ორფრთიანი ლექსი

ზოგი კვალით და უკვალოდ გაქრა,
ჩვენც მხოლოდ მიწას ვირჩევთ და ვიყოფთ,
ის გახდა მამა იმ ღამით მაგრამ,
მამაზე უფრო პოეტი იყო.

ვიტოვებთ გრძნობის მცირედს და ნაგრამს
და ხშირად გვიწევს ერთურთი ვრიყოთ,
ის წერდა ლექსებს იმ ღამით მაგრამ,
ლექსებზე უფრო პოეტი იყო.

ტვინს გვიხრას ხშირი ცოდვების მახრა,
ამ მხრებმაც აწი როგორღა იმხროს,
ის მიჰყვა ეშმაკს იმ ღამით მაგრამ,
ცოდვილზე უფრო პოეტი იყო.

საკუთარ სახეს ნიღბებზე ვაკრავთ
საკუთარ ტახტს კი ჩვენ თვითონ ვიმხობთ,
ის გახდა მეფე იმ ღამით მაგრამ,
მეფეზე უფრო პოეტი იყო.

ცა იდგა იმ დღეს პოეტის სახლთან,
როგორც ჩარჩოდან გასული დელგმა,
ხოლო ის უკვე იმდენჯერ გახდა,
რომ მხოლოდ სუსტი პოეტი ერქვა.