ფოთოლცვენისთვის გავაუქმე წლეულს ფარეხი..
მარტოდ ჭედილა დავიტოვე ზამთრად სარჩენი..
საენკენისთვედ გამოვწმინდე ძველი მარანი,
შემოვახეხე დაცლილ ქვევრებს ძირზე ნარჩენი..

ადესას დავლევ ზამთრის  წელში ღამით ბუხართან,
ნება-ნება სმით გამოვათრობ ფიქრის ასეულს..
მერე ნაკვარჩხალს გავუშტერებ თვალებს არეულს,
თავს წარმოვიდგენ ჩანავლებულ ალებს დარეულს...

გავმამაცდები.
გავკაცდები.
გავვაჟკაცდები..
მინავლულ ალებს გავუმართავ სიტყვების დუელს..
ამაყი ზიზღით გადავხედავ კოცონის ნარჩენს
და გაუგონარს დავისიზმრებ, გმირობას ნარჩევს.

თებერვლის დამლევს გავახურებ ბუხარს ფოთლებით...
ბოლო დოქს დავცლი თვალის ლულვით და ნება-ნება.
ბოლბოჯერ ისევ გამოვათრობ ფიქრის ასეულს..
ისევ ვიმარჯვებ..
მაგრამ რამე მექნება სნებაც...

ფოთოლცვენისთვის გავაუქმებ გაისად ფარეხს
საენკენისთვედ ისევ ისე გავრეცხავ ქვევრებს..
ადესას დავლევ ზამთრის წელში სულ ნება-ნება..
...
ისევ ვიმარჯვებ..
მაგრამ მეტი მექნება სნებაც....