ორი და ერთი
მარტი და ობა
მდგომარეობა ვირტუალობის
ლაბირინთი სადაც ცოცხლად სწირავდნენ
გვამებს
მარიონეტები დახტიან სულ შინ
პარადი ცოდვის
ნიკოტინით აყროლებული თითები
კედლები ფილტვის
გაჩეხილი ტყეები
გაუპატიურებული დედა
აქოთებული ქვეყნის პირის ღრუ
მტვრიანი ფიქრები
აბლაბუდაში გაეხვა სტროფი და რითმა.
-------------------

შენ  დარგე ჩემში ხე
"მარტოობის პიესით" შეიფოთლა
ხე, სახელად ოსირისი
მე ვიქნები შენი ისიდა
ყანჩელის სევდა
და შევაგროვებ ნაწილ-ნაწილ დაგლეჯილ სხეულს
შუ
რა
შური
სიცარიელე და ცეცხლი
ზღვარს მიღმა ზღვა და მორცხვი ლტოლვა
უსასრულობა მისი და უსუსურობა ჩემი
"ერთ სულ და ერთ ხორც" ქცეული ჯვრისწერა ზღვასთან
შენი თვალების ხმა მენატრება
მინიატურული კოსმოსი შენში და ჩემში
ჩვენ დავბრუნედებით ღმრთის თვალსაწიერში
თეთრი, თეთრი, შავი , ისევ თეთრი, ერთად შავი და თეთრი
კლავიში ხმის
წამწამებმა ჩაკეტეს კარი
ისევ მივყვები და ნაწვიმ  ქუჩას.
მიწის ქვეშა თევზები 
სადჰუ და სადჰი
ასკეტი და წმინდა ქალი
დამიბრუნე სმენა რწმენის
მინდა ავამღერო პროცესია მკვდრის.
----------------

გამოუძინებელი ძილშიც,
ქუჩები სავსეა ტყუილის ნახველით,
21 საუკუნის ქალ
აქში ამოტუმბეს ჰაერი.
ხელოვნურ სუნთქვაზე შეართეს პატარა იოანე.....

ანატტა -- მე ვარ არაფერი (ოშო).