 | ავტორი: კვაზიმოდო ჟანრი: იუმორისტული 24 იანვარი, 2011 |
ნაწარმოები შეიცავს უცენზურო ფრაზებს
თუ თქვენ გინდათ ნახოთ მხოლოდ ეს ნაწარმოები, დააჭირეთ აქ
შესავალი ------------ ტრაკოლოგიის როგორც მეცნიერების განსაზღვრა არ არსებობს,ანუ დღემდე არავის მოსვლია აზრად ამ უმნიშვნელოვანეს და პატივსაცემ ორგანოზე რამე ღირებული დაეწერა,თუმცა არის რიგი მცდელობები,სადაც ასე,თუ ისე წარმოაჩენენ ამ ორგანოს და მის მრავლობით ფუნქციას ძირითადად უარყოფით ასპექტში,მაგალითად: _შე ტრაკო!(შეურაცყოფის აღსანიშნავად,ან ხუმრობა ძმაკაცებში); საქმე ტრაკულადაა(ნიშნავს-საქმე ცუდადაა); ტრაკის ჟიმჟიმი(შიში); სახეს ტრაკივით გაგიხდი(მუქარა); ტვინი ტრაკში მიგდის(შეურაცყოფა); შენი კარგის ტრაკი…(გინება); ტრაკს ნუ აწვალებ(გაფრთხილება); ტრაკი ხარ და ტრაკად დარჩები(შეურაცხმყოფელი განაჩენი,რომელიც სამუდამოა) არის დადებითი მომენტებიც,მაგალითად:-ტრაკიანი ბიჭია;ატამივით ტრაკი აქვს;აუუ რა ტრაკი აქვს და სხვა. არადა ამ ორგანოს ესთეტიკური ღირებულების გარდა,სხვა მეტად მნიშვნელოვანი ფუნქციაც აკისრია,თუნდაც ის რად ღირს,რომ მისით ვჯდებით ,თანაც საკმაოდ კომფორტულად.
ახლა თქვენი ყურადღება მინდა გავამახვილო სრულიად უცნობ ფენომენზე,რასაც ტრაკის ფორმებით ადამიანის ზოგადი ხასიათის დადგენა ჰქვია.აქვე ავღნიშნავ რომ ეს არაა ზუსტი მეცნიერება,არც დიდი ხნის.ის მთლად თოთოა და აი თქვენს თვალწინ იბადება ჩემს მიერ,იგი ჩამოყალიბების პროცესშია. ალბათ დამეთანხმებით რომ მასაც აქვა არსებობის უფლება ისეთი მეცნიერებების გვერდით,როგორიცაა მაგალითად:_ფრენოლოგია(მეცნიერება თავის ქალის აგებულების შესახებ);ხირომანტია;თითოლოგია და სხვა. ეს ასე ვთქვათ ადამიანის შეცნობის ერთერთი არავერბალური საშუალებაა. ყურადღებას გავამახვილებ მის რამდენიმე ძირითად ფორმაზე,რომლის დაკვირვებისა და შეცნობის საშუალება მომეცა თითქმის 2 ათეული წლის განმავლობაში.ამასთან ჩემი შესწავლის ობიექტები მხოლოდ და მხოლოდ ქალები იყვნენ და მასში არსებული მოსაზრებები რამდენიმე ათეულ ქალზე დაკვირვების შედეგადაა ჩამოყალიბებული.ასაკი ძირითადად 16-დან 36 წლამდე,ანუ ძირითადი 20 წელი და ასტრონომიული კალენდრით ყველა ზოდიაქოს ნიშნის ქვეშ მყოფნი…(ამ ასაკის ქვევით და ზევით მე პირადად უკვე აღარ დავინტერესებულვარ,რადგან “ქვევით”ჯერ ჩამოუყალიბებელია და ზევითამ უკვე გაიარა 20 წლიანი ეტაპი) ტრაკოლოგია როგორც მეცნიერება. --------------------------------------------- ადამიანის ორგანიზმი შედგება 206 ძვალისა და 639 კუნთისგან,ჩვენს შემთხვევაშიძვლები არ გვაინტერესებს ამ,ამიტომ პირდაპირ კუნთებზე გადავალ,კერძოდ კუნთებიდან ყველაზე დიდსა და საინტერესო დუნდულა კუნთს განვიხილავ,რომელიც ასე ამშვენებს ადამიანის სხეულს,განსაკუთრებით ქალს.