++++++++++++++++++++++++++

:D :D :D

:)

5

ქულებს არანაირი მნიშვნელობა არა აქვს გოჩა ძამიკო.
მთავარია რომ აქ ხართ
ესაა ქულაც და შეფასებაც
დათა...

>:D<

:)

არ არიან სიტყვები გრძნობებისათვის

გული გამითბო, ეს ყოველი კარგადააჩემთვის ნაცნობი. სოფლის სუნი მეცაააა
ყოჩაღ ბარტყო,შემოგევლე. ჩემი მწირი მაქს. 2 ქულა შენ :)

ლამაზი ლექსია, სიფლის გემო მოყვება მადიანად. . . . :)

დავით
გიგა (შე ბოთე)
ჭავ
ჰადეს
თეკლა ( :( )
ლელა
ქ-ნო ნინო დიდი მადლობა ყველას. მე მიხარია თქვენი ღიმილი, ჩახუტება
მიხარიხართ...
დათა- შენ ყველაზე კარგი ადამიანი ხარ ვისაც ოდესმე შევხვედრივარ, შენთვის არასდროს მყოფნის სიტყვები.

სოფლის პატარა აჩრდილს:
შენი ლექსის წაკითხვის მერე დავრწმუნდი რომ,რაც ძალიან ძალიან მინდა და სხვა არაფერი,
მინდა ვიყოთ ერთად,სოფელში და..
წვიმდეს,..
გიკოცნიდე ნაზად საფერებელ თითებს;
შემოჩვეულ სევდას
წვიმის ქარი შლიდეს...
(აქ შევცვალე,მე ხომ ისედაც მიყვარხარ, ასე რომ:)
შენ კი ჩემი დიდი სიყვარული გჭირდეს!

ყოჩაღ,პატარავ!რიტმული მდინარებაც საინტერესოა,ლექსიკაც,სიტყვებთან შენი შემოქმედებითი მიმართებაც,წარმოსახული სურათიც შთამბეჭდავად იქმნება,კომპოზიციაც კარგად შეგიკრავს.
    შენიშვნები როგორ არა მაქვს,მაგრამ ამ ეტაპზე იმდენ ამოცანას გაართვი თავი,რომ მათი გამოთქმა მეზედმეტება.

შე მშიშარა შენა >:D<

როგორ მინდა სოფელში...
დამღალა ამ ქალაქმა :(

მომეწონა მაგრამ ცოტა დახვეწა არ აწყენდა:)
მაინც 5

კარგია...

5+5

საყვარელი ლექსია, კარგი ფინალით!

აჰა , სანამ მეცალა ვიყავი თქვენთან:) გკოცნით

თეა,ხიჩიბა- ჩაგეხუტეთ
ირმისყელა-  შენი დახვეწე, ეს ასე დარჩება:) უკეთესი რომ შემძლებოდა დავწერდი და კიდევ მე გვარი მაქვს ქართული:)
ლელა-არა არ მიცხოვრია, არ მაქვს სოფელი,დაქალთან ვისვენებდი 3 დღით ადრე სოფელში. ხოოოდა მაისში მივდივარ 1 დღით მარისთან (გიო ანდრონიკაშვილთან)
კიდევ 2-3 ჯერ ვარ დილიდან საღამომდე რეჟიმში დღეობები რომ იციან სოფლებში იქ,ლელა მეშინია სოფელში ცხოვრება მე:) ქათმისაც მეშინია:) ძროხაზე რომ აღარაფერი ვთქვათ. განა მართლა ისეთი მარჯვე ვარ სოფლის ციკლის ლექსებში რომ ვწერ?:) გატყუებთ გოგო:)

მახსოვს ლიტ.გე-ზე შენი ლექსი წავიკითხე სოფელზე, თივის ზვინზე და შენს ეზოზე გქონდა დაწერილი...ისე კარგი ლექსი იყო, მეგონა სოფელში გაზრდილი გოგო იყავი, მერე გავიგე რომ შევცდი და ძალიან გამიკვირდა. იგივეს ვიტყვი ამ ლექსზე ოღონდ ახლა უფრო მიკვირს იმიტომ, რომ ვიცი სოფელშიარ გიცხოვრია, არაა? :) 5

აი განდ, მოვედი და მოვედიიი :P :D

ილტოსპირელს ვეთანხმებია, ანი:)

