ისევ დამჩემდა თრობის დღეები,
ღამე ვკითხულობ მარტო ესენინს,
ვატყობ მე მალე რომ გაგეცლებით,
არ შევაწუხებ ჩემით არავის.
ხასიათი მაქვს ისეთი ფიცხი,
როგორიც ჰქონდა იდი ალხასტოვს,
მასავით მალე მეც მთებში წავალ,
და შენ წაგიყვან ლურჯაი ცხენით.
დამიხვდებიან ძმადნაფიცს ძმები,
მომაგებებენ ლუდიან თასებს,
მე მოვუყვები ჩვენს სიყვარულზე,
და მთის ვაჟებიც გაიკვირვებენ,
აბაიმეო,შემომხედავენ,გაიოცებენ (თავისებურად)
ღირს ყოფილხარო ძმაო მაგ ქალის,
სიყვარულ თქვენავ დაგიფასებავთ.
ახლა ღამეა და შენზე ვფიქრობ,
ვფიქრობ ლამაზად და წმინდა გრძნობით,
მალე ახდება ჩემი სიზმარიც
და ჩვენ სულ ერთად ვიქნებით...
გკოცნი.