არ მინდა საზღვრები, ისედაც სქელია ჩემს იქით ჯებირი,
...............................................................................
ნუ მიშლით გაფრენას, მიწაზე ოცნებით ტყუილად ვირჯები,
და გზააბნეული, მარტოსულ, დამშეულ ქათქათა მტრედივით,
მე მაინც ლაღი და მე მაინც სიცოცხლის წყურვილით ვივსები.
რად მიშლით საუბარს, ღამის სტიქიასთან ისედაც მუნჯი ვარ,
ნუ ცდილობთ მაღელვოთ, ხომ ხედავთ სულ მუდამ ზღვასავით ვტორტმანებ,
რად გინდათ დამშორდეთ, ისედაც მთელი გზა სულ მარტო მივდივარ
ნუ მესვრით, არ გინდათ, ხვალ მაინც ცხოვრების ტყვიები მომკლავენ. . .
რად მიშლით მოწევას, სამყარო ისედაც თამბაქოს ბოლშია,
რას მერჩით, რად მითვლით ყოველ დღე ამ წლების ულმობელ ნაფაზებს,
ნუ მებრძვით, შეხედეთ ეს სული ყოველ წამს სხეულთან ომშია,
ნუ მომსდევთ, ხომ იცით,  რომც ნელა ვიარო, მე მაინც გაგასწრებთ.
რად მიხრჩობთ სიყვარულს ის ჩემში მარადჟამს ენთება სიცოცხლედ,
რად მირგავთ სიძულვილს, ის ჩემში ვერასდროს ვერასდროს იხარებს,
და მანამ,  და მანამ,  და მანამ, და მანამ მე მანამ ვიცოცხლებ,
და სანამ, და სანამ, და სანამ, მე სანამ გავუძლებ ცისკარებს. . .
.................................................................................
არ მინდა საზღვრები . . .