ჰაქიმო სულთა, სამოთხელო,
ჰე, აბუ-ლ-ყასემ,
შენს სადიდებლად, ბრძნთა-ბრძენო,
ფიალას ვავსებ!

და ვლოცავ კალამს, ხორასანულს,
ფერებით სავსეს,
ეპოქებს, გმირებს რომ გვიცოცხლებ
დიადად ასე.

სამადლობელი გურჯი მგოსნის
მიიათასე,
მხატვარო სოფლის, უკეთესად განა
ხატავს მზე?!

მდგომო სპარსული პოეზიის
პარნას-ტატამზე
წინარე ყოვლთა შვიდთა ხომლთა
მნათთა მათთა ზე!