დავდივარ ქუჩის ლაბირინთებში,
ვიღიმი, ვდუმვარ, რა მეცინება?
ოცნება ჩემი ჩავკეტე ჩანთებში,
ღმერთმა და განგებამ ასე ინება,
როცა მე წავალ, როცა მე წავალ,
მომენატრება გასეირნება,
დრო ისე მწირია, ვერ ვასწრებ მთავარს,
თუმც ეს მცირედიც ახარებს მავანს...
პირი ამომიკერეს, არ მომცეს ნება,
ჩვენს ქვეყანაში ცოდვაა ვნება,
მაგრამ მე წავალ, წავალ ნამდვილად,
წასვლის ხომ მაინც მაქვს უფლება...
დავდივარ ჩუმი ქუჩის სამზირლად,
ტაბუ დავადე თავისუფლებას...