და რა ამის მერე...  : )))

”არაფერი არ იცით ამ იაპონელებმა,
და ყველაფერი ურუსს დაუთმეთ.” 

მშვენიერია, მიყვარს აქ შემოსვლა.

ოჰოიი, დიდო აკირ, სალამი შენდა!

          ტოშირო მიფუნე

თამარს: სწორი ხარ თამარ. ეს ნამდვილად არ არის ლექსი და მითუმეტეს პოეზია...ჟანრი გამეპარა.
კატიეს: დიდი მადლობა კომენტარისთვის. მეც რასიომონი და შვიდი სამურაი მირჩევნია...თუმცა, ფილმის ნახვისას, უსურიის ტყეებმა დამატყვევა.

ლევან, საინტერესოა, ნამდვილად, მაგრამ... მხოლოდ როგორც ინფორმაცია...
რომ არ "მე-პოეზია" ეს ნაწერი? ეს არაა პოეზია, ჩემი შენდამი უდიდესი სიმპატიის მიუხედავად. :)))

საინტერესო იყო...კატიეს კომენტარის მერე  ხომ  საერთოდ...:)
მიყვარს ხალხი ტყის ენა, რომ იციან...მითუმეტეს ასეთი რეჟისორის მიერ გადაღებული...:-*

ჟანრი პოეზია?

მაინც ღიმილით დავიწყე კითხვა.:)

შ ე მ ე ც ნ ე ბ ი თ ი  ხ ა  ს ი ა თ ი ს  ნ ა წ ე რ ი ა

აკირა კუროსავა ჩემთვის ერთ–ერთი საყვარელი რეჟისორია. ჰოლივუდთან დაპირისპირების შემდეგ მან გადაიღო "დოდესკადენი", რომელიც ჩავარდა ამერიკელების შავი PR –ს გამო. რეჟისორი ღრმა დეპრესიაში ჩავარდა  და მართლაც 22 დეკემბერს გადაიჭრა ვენები...

შემდეგ კი...შემდეგ...საბჭოთა კავშირი რის საბჭოთა კავშირი იყო, ამ ამბავს პოლიტიკური სარჩული დაუდეს და ყველაფერი ჰოლივუდს გადააბრალეს.

კუროსავამ არჩევანი რუსი მოგზაურისა და მწერლის, ვლადიმირ არსენიევის, “დერსუ უზალაზე”  გადაღებაზე შეაჩერა და გოსფილმი იძულებული გახდა, დათანხმებოდა რეჟისორს... ასე შეიქმნა კინოშედევრი "დერსუ უზალა"...

"ასე ამოვიდა ნაგვემი სხეულიდან აკიტას სამურაების მებრძოლი სული "–
             
                  ა კ ი რ ა  კ უ რ ო ს ა ვ ა ...


მე მაინც "რ ა ს ი ო მ ო ნ ი"    მიყვარს :)