მას,გააჩნია 4 ძირითადი ფორმა,ისევე როგორც წელიწადს დროები . განვიხილოთ თვითოეული მათგანი:- 1)უტრაკო ---------------- -ასე ეძახიან ტრაკს,რომელიც თითქოს გამქრალაო,ანუ როცა ამბობენ ტრაკი არა აქვსო. ასეთი ტრაკის მქონე ადამიანები ხასიათდებიან სიყვარულის დიდი უნარით. მათ შეუძლიათ უანგაროდ შეყვარება და ყველაფრის მოცემა რაც მათ ხელთაა. ისინი ზრუნავენ პარტნიორის სიამოვნებაზე და ხშირად თვალებში შესციცინებენ. არიან ძალიან მგრძნობიარენი და თუ გაები რომანში,ძნელია მათგან უმტკივნეულოდ თავის დაღწევა. ასევე შეუძლიათ ძალიან კარგი მეგობრობა და ფიზიკური კონტაკტის შეწყვეტის შემდეგ,გარკვეული პერიოდის გავლისას შესაძლებელია წმინდა მეგობრული ურთიერთობების აღდგენა. მათთან ძირითადად თბილა,თუმცა შეიძლება ზედმეტი ყურადღებით თავიც მოგაბეზრონ.არ არიან ეჭვიანები და თუ შეგიყვარეს,თანახმანი არიან იყვნენ მეორე,ან თუნდაც მესამე შენს ცხოვრებაში,ოღონდ შენს გვერდით იყოს რამენაირად. ისინი შეყვარებული მამაკაცის გულიზე ყველაფერს გააკეთებენ ყველანაირ ასპექტში. მათ ახასიათებთ ძაღლივით ერთგულება.
2) დაშვებული ტრაკი. --------------------------------- ეს ის ტრაკია,რომელსაც სილამაზისთვის მაღალი ქუსლები ჭირდება.ამ შემთხვევაში საკმაოდ გამომწვევ პოზაშია და ყურადღების ცენტრში მაშინვე ხვდება. ასეთი ტრაკის პატრონები ხასიათდებან ძირითადად ეგოიზმით.მათ არასრულფასოვნების კომპლექსი აქვთ,ამიტომ ქუსლებიდან მხოლოდ ვანაში ჩამოდიან. იცვამენ ძირითადად მოტკეცილ ჯინსებს,ან ისეთ ბიკინებს,რომელიც ტრაკს აჭიმავს და ლამაზ ფორმას მისცემს. სახლიდან ისე არასდროს არ გამოვლენ,თუ სარკეში არ ჩაახედეს ტრაკი რამდენჯერმე და ხშირად მაღაზიის ვიტრინებსა თუ მანქანის მინებში არეკლილი სხეულის უკანა ნაწილსაკენ თვალს აპარებენ. ეს საკმაოდ ვნებიანი კატეგორიაა,თანაც ბრწყინვალედ ფლობენ,ან ეუფლებიან სექსის ხელოვნებას და ექსპერიმენტებს საკმაოდ ადვილად თანხმდებიან.სხვა დანარჩენი ტიპებისგან ფანტაზიის დიდი უნარით გამოირჩევიან.მთავარია შესძლო მათში კომპლექსების მოხსნა. ხასიათდებიან ძლიერი ეჭვიანობით.სამაგიეროს გადახდის უნარით,ანუ მიდრეკილნი არიან ღალატისკენ. ადვილად შეუძლიათ ორ,ან სამ მამაკაცთან იქონიონ ურთიერთობა,ისე რომ მათგან არცერთმა არ იცოდეს დანარჩენების შესახებ.ხშირად მალავენ თავიანთ რეალურ მიზნებსა და მისწრაფებებს,იქმნიან იდუმალების შარმს და თუ არ გინდათ მისი დაკარგვა,სჯობია ამ შარმით დაფარულებმა იარონ,ანუ მოგიწევთ ბევრ რამეზე თვალების დახუჭვა. აქვთ ძლიერ ცვალებადი ხასიათი.მიდრეკილნი არიან სასმელისა და დროს ტარებისკენ.შეუძლიათ არაორდინალური გადაწყვეტილების მიღება,მაგალითად შეუძლიათ ტრაკზე ან მკერდზე სვირინგი გაიკეთონ და გაჩვენონ როგორც სიურპრიზი,ამის შემდეგ კი საკმაოდ თამამად ცოლად წაყვანაც მოგთხოვონ. ეს ტიპი ყველაზე რთული კატეგორიაა.ცდილობენ ლიდერის პოზიციაში ყოფნას,მიისწრაფიან შემეცნებისაკენ.თავს წარმოაჩენენ იმაზე მეტად,ვიდრე არიან.არ ეშინიათ პასუხისმგებლობის აღებისა და წარმოჩენის გულიზე იმაზე მეტს აკეთებენ,ვირდე ეს ევალდებულებათ. უყვართ ძვირფასი საჩუქრები.არიან ძალიან პრეტენზიულები და მარტოობას ვერ იტანენ,ამიტომ იმისათვის რომ მარტო არ დარჩნენ,სათადანრიგოდ ყოველთვის ყავთ ვიღაც.სექსში შეზღუდვა არ აქვთ! მიეცით ლიდერობა და უკმაყოფილო არასდროს დარჩებით.
