როცა შემოდგომამ,
ზაფხულს გრილი ხელით
თვალი დაუხუჭა,
მაშინ დავიბადე.

* * *
როგორც მედალი,
ჩემი სახე
ორ განსხვავებულ პროფილს ატარებს,
თუმც გააჩნია შენ როგორს მხედავ.

* * *
მთა რომ ყოფილიყავი,
მე მდინარე ვიქნებოდი
და შენგან ავიღებდი სათავეს
დაშრობამდე.

* * *
წასვლამდე,
როცა მპირდებოდი
კვლავ დაბრუნებას,
ვიცრუე,
რომ მე,
აღარასდროს დაგელოდები.

* * *
სოფლად გვალვებმა
მოსავალს თუ მოუღო ბოლო,
მე უშენობამ გამომფიტა,
ნეტავ გაწვიმდეს.

* * *
ჩვენი სიყვარული,
ბეწვის ხიდზე მიმავალ სულს ჰგავს.
მერე კი ვნახოთ საით წავა
ზევით თუ?
როგორც ცოდვილი ქვესკნელისკენ,
აირჩევს თავქვეს.

* * *
ქერა წამწამებზე,
ცრემლად დავიფინე
წარსულის პორტრეტი.