/"როგორც ხეჭეჭური, ქვაზე დასათხლეში.."/
მ.ლებანიძე

მსხალი ფანჯარაში - მწიფე მეტაფორა...
შენი თვალებიდან მოჩანს დედამიწა!..
წუხელ განთიადი მთვარეს ეამბორა,
მერე ყველაფერი მოყვა დედამისთან...

აღარ იტირო და მალე დაღამდება,
სახლში გაგიშვებ და ცოტას გაგაცილებ...
მინდა მოგეფერო ისევ დაღლამდე და
ფერი შევუცვალო ზეცის აკაციებს...

მზე მსხლის ტოტებზეა, როგორც ანცი ბავში,
ლექსებს ვკითხულობთ და
ალბათ გინატრებდი,
აქვე რომ არ მყავდე...
ჩამრჩი ხასიათში
შენ და დანარჩენი მიწის ბინადრები...

მერე საღამოა, დღეის დაღლილობა,
ხვალ კი გაღვიძება ისევ თუ გავრისკე -
მინდა სურვილები ცქერით დავლიო და
მერე ღმერთთან წავალ,
ზემოთ
ღრუბლებისკენ!...