“ღამის სიმშვიდე უღიმის მუზას”,
აქვე მთვარეა, რომ მოიბუზა.
ჩვენი სიშორე არის მირაჟი,
მორცხვი ქალივით დგას გარიჟრაჟი.

ღამე თავს უხრის სინათლეს დღისას,
დაემონება სიშფოთეს მისას.
მოგეფერები ღამით გადაღლილს,
შენი ალერსი სულაც არ დამღლის.

პაემანი აქვს ბნელსა და ნათელს,
ჩემი ფიქრები ღამეებს ათევს.
წუხელ გინატრე, გინატრებ ხვალე,
შენც მოგენატრო, ეს დაგავალე.