დამწერე ლექსად,მაგ თითებით
ფრაზა შემახე,
ისე დაწერე ამ გრძნობებს,რომ
ხელი არ ახლო,
ეხლა ხომ ჩემთვის ყველაფერი
მაინც ღმერთია
და რომც დაწერო არ ვიქნები
შენი არასდროს.

რაღაც მომბეზრდა ყველაფერი,
დღეც სულერთია
რა გათენდება ორშაბათი ,
თუ დილა სხვა დღის,
ღამე ძილის წინ აღარ ბრაზობს
მთვარემ მოკაკვა,
ეხლა დავწვები და სიზმრამდე
საათებს ვითვლი.

ვეღარ გავიგე ,თენდება ,თუ
დილის ნისლია,
ალბათ დათვლილი საათები
გაცდა სიცოცხლეს,
ცხოვრებას ძირში სიბერისგან
წლები ულპება,
რომ სულერთია ეს ცხოვრებაც
ესეც იცოდე.

დამწერე ლექსად,მაგ თითებით
ფრაზა შემახე,
ტანზე… ხელებზე… რომ თვალებში
დასველდეს უბე,
ეხლა ხომ მაინც შემიყვარე
და სულერთია,
ჩემთვის დაწერ...ანდაც სხვისთის,
ერთია უკვე...