ეხ! რაც მსურდეს თვალმა ნახოს,

                                                ამის თქმა რად მიოლია

ავჰყვე ნანახს დავამატო ,

                                          მზერა სხივად დაუთვრიათ

ველზე სეირნს, ფეხშიშველმა, ბევრს მუხლებზე გაუშლიათ

მპარტავნობა რაც ბილწია, კიდევ აზრად რაც უთქვიათ

გავიარო. კვალად არ რჩეს.ყველა აწევს თავს მართულად

მაშინ ვკითხო ჩემს თავს ამბად...

                                                    შემომქმედო ...რად მრთავ ნებას,

სადაც მახლებ იქ ერთი ვთქვა ,აზრი გონით დაქანცული

ხელგაშლილმა ვტვირთო ტრფობით, სივრცე შიდან დანამული



პ.ს
ეს ლექსი ლეიქი-ის დღიურში გასეირნებისას დავდე.
აქ კი კოპიოს ვდებ, მგონი კარგად ვატარე ერთი წვეთი არ დამიღვრია ,არც მთაში და არც ბარში
:)