შენს ტუჩებს ადნება ხენდრო,
ჩიტებით დაიჭორფლა ეზო.
ცხელი ზაფხულია, მწველი.
ცა ღრუბლებს ვეღარ წველის.
შენს ტუჩებს ადნება ხენდრო,
მზისგან გადახუნდა ერდო,
ველი შეიკმაზა ჭინჭრით,
ღამით ყურს მიუგდებ ჭრიჭინს,
იფიქრებ თიბათვის მზეზე,
სიმშვიდეჩამოღვრილ მთებზე,
მერე წაიფარებ საბანს,
უბრალოდ, მოიგონებ ზღაპარს
სადაც, ზაფხულია მწველი,
სპილენძად დამდნარა ველი,
თონეში ჩააკრავ პურებს,
წყაროს წყლით აავსებ სურებს,
დაღლილ ქმარს მიუტან ვახშამს,
ბავშვებს წვიმის წყალით დაბან,
ბალიშებს დაუდებ თავქვეშ,
მამაზე უამბობ რამეს,
სახლი აივსება ძილით,
ჩუმი და უმანკო ფშვინვით,
მერე ბედნიერი ქარგავ
შენს მიერ მოგონილ ზღაპარს...
შენს ტუჩებს ადნება ხენდრო,
ჩიტებით დაიჭორფლა ეზო...