”ხადიშათ,სადა ხარ ახლა მზისფერო ქალავ”

                                              ”ხოგაის მინდია”

ალლაჰუ აქბარ... მუეძინი გაჰკივის სოფელს,
შენ კი ასეთ დროს თბილად გძინავს ხადიშათ,
დედა კი მიდის ბოსელისკენ ტაგანით ხელში,
მამას კი მთისკენ უწევს გული მალიმალ.

ხადიშათ ახლა გესიზმრება ვაჟკაცი სულთი,
ან შეიძლება ბესლან,მარსაგ,სულაც მინდია,
მაგრამ ამაყად არ ამჟღავნებ შენს მოწონებულს,
რადგან აულში (მთებში თქვენთან) ასე იციან.

მთის მწვერვალებზე მოჩანს კოშკი (მემატიანე)
საღამოს ხანზე მზის სხივებით აელვარდება,
მინდია ამ დროს შენს აულში ყოფნას ინატრებს,
და არხოტიდან ნიავივით გეჩურჩულება...

”ხადიშათ,სადა ხარ ახლა მზისფერო ქალავ.”