არ მომანდომა ჭყინტი სულგუნი ახლა? :D

:) კარგია. თბილი ღიმილი და ჩახუტება

მოდი სიყვარულით დავამარცხოთ ბარტყი და თამარი 
პატივისცემIთ,
განდი.
არწივი.
მაჰათმა განდი. 2009-02-25 15:11:49

თამარ მადლობა ფრთადაჭერისთვის (ვოტ)
პატარა ბარტყი. 2009-02-25 15:42:28

უუფ, გაიხარეთ, ბაღნებო და ბარტყ-მართვენო!
მანამდე არაფერი გეტკინოთ, სანამ სიყვარულით არ დაამარცხებთ თამარს!
თამარს ნებისმიერი სიყვარული აძლიერებს, რა თვისი და რა სხვისი!
ასე რომ, გიყვარდეთ ერთმანეთი და... მე ვერაფერი მომერევა!
:))    =))      :))

მომწონს...

ნატ. ია-ია მადლობა  თბილებო.
არწივო -არწივს სად აქვს მხარი?? ფრთის დაჭერისკენ მოუწოდე ხალხს:))
აგიქშიო ეხლა თუ შენი ნებით გაფრინდები?:)
(შემოგევლე სულელო)
თამარ მადლობა ფრთადაჭერისთვის (ვოტ) :)

):)

უუუფ...სოფელი მომენატრააააააა :) რა ლამაზად აღწერე ყველაფერი :)

=))


ხოოო, ფორუმთმავალო,,
მერჩიან, მერჩიან,, და იმედი მაქვს შენ არწივის არმიაში ჩაირიცხები,, (ხოო, იქნება კიდევ რამოდენიმე ადამიანმა გამოთქვას სურვილი არწივის მხარის დაჭერაა) :D :D



მოდი სიყვარულით დავამარცხოთ ბარტყი და თამარი :)




პატივისცემIთ,
განდი.
არწივი.

განდ, არ გახარებენ შენს კარგებში და კეთილებშI? :))

თამარ,

მე სხვა არწივი ვარ,, :P :D

თამარ, ანუ შენ ჩემს გულში დაშნა გინდა ჩასცე ?? :((

განდი არწივია,
არწივი სიყვარულია,
სიყვარული ჩვენი გზა-მკვლევია,,



ამიტომ, მე ვარ 21-ე საუკუნის არწივი ჰოოოდაააა , ბარტყი ჩემი შვილია :P :D

ვახხ, ნუთU ასე გაუგებრად ვბააასობ?? :((


პატივისცემით,
განდი.
არწივი. (კარგი  და კეთილი)

21. ბარტყო,
როდის იყო ბარტყები არწივებს აფრთიანებდნენ??    (ხოო , ეს ხუმრობით )
არა, არწივი ბარტყებს არ ჭამს, რადგან ბარტყები არიან არწივის შვილები 
მაჰათმა განდი. 2009-02-25 12:28:45

განდი, ბარტყი მართალია!
არწივი - მართვეებს აფრთიანებენ და ბარტYებს - სანსლავენ!
ნუ გეშინია, ბარტყო, ჩვენ აქ ვართ!... :-*

ყოჩაღ!
რამდენი საქმე გაგიკეთებია:)

დიდი ვერაფერი, ფინალისთვის დავწერდი +

:)

ბარტყო, :)

როდის იყო ბარტყები არწივებს აფრთიანებდნენ?? :D :D :D (ხოო , ეს ხუმრობით:P :D)

არა, არწივი ბარტყებს არ ჭამს, რადგან ბარტყები არიან არწივის შვილები :D :D

მადლობა რჩევისთვის,, რა თქმა უნდა არ ვიზიარებ <:-P

ხოდა, სოფელში მინდა ახლა, ვახხ :((


პატივისცემით,
განდი.
არწივი.

ოღონდაც ამ არწივს ნუ მიაწერ ხოლმე რა:))) მე ბარტყი ვარ და ბარტყებისყლაპიის მეშინია:)
ნეტა არწივი ბარტყებს ჭამს??:)
ნუ მიაწერ მაინც, რა ვიცი:) აი განდიც არე გინდა
იყოს უბრალოდ -პატივისცემით:)
:)

მზეც ამოიწვერა.დრო როგორ გაპარულა,
ალბათ შვილიშვილებს ჯერ ისევ ძინავთ,
რა გასაკვირია, ოდითგან  ერთად იყო,
სოფელში შუადღე და ქალაქში დილა...

