მინდა გიამბო
რომ სიყვარულმა ამიწია გუშინ
დილაზე,
გულში და ტვინში
წნევააწეულს თრომბივით მირტყმს.
მინდა გიამბო
რომ მონატრებამ შემაცია
სასაღამოოდ
და მთელს სხეულში
დადიოდა სისხლი
მოცივო...
მინდა გიამბო
იმ მანძილზე,
იმ სიცივეზე -
რაც ახლავს ტკივილს.
მაშინ როცა დაიწყებს წვიმა...
და რომ პალატა
იყინება ამ დროს სიჩუმით
და ველოდები
ქარს... ზოგჯერ შენც
და ასე ვზივარ.
მინდა მოგიყვე მოლოდინზე
მზისა და სითბოს
ზოგჯერ მანძილის შემოკლებას
ვოცნებობ  ღამით.
და ასე გადის
შენზე ფიქრით
პრეპარატებით,
ნაძალადევი,
მოღიმილო-წამალცხოვრება.
ხშირად ვიხსენებ
მოთაფლისფრო თვალებს
და წამწამს.
ვიხსენებ კოცნას მკერდთან ახლოს
კისერთან სუნთქვას....
მეტად ვრწუნდები
რომ იცოდე ფიქრების მერე
რომ სიყვარული არის
რთული დაავადება...
პალატა ცივი,
სიმარტოვე
სიმსივნე ფილტვში,
თრომბმა დამარტყა ტვინის
გავლით მეასედ გულში.
და მე მგონია მოვკვდებოდი
უწამლოდ ადრე
მაგრამ მაქვს ფიქრი,
ოცნებები შენზე და ცაზე.
არ მეშინია
სიკვდილის და შავი ჯალათის,
ჯოხის კაკუნის
ყოველ ღამით ჩემს ყურთან ახლოს.
და როცა ვატყობ სიკვდილი
რომ არც თუ შორია
მიატკეცდება უშენობა და ამას ვდარდობ...