3)დიდი და გაშლილი ტრაკი. -------------------------------------- ეს ის შემთხვევაა,როცა ტრაკი ძალიან რბილი და ფუმფულაა,ამასთან დიდია და დუნდულები თითქოს ერთმანეთს დაშორებული. ასეთი ტრაკების პატრონები ხასიათდებიან როგორც ყველაზე მხიარული ადამიანები.ასევე გამოირჩევიან ერთგულებით,ადვილად უყვარდებათ,არ არიან ეჭვიანები,აქვთ დამთმობი ხასიათი და ძირითადად იღიმიან. არიან ძალიან მიამიტიები და გულკეთილები. რაცარუნდა ცუდ ხასიათზე იყვნენ,თბილი სიტყვებით მალე ავიწყდებათ წყენა და ხმამაღლა კისკისიც ბუნებრივად გამოსდით. მათ არ სჭირდებათ მამაკაცისგან სიბრძნისა და ფილოსოფიის მოსმენა.ნებისმიერ სისულელეს,რაც გინდა ილაპარაკოთ,საკმაოდ მხიარულად ხვდებიან და არ ბეზრდებათ მოსმენა,ანუ არიან კარგი მსმენელნი,ასევე კარგი დიასახლისები და ცოტათი ქარაფშუტები. მათ არ ახასიათებთ ლიდერად ყოფნა,ურჩევნიათ მორჩილება და მამაკაცზე დამოკიდებულება.მოსწონთ ყველანაირი გართობა და ექსპერიმენტები,ძალიან ადვილად ეხსნებათ კომპლექსები,ან თითქმის არა აქვთ.
4) კატეგორია -იდეალური ტრაკი, -------------------------------------------- რომელსაც არ სჭირდება ქუსლეზე შეყენება.მას აქვს საოცარი მოყვანილობა,ლამაზი ფორმა და მის ცქერას არაფერი სჯობს. ეს იციან ასეთი ტრაკების მფლობელმა ქალებმა და ყოველთვის ხაზს უსვამენ თავიანთ “ღირსებას”,ამიტომაც უყურადღებოდ არასდროს რჩებიან და ქუჩაში ყოველთვის მიაცილებთ რამდენიმე წყვილი თვალი,რაც თვითონაც ძალიან კარგად იციან და არ იმჩნევენ,გულში კი საოცრად სიამოვნებთ.იცვამენ ისეთ სამოსს,რომელიც ხაზს უსვამს მათი ამ ნაწილის მომხიბვლელობას,ესენია ძირითადად მოტკეცილი შარვლები და იშვიათად ბოლოკაბები აუცილებლად მუხლს ზემოთ. ასეთი ტრაკების პატრონები სხეულის სხვა ნაწილების მიმართ არიან პრეტენზიულები და უკმაყოფილონი,მაგალითად შეიძლება არ მოსწონდეთ საკუთარი ფეხები, ცხვირი,ან მკერდი,რომელიც ძირითადად 1,5 დან 3 ზომამდე აქვთ,ხშირად 1,5..რასაც პატარად სთვლიან,არადა ტრაკის ფორმა იმდენად მიმზიდველია რომ მკერდი მეორე პლანზე გადადის. გამოირჩევიან დიდინიჭიერებით,ცოდნისადმი წყურვილით,უყვართ მუდმივშემეცნებითი პროცესი. ახასიათებთ ორჭოფობა,უჭირთ გადაწყვეტილებების მიღება,გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ ნებისმიერ შემთხვევაში ნანობენ,იშვიათი გამონაკლისის გარდა. სექსში მაინცდამაინც არ ხიბლავთ ექსპერიმენტები,ურჩევნიათ ძირითადად საწოლი,(თვლიან რომ უფრო კომფორტულია),თანაც პასიურ პოზაში. არ არიან ლიდერები,მიდრეკილნი არიან მყუდროებისაკენ.ხიბლავთ სიმშვიდე,დასვენება და განსაკუთრებული კომფორტი,აქვთ საშუალოდ რბილი ხასიათი.არ უყვართ როცა ღალატობენ,თუმცა ადვილად პატიობენ. არაჩვეულებრივი სექსის ილუზიას ნუ შეიქმნით მათთან,მიუხედავად ამისა მაინც არაჩვეულებრივია.;)