სითბო ირგძნობა ამ ლექსიდან,,

ხოო, რთულია,, ძალიან,, ჩვენს სოფლებში სიტუაციაც ისეთია რომ საკუთარი პრობლემების გარდა არის კიდევ წყლისა და შუქისა თუ სხვა ყოფითი საკითხების მოუგვარებლობა,,


ხოდა, მირომ საინტერესოდ დაწერა, ასფალტიჩი ვარო :P :D :D

ხოო, ალბათ კი არა, მართლა კარგია სოფელი,, საყვარელი და თბილი,,

წარმატებები ავტორს,


პატივისცემით,
განდი.
არწივი.

მე მთელი დილა  ვაფუსფუსე  ქალი, გამოვაცხობინე ხმიადი( ჩვენ პუნთუშას ვჭამთ ქალაქელები, იქ ხმიადი არა მაგრამ სახლში დაფქვილი ხოლბლის პური აქვთ,რაც ხარისხით ცოტა დაბალია ჩვენსაზე) მოვახვევინე სულგუნი, საქონელი, ღორი, ქათამი დავაპურებინე, იქ ხბოც, იქ სოფლის პატარა კურიოზი,გულუბრყვილო კურიოზი გავაკეთე , ღორმა რომ სალაფავი ამოუჭამა ვედროში, მერე ,ალბათ ასე 8-9 საათზე დილის ოფლიან შუბლზე ხელი (მაჯა) მოვასმევინე და შვილიშვილებზე დავაფიქრე,რომლებიც ამ ყველაფერს გამორიდებულები ლოგინში ნებივრობენ, მონატრებული ბებო თავისთვის ეთანხმება იმ კანონს რომ როცა ისინი უკვე იღლებიან და მათთვის შუადღეა ჩვენ ქალაქელები ვდილაობთ. ეს ვთქვი და არც თუ ძნელად გასაგებად:)
(რამდენი ვწერე:) ამხელა ლექსიც არ იტო) ლალი, მაი, გენაცვალეთ თქვენ. როგორ კარგად გესმით  ყოველთვის. თვალუწვდენელი სიღრმეები გაქვთ და იმიტომ

ანი ბანი საოცრება გოგო>:D<


იცი,ანი სოფელში რომ ჩავდივარ და ვუყურებ იქ მყოფი ქალების..ძალიან დამღლელ და..ცხოვრებას ...
:(
სულაც არაა ის იდილია,ძნელი და მძიმე ყოფაა ძალიან ქალისთვის:(

ჩემი ოდა სახლი მე ხშირად მახსენდება ჩემი ოდა სახლი, თითქოს ლურსმანზე საცერიც კიდია, აქეთ წიწაკაა გამხმარი ასხმული, მზეს მიფიცხებული ჩირების მწკრივია. ხის კოჭებს სიძველის ფერი დასდებიათ, სიბერეს არ იმჩნევს და მეგობარს სანდომიანს სხვენზე ასასვლელად მიდგმული ხის კიბე, თითქოს ისვენებსო ისე დაყრდნობია. ეზოში ორ მწკრივად გაბმული მავთული, მატყლის ლეიბები მზეს მიფიცხებული, კაკალთან ძველი ჭა ხავსმოკიდებული, სათონე და კუტი შიგ მივიწყებული. ხშირად მახსენდება ბომბორა მეცხვარე, კუდის ქიცინით რომ დაჰყვება დედაჩემს, დრო მოუჭამია, მაგრამ ვერ ღალატობს და მარტო არ ტოვებს ფუსფუსა დედაბერს. ახლაც თვალწინ მიდგას დედის გამოხედვა, დამჭკნარი სახე და დამჭკნარი ხელები. საბძელთან გადაჭრილ გამხმარ თუთის ხეზე, მყარად დასობილი ცული და ცელები. დედის გაღიმება, რაღაც უცნაური, გულს ერთდროულად რომ მიკლავს და მიხარებს, სიცილდავიწყებულს ღიმილი სტუმრობს და უკბილო პირზე რომ ხელებს აიფარებს. როგორ მენატრება პატარა ხის სახლი, ძალიან მრცხვენია და მიკვირს იცი რის? ქალაქის გაჭვარტლულ სახლებში გავცვალე, ზურგი შევაქციე და მაინც მიღიმის. მაინც მეფერება,გულში თბილად მიკრავს და ეს სიყვარული ყველაზე დიდია ახლა სულ მარტოა,ხმა რომ აღარ ისმის, ძელზე რომ ჩამქრალი ლამპარი კიდია. მინდა მოვეფერო დაბერებულ მხრებზე ხელი შემოვხვიო და ვუთხრა - გპირდები შენს თავს არ დავუთმობთ არცერთ სარეველას ყიჟინით აგიკლებენ ქოჩორა ბიჭები. როგორ მიგატოვებთ, როგორ დაგივიწყებთ, ხედავ? შენს კრამიტქვეშ ბუდობენ ჩიტებიც, ცრემლი არ ჩამოაგდო გამხმარი სარკმლიდან



