მე მ-მქია
ყაპუზუნა

-და ჰრქუა მას:
-ომ ნამაჰ შივაია
- "შეეშვი, დაე, მანვე სცოდოს, ვინაცა სცოდა." -ფიქრობდა ავრელიუსი

შივა და იავნანა ?

დაუფიქრებლად გადადის"ლინკზე"
(ბავშვობა ატირდა)

შეიშმუშნა, გადატრიალდა , ისევ გადმოტრიალდა. მელოდია ძილბურანივით მოედო მის უკვე ღრმად ჩაძინებულ სხეულს....

"ანგელოზი გირწევს აკვანს, იავნანინაო.
თეთრი კრავი გესიზმრება, იავნანინაო."

მოუხერხებლად ზიხარ გამათბობელთან,  გვერდით მძიმედ სუნთქავს დედა(შენი)  ნანა...

..."ნანა, ნანა ქალასაო,
ანგელოზის ძალასაო,
ძილი მოდის თვალასაო,
ნანინა, ნანა, ნა-ნაო...."

მესამედ ახვევ მელოდიას და საოცრად გიკვირს აღმოჩენილი "დამთხვევითობა"

ატისი და ნანა ქალღვთაება.
დედა-შვილი (ობა) .
შაბათის მშვიდი ღამე.
ხვალ კვირიაელესა.
ცაცხვის ხე წაიქცა.
საწნახელი-ტკბილი სიძვა.
შენ დალევ სისხლს.
-საკურნებლად.
დაისვენე.

წერა როცა გექცევა წერად შეეშვი "სიმახინჯის რეწვას".

შენ-მატყუარა ვარ , შენ -მაიმუნი ვარ.

ჩემო თავო - დაო - გზაო სრული სვლით ძილისკენ!