შემოაღამდა ქუჩის კიდეებს,
და უკვე მიქრა სინათლის სპექტირც,
ვესაუბრები ანგელოზთ გუნდებს
და  უკვე მიმქრალ ლანდების ლანდებს.

მე მთვარის ცეცხლში ვხედავ ბეთჰოვენს
და მის მთვარისვე მოპარულ თვალებს,
ცის მკერდზე ვხედავ გოეთეს ნათელს,
ხელები მისი მზეს როგორ ანთებს.

მე შენც გხედავდი ვნება-აფოფრილს,
ტანზე ღალატის პერანგი გეცვა,
მთვარის სონატას გულში მღეროდი,
მკლავზე კი ნაზი საღამო გეწვა.