აი ესაა პატივცემულო მკითხველნო ის 4 ძირითადი კატეგორია,რის შემდეგაც ზოგადი წარმოდგენა შეიძლება შეგექმნათ ადამიანებთან,კერძოდ კი ქალებთან ურთიერთობის დროს,აქვე შეგახსენებთ რომ ეს არაა ზუსტი მეცნიერება და არც საკმარისი ობიექტები იყვნენ საიმისოდ რომ ღრმად შემესწავლა ტრაკი,როგორც ადამიანის ხასიათის განმსაზღვრელი. ამ მხრივ მეზობელ სახელმწიფოებს ვგონებ უფრო გაუმართლათ,(მიხვდებით ალბათ რომელსაც)რადგან იქ ღრმად და საფუძვლიანად შეუძლიათ ამ ორგანოს კვლევა. ალბათ მომავალში ვინმე დაინტერესდება და თავის წვლილს შემატებს ამ მეცნიერებას,მაგალითად ვინმე მდედრობითი სქესის წარმომადგენელი,რომელიც ტრაკოლოგიას განავითარებს მამაკაცების მაგალითებზე,თუმცა ეს ქალისთვის უფრო ძნელია,რადგან იმას,ვისაც ამ მეცნიერების განვითარების ხელმისაწვდომობა ექნება,სავარაუდოდ ტრაკოლოგიაზე ფიქრისა და გააზრების სურვილი და შესაძლებლობები არ ექნება,სხვა მხრივ კი მივიღებთ მხოლოდ ვარაუდებზე დაფუძნებულ მოსაზრებებს,რაც ეჭვქვეშ დააყენებს მის მართებულობას.
ტრაკოლოგია როგორც სახელი. ---------------------------------------- თვითონ როგორც სახელი,ტრაკოლოგია მაინცდამაინც ლამაზად ვერ ჟღერს,მქონდა უფრო ლამაზი და დახვეწილი ალტერნატივა,მაგალითად დუმოლოგია,მაგრამ გადამაფიქრებინა მეზობელი სახელმწიფოს საპარლამენტო ორგანოსთან მსგავსებამ. მას “დუმა” ჰქვია ამიტომაც დუმოლოგიის დარქმევის შემთხვევაში მეზობელი სახელმწიფოს პარლამენტს ჩავაყენებდი ფრიად ტრაკულ მდგომარეობაში პირდაპირი მნიშვნელობით. გახსენებაზე აქვე მინდა ავღნიშნო,რომ ყოფილი საბჭოთა კავშირის ზემდგომ და შინაგან ორგანოებს როგორც ჩანს უფიქრიათ ამ თემაზე და მეტად მნიშვნელოვანი დოკუმენტი,ანუ პასპორტი შექმნეს და სიტყვის კოდირება მოახდინეს,რათა ყველას არ გაეშიფრა ტრაკოლოგიის ფუნდამენტური თეორიის საწყისები. ამ კოდის მოხსნა სრულიად მარტივადაა შესაძლებელი,ყველა გენიალობაც ხომ სიმარტივეშია? ხოდა ამიტომაც ქვემოთ შემოგთავაზებთ ამ პასპორტიდან ამონარიდს და თქვენ თვითონ შეადარეთ და განსაჯეთ მკითხველნო:-
ამონარიდი სსრკ პასპორტიდან ----------------------------------------- საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირის მოქალაქის პასპორტი წარმოადგენს საბჭოთა მოქალაქის პიროვნების დამადასტურებელ ძირითად საბუთს. 5.პასპორტის მოქმედება არ არის ვადით განსაზღვრული.25 და 45 წლის ასაკის მიღწევისას მოქალაქეებს შინაგან საქმეთა ორგანოები პასპორტში ჩაუკრავენ ამ ასაკისათვის შესაფერის ახალ ფოტოსურათს.პასპორტში რომელშიც ასეთი ფოტოსურათი არ იქნება ჩაკრული,ძალადაკარგულად ითვლება. 6.