წვიმისფერია
სული
ხანდახან...
შენ კიდევ ითხოვ
მზისფერ
ყვავილებს...
განისლისფერდა
გრძნობა
თანდათან...
და სიმარტოვეს
ვგრძნობ და
ვითვისებ...
ჩამომიბნელდა
დარდი ოხერი
არვინ მიყვავებს
შენს მეტი მაინც
ჩამოხმა ის ხე
მე რომ მიყვარდა
დარჩა უსახლოდ
ჩიტი_ლონვერდი...
ის ძაღლიც მოკვდა
მე რომ მიყვარდა
ის კატაც მოკლეს
მე რომ მოვწონდი....
ჩამომიფარეს მეასედ
ფარდა...
სიმღერას ქუჩის
როცა ვუსმენდი...
არავინ მყავს
და არავის ვყავარ
გრძნობს ვიღაც ქალი
ქუჩაში ვდგავარ...
არავინ ყავსო
ჩურჩულებს წყნარად
მოდის და ჩუმად
მაფარებს კაშნას...
ამ დროს ვგრძნობ განცდას
დიდ ტკივილს თანაც
მინდა რომ ბებოს
ვაკოცო მაგრად...
სირცხვილით ვიწვი
ცრემლს სწრაფად ვიშლი
გადავკვეთ ქუჩას
და იიქით ვიცდი....
ჩამომაბნელდა
მეასედ ისევ...
არავინ მყავს
და მუსიკას
ვისმენ...
მარტო ვარ ისევ
მარტო ვარ ისევ
ორას მეათედ
ცხოვრებას ვიწყებ
ნულიდან ვიწყებ...