შენს საუფლოში

გადამიარეს გულზე წვიმებმა,

სიმარტოვეში ჭკნება აპრილიც,

რად მახსენდები ასეთი ელდით?

სიზმრის ახდენას რატომ დამპირდი?



ვიცი, ჩემს ყოფას ჰქვია ცხოვრება,

ვიცი, ამ კედლებს ოჯახი ჰქვია,

იქ კი, საოცარ შენს საუფლოში

სულ სხვანაირი ქარები ქრიან.


სულ სხვანაირად თენდება დილა,

სულ სხვანაირი ფერი აქვს ნისლებს,

იმ ნისლებივით ჩამოვიღვრები,

ღმერთი შენს ხილვას თუკი მაღირსებს.


იმ ტკივილისთვის, იმ სიშორისთვის,

იმ სიგიჟისთვის გიხდი მადლობას,

მოდი, გააღე გალიის კარი

და გამახსენე ახალგაზრდობა.


იცი, რა ტანჯვა გამოვიარე?!

მთელი წელია ვცხოვრობ ულექსოდ,

მოდი, მომხვიე მხრებზე ხელები

და გამაცოცხლე, სულზე უტკბესო,


წუთივით წავა წუთისოფელი,

მალე ვიქცევით უსულო ქვებად,

შენ შემოგევლოს ჩემი სიცოცხლე,

რომელიც ახლა სხვის ჭერქვეშ ქრება.

მაყვალა გონაშვილი
In Your Domicile
My heart was flooded by heavy rains
The April is fading in solitude, and you
Why do I remember, with such a pain?
Why’d you promise my dreams to come true

I know my being is called the life
I know the walls are named as home
But there in your amazing domicile
Very special winds always blow


The morning appears in other manner
The fogs as well have the other colors,
I’d spill down like those fogs forever
If God wished me to see you my dolor.

My grateful thanks for all the pains,
And for that distance, and for that madness
Come and open the doors of the cage
And remind me that the youth is endless.

Do you know what a torment I’ve passed?!
The whole year I’ve lived without rhymes
Come and hug me with your hands on my arms
And enliven me, you the sweetest mine.

Life will be passed like a minute
Sooner We’ll be turned to lifeless stones,
And I want the life for you my dear
That now is vanishing in other home…