მოქალაქენი ჩაწერილი უნდა იქნენ... საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით,აგრეთვე ჩაწერილი ან რეგისტრირებული დროებითი საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით... 12.პასპორტის გამოცვლა ხდება შემდეგ შემთხვევებში: ა)გვარის,ახელის,მამის სახელის გამოცვლისას; ბ)ჩანაწერში უზუსტობის დადგენისას; გ)თუ სახმარად უვარგისი გახდა. 18.პასპორტის დაკარგვის შემთხვევაში დაუყოვნებლივ უნდა ეცნობოს შინაგან საქმეთა ორგანოებს... 21.აკრძალულია მოქალაქისათვის პასპორტის ჩამორთმევა,გარდა სსრ კავშირის კანონმდებლობით გათვალისწინებული შემთხვევებისა,და აგრეთვე პასპორტის მიღება ან გადაცემა გირაოდ. იმ მოქალაქეთა რეგისტრაცია,რომლებიც ვალდებულნი არიან ჰქონდეთ პასპორტი,მაგრამ ცხოვრობენ უპასპორტოდ ან ძალადაკარგული პასპორტით,და აგრეთვე მოქალაქეები,რომლებიც ცხოვრობენ ჩაუწერლად ან რეგისტრაციაში გაუტარებლად,ჯარიმდებიან ადმინისტრაციული წესით... ასევე პასუხისმგებლობა ეკისრებათ მოქალაქეებს პასპორტის განზრახ გაფუჭებისთვის,აგრეთვე მისი დაუდევრად შენახვისთვის,რაც პასპორტის დაკარგვის მიზეზი გახდა.
კოდირებული სიტყვის ჩასმა ამ პასპორტში -------------------------------------------------------- საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირის მოქალაქის ტრაკი წარმოადგენს საბჭოთა მოქალაქის პიროვნების დამადასტურებელ ძირითად საბუთს. 5.ტრაკის მოქმედება არ არის ვადით განსაზღვრული.25 და 45 წლის ასაკის მიღწევისას მოქალაქეებს შინაგან საქმეთა ორგანოები ტრაკში ჩაუკრავენ ამ ასაკისათვის შესაფერის ახალ ფოტოსურათს.ტრაკში რომელშიც ასეთი ფოტოსურათი არ იქნება ჩაკრული,ძალადაკარგულად ითვლება. 6.მოქალაქენი ჩაწერილი უნდა იქნენ... საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით,აგრეთვე ჩაწერილი ან რეგისტრირებული დროებითი საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით... 12.ტრაკის გამოცვლა ხდება შემდეგ შემთხვევებში: ა)გვარის,ახელის,მამის სახელის გამოცვლისას; ბ)ჩანაწერში უზუსტობის დადგენისას; გ)თუ სახმარად უვარგისი გახდა. 18.ტრაკის დაკარგვის შემთხვევაში დაუყოვნებლივ უნდა ეცნობოს შინაგან საქმეთა ორგანოებს... 21.აკრძალულია მოქალაქისათვის ტრაკის ჩამორთმევა,გარდა სსრ კავშირის კანონმდებლობით გათვალისწინებული შემთხვევებისა,და აგრეთვე ტრაკის მიღება ან გადაცემა გირაოდ. იმ მოქალაქეთა რეგისტრაცია,რომლებიც ვალდებულნი არიან ჰქონდეთ ტრაკი,მაგრამ ცხოვრობენ უტრაკოდ ან ძალადაკარგული ტრაკით,და აგრეთვე მოქალაქეები,რომლებიც ცხოვრობენ ჩაუწერლად ან რეგისტრაციაში გაუტარებლად,ჯარიმდებიან ადმინისტრაციული წესით... ასევე პასუხისმგებლობა ეკისრებათ მოქალაქეებს ტრაკის განზრახ გაფუჭებისთვის,აგრეთვე მისი დაუდევრად შენახვისთვის,რაც ტრაკის დაკარგვის მიზეზი გახდა.
