შე მშვენიერო, შავთვალავ,
შორს მოშრიალე შროშანო,
წამო, გეძახის ჭართალა,-
შარას შიბები მოვშალო.

ნუ დამშორდები, სიშორე
შენი მე შემრევს ქვიშასო,
შენზე ფიქრს ვეღარ ვიშორებ,
ვით ბედისწერის ნიშანსო

ბედო არშალო-მარშალო,
შემომხსენ შავი შანები,-
მიაც შავათვრა ქორწილში
ხევსურნი შარიანები...