ გავიხდით კერპად,
თუკი წამით დავიოკებთ სურვილს...
სურვილს,საკუთარი თავის გარდა,
სხვაც გვახსოვდეს,გავუფრთხილდეთ სხვასაც,
ღვთისმშობელის კურთხევა და ლოცვა,
გასავლელ გზებს გაგვინათებს ალბათ!
ცაზე გლოვის მზე ანთია
და ჩვენს გულებს სინანულით მოსავს,
მოდით ერთად გავიხსენოთ ყველამ,
გადავიწყებული ლოცვა!

პ.ს. ეს ლექსი შემთხვევით ვიპოვე ძველ ჩანაწერებში,9 აპრილს ეძღვნება!