ისე გავიდა წამი, წუთმა შთანთქა და გაძღა,
შემოვრჩით ოთახს სამი: მე,მოგონება,განცდა.
ისე მოვიდა ღამე, დილის ვერ ვიგრძენ სხივი,
ცაზე აღარ ჩანს მთვარე,არც ვარსკვლავების მძივი.
ისე გამექცა წლები, როგორც პეშვიდან წყალი,
სულის მტკიოდა ძვლები, ისე მიყვარდა ქალი.
ახლა ჩუმია არე,სცენა მტვრიანი,ფარდა...
ფინალი მსგავსი დრამის და არც ფეხის ხმა კართან.
ისე გავიდა წამი, წუთმა შთანთქა და გაძღა,
მოვბეზრდით ოთახს სამი: მე,მოგონება,განცდა.