მე
@@@


აონს
(ექსპრომტი)


ქალავ, რად დაჰღონებულხარ,
რაღა დროს სიკვდილ არისა?!
გალაღდი... დასტკბი სიცოცხლით,
მთაში სიცოცხლე ჰყვავისა...
შეგეწიოს და გფარავდეს
ძალა ხატ-სალოცავისა!!!



აონი
@@@


ჩამამაღონა ჩემმა დღემ
უნდოდ დაცინვამ მწარისა,
ორგული წუთისოფლისად
ავდარით შეცვლამ დარისა,
მთას მივეკედლე ხალასსა
აქ მზეც სხვაგვარად არისა,
დამნათის თავს და მახარებს
მტერია ჩემის ჯავრისა...




მე
@@@



იცოდე, შენი ტკივილი
ჩემი ტკივილიც არისა,
სუნთქვა ხარ, სუნთქვა! პირიმზე
მთიდან მონაბერ ქარისა.



აონი
@@@



ჩემი ტკივილი ტიალი
ჰგავს კლდით მოსხლეტას ზვავისა,
დაგაშრობს არ გამედარო
მთაში გაზრდილსა ყვავილსა.




მე
@@@



ქალაუ, ბადალ არა გყავ
ლექსების ზეპირ-თქმაშია.
გენაცვა, ენამზიანო
მაგ შაირ-კაფიაშია.




აონი
@@@



მთა-მთა მოვქრივარ ქარივით
მზე დამბნევია თმაშია,
ჩემთან ლექსობა მაგწყურდის
დარაჯად გასდექ კარშია.
დიაც რომ არ დაიჩოქებს
შაირ-კაფიის რაშია,
ფრთებს გავშლი ლაშარ-ღელეში
ავდარშიაც და დარშიაც...




მე
@@@


მთიელი არ ვარ, თუმცაღა
ჩემი გულისთქმაც მთაშია.
შენ შამოგევლოს ოთარა,
მაგ გავლა-გამოვლაშია.