აი,მე რა მაქვსოოო.
:)

მე სოფლის ასEთი სეგრძნება არ მაქვს. ასფალტიჩი ვარ:) ალბათ კარგია სოფელი

უთბილესი და უნიჭიერესი ხალხი.
ჩემი პოეტები
რობერტ, ნიკა, დიდი მადლობა ორივეს
ნიკა სულთან ყოველთვის ახლოს ხარ. ხო და სულ მითბობ სულს.

გადასაბმელად ხბოსი,
მიდის ბებია ელო,
იქ უნდა გადააბას,
სადაც ნორჩია მდელო.

თან მიაქვს ვედრით წყალი
და მიაბიჯებს მშვიდად,
ხალისიანი არი,
ბედნიერია დიდად.


ბავშვობაში რომ ვმაიმუნობდი.. :) ელისაბედი ერქვა ბებიაჩემს.. :) ის ღმერთმა აცხონოს და ჩვენ ასი წელი გვაცოცხლოს.. ანი.. ყველა სიკეთეში და სიხარულში.. გამახსენა ახლა შენმა ნაწერმა ბებიაჩემი და.. კარგი იყო.. 

მოგეფერე..

:) თბილია რაღაცნაირი და იდილიური......

ხო ნინ, ან სოფელი რომ მქონდეს...
რა ვიცი აბა
მე რომ წვალობენ მეცოდებიან, მე ასე ვერადოსეს ვიცხოვრებდი ალბათ, ის კი არა საქართველოში რომ ვარ ამის გამო მეცოდება ჩემი თავი:)
რა ვიცი აბა
გული მაქვს რაღაცნაირი.

კომენტარი წავიკითხე და გულმა ვერ მომითმინა და შემოვედი...
რათ გეცოდებიან ბარტყო?! -საცოდავები ქალაქელები ვართ მხოლოდ...
აბა კითხე მათ თუ ასე ფიქრობენ...:)
ოტიასი არ იყოს,ნოველიდან: ქართველებს სიღარიბე ჩვენი ბრალი გვგონიაო...

არ არის მასე ანი,ისინი ჩვენზე ბედნიერები და ლაღები არიან...

ლექსსი არაუშავს...აი ქალაქელი რომ არ იყო მართლა კარგად დაწერდი...:)

აბა გაიხარე,გავედი...:)

ეს ქართველებმა გააკეთეთ, მე დედაენით არ ვარ ილტოსპირელო გაზრდილი და ქართულს ახლა  ვსწავლობ, ასე რომ...

ყველი ჩავჭერი და ციცხვით მოვურიე,
მერე მოვახვიე სულგუნი რძიანი...

უუF, მინდა :)

რაღაცნაირად მეცოდებიან სოფლელები, დიდი ჯაფა აქვთ,ხანდახან მეტირება ხოლმე მათზე რომ ვფიქრობ:(
არც ეგეთი ჭამა მინდა (ნატურალურიო თუ რაღაც) და ვერც ეგრე ვიშრომებ:(
იმიტომ გაიშუადღევეს დილა ბევრმა და ჩამოვიდნენ სოფლიდან ქალაქში :(

სოფლის კოლორიტს  აცოცხლებს, სტროფები კადრებივითაა. მე, მაგალითად, ფორმის მხრივ უფრო დავხვეწდი, ლექსი ამითი მხოლოდ მოიგებდა.წარმატებები ავტორს.

:)

რა გასაკვირია, ოდითგან  ერთად იყო,
სოფელში შუადღე და ქალაქში დილა...

გაიხარე, ანი-ბანი!
5

გულწრფელ პოეტს ჩემი სალამი.:)

ყორეს გამობმული მოზვერი გადავაბი.
კაკლის ხეს მივაბი,ჩეროში, ბოსელთან.
დეკეულს მიუგნია სათხებო ქვამარილი.
ამაღამ წყლის სმით ან უწყლობით მოკვდება.

...
!5!