***
         
        წვიმს. შემოდგომა ისევ მაფარებს
                                            ოქროსფერ საბანს...
        ფოთოლთა კარავს გაფანტავს ქარი,
                                              მზე აღარ მათბობს...
        წვიმს. დამღლელ სიზმრებს ჩუმად ვიცილებ,
                                                ვიგონებ ზაფხულს...
        და სველ თითებს სულ ოდნავ ვახებ
                                                დამჭკნარ თაიგულს...
        წვიმს... და არ მაწვიმს...
                                      შემოდგომა ამბორს მიბედავს...
        და მოლოდინით აუვსებელი
                                    ყვითელი ქარი თმას გამიწეწავს...


                                            ***
                      ვარ ცხელ სიზმარს ამოწყვეტილი
                                                                  ერთი ფოთოლი...

                      ... ქართა უბანში გაფენილი თეთრი ზეწრები
                                                          ათას ნაკოცნთა ითვლიან ერთად...
                      და ფერთა სრბოლას ვერ ეწევა
                                                                      სხივთა მარმაში...

                    ერთი ფოთოლი,
                                      მწვანეგადაშლით გაყვითლებული,
                    დასიზმრებული,
                                              ფარფატ-ფარფატით
                                                                              ეცემა კენტად...

                    შენ კი მაინც ამომიცანი
                                                        და დაწვიმულს,
                                                                                  ნაზად შემეხე...
                    ამომიშრე კოცნით თვალები...
                                                          მერე კი მყუდრო ფურცლით დამფარე...
                  მე კი ქართა ქროლვას ვისიზმრებ...
                                                        და ნაფურცლ სიზმარს ამოწყვეტილი...
                                                                                                ცად გავფრინდები...