მოკვდა, როგორც იქნა მოკვდა,
მეფე, გაუმარჯოს მეფეს,
თბება სოფლის ძველი ოდა,
გარეთ ქარიშხლები ყეფენ.

ჩემი თითებივით ცივი,
თვალზე მიმეჩვია მზერა,
ხეზე ლოლოების მძივი,
როგორც საყვარელი ჭერამ -

ჭერამ გადმოვიდა ჩემში...
თავი ჩამომადე მხარზე.
ასე ჩახუტებაც შემშლის,
შემშლის ჩახუტებაც ასე.

დავხრი ევკალიპტებს კენწერ-
ოდან... გადატყდება ხმელი,
ჩემი სიყვარულით ვერ ვწერ,
ჰოდა მიმაჭარით ხელიც.

კუბო შევუკვეთე სივრცეს,
თვალი დამიბრმავა ბინდმა,
სხეულს ჩემი სული მივცე,
მეტი არაფერი მინდა.