მეც ეგრე მგონია :)

პატარა, მაგრამ დიდი წუხილის დამტევია ეს მინიატურული ლექსი.

ამბობენ, იმედი ბოლოს კი არა,  არასოდეს კვდებაო ...

+++

მე ვვარაუდობ, რომ არა, არ გახდება. 





პატივისცემით,
განდი.
არწივი.

ბეროს დიდი ტკივილი და პროტესტი ისმის ამ სიტყვებში....


მოგიკითხე მეგობარო...



მეორე კომენტარის ავტორს მადლობა კომენტარისთვის...  სრული ჭეშმარიტებაა და იმიტომ..

...

ბერო, ყოველთვის კაი კაცია.

ყველა სიკეთე.

იყო ასეთი იტალიელი მსახიობი, - ლეოპოლდო ტრიესტე, ხოდა ერთი მაგაზე ვკაიფობ ფელინის "დედიკოს ბიჭებში"(სახელდობრ,-ცნობილ მსახიობს საკუთარ პიესას რომ უკითხავს, იმ ეპიზოდში) და მეორე შენზე, ჩემო მეგრული სევდის ფუძემდებელო(გრანელის მერე) ძმაო:))

არა, როცა მთვრალი ხარ მაშინ, თორე ფხიზელი მასტროიანის გმირი უფრო ხარ ფელინისავე "მშვიდი ცხოვრებიდან" :)):*


პატარა და მუშაა ეს ლექსი, როგორც დიდი ბელადი!:*

რა გითხრა ახლა, შენც იცი რა შეგიძლია,ცარიელი სიტყვებია ქება : )))

მიყვარს ასეთი მცირე ზომის და ყოვლისმთქმელი ლექსი! :)

ლიკანას დასტური.. :))

კარგი ხარ, ბეროო.. :***

გენაცვალე ბერო. =) მოგიკითხე დიდი სიყვარულით..

+ ++++

ზუსტად:)

ხალხი სამოცდაათკუპლეტიან ლექსებს წერენ და ამდენს ვერ ამბობენ :)

ყოჩაღ !!!

:D:D ვიცინე ამ ლექსზე,არადა სატირელი უფროა :) მოკითხვა კაი კაცს..

"სიგრძე-სიგანით - დაახლოებით ჩემი კალიბრის,"

გამეგიმა. მომენატრე ბეროო :**

მოკლედ, იქამდე ვერ მოეგნენ გონს ჩვენი ბედდამწვარი მეფეები, ვიდრე ქართველი ალექსანდრე პირველის დაშლილსა და დაქუცმაცებულ ქვეყანას რუსმა ალექსანდრე პირველმა არ მოუყარა თავი იმპერიის ფაშვში, რათა მომავალში მხოლოდ იმპერიის უკანა ხვრელიდან მოვლენოდა საქართველო ქვეყანას, რამდენჯერაც საჭირო იქნებოდა და, თავისთავად ცხადია, უკვე სხვა ნივთიერებად გარდაქმნილი...

ოთარ ჭილაძე

საქართველო კარგა ხანია დაღეჭეს და გადაყლაპეს. ჩას ტკივილი ამ სიტყვებში.