ტრაკი როგორც ფენომენი. ---------------------------------- მე კვლავ ვიმეორებ:_ ამ ფენომენს(ტრაკოლოგიას) როგორც მეცნიერებას,აქვს არსებობის უფლება და პრეტენზიები,თანაც საკმაოდ ესთეტიკური ორგანოა,რომელიც დამეთანხმებით რომ ერთობ მნიშვნელოვანიცაა თავისი დანიშნულებით.ჩემი მცდელობაა ტრაკი როგორც სალანძღავი სიტყვა ამოვარდეს ცნობიერებიდან და მხოლოდ მოფერებით,ლამაზად და ნაზად ვიხმაროთ მეგობრებო!
პ.ს. ამით გემშვიდობებით ძვირფასო მკითხველენო,რადგან კომპიუტერთან ჯდომისაგან უკვე ტრაკი ამტკივდა,არადა მას უთუოდ უნდა მოფრთხილება ჩემს ტრაკს ვფიცავარ(უკაცრავად შემეშალა კუზი უნდა მეთქვა);) პატივისცემით ტრაკების თეორიის ფუძემდებელი კვაზი უმახინჯესი… კვაზი კუზიანი.ორიათასოცდა…
(ილუსტრაციებს ნუ გამოტოვებთ)
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
36. ყურადღებას გავამახვილებ მის რამდენიმე ძირითად ფორმაზე,რომლის დაკვირვებისა და შეცნობის საშუალება მომეცა თითქმის 2 ათეული წლის განმავლობაში.ამასთან ჩემი შესწავლის ობიექტები მხოლოდ და მხოლოდ ქალები იყვნენ და მასში არსებული მოსაზრებები რამვები?დენიმე ათეულ ქალზე დაკვირვების შედეგადაა ჩამოყალიბებული.ასაკი ძირითადად 16-დან 36 წლამდე,ანუ ძირითადი 20 წელი და ასტრონომიული კალენდრით ყველა ზოდიაქოს ნიშნის ქვეშ მყოფნი…(ამ ასაკის ქვევითხდება და ზევით მე პირადად უკვე აღარ დავინტერესებულვარ,რადგან “ქვევით”ჯერ ჩამოუყალიბებელია და ზევითამ უკვე გაიარა 20 წლიანი ეტაპი)=)) ვნახო ერთი აბა აქ რა ხდება=))
ძალიან რბილი და ფუმფულაა,ამასთან დიდი-როგორც დიდი მკერდი ს მქონე ყველაზე მხიარული ადამიანები არიან?რათა?))
-რათ უნდა ადამიანს 12 მეტრი ნაწლავები? -იმიტომ რომ ცხელმა ჩაიმ უკანალი არ დაუწვას=))
http://www.myvideo.ge/?video_id=853200=))რომელი კატეგორიაა კვაზი?=))
გაკოცა არტემიდამ:)მოეწონა
ყურადღებას გავამახვილებ მის რამდენიმე ძირითად ფორმაზე,რომლის დაკვირვებისა და შეცნობის საშუალება მომეცა თითქმის 2 ათეული წლის განმავლობაში.ამასთან ჩემი შესწავლის ობიექტები მხოლოდ და მხოლოდ ქალები იყვნენ და მასში არსებული მოსაზრებები რამვები?დენიმე ათეულ ქალზე დაკვირვების შედეგადაა ჩამოყალიბებული.ასაკი ძირითადად 16-დან 36 წლამდე,ანუ ძირითადი 20 წელი და ასტრონომიული კალენდრით ყველა ზოდიაქოს ნიშნის ქვეშ მყოფნი…(ამ ასაკის ქვევითხდება და ზევით მე პირადად უკვე აღარ დავინტერესებულვარ,რადგან “ქვევით”ჯერ ჩამოუყალიბებელია და ზევითამ უკვე გაიარა 20 წლიანი ეტაპი)=)) ვნახო ერთი აბა აქ რა ხდება=))
ძალიან რბილი და ფუმფულაა,ამასთან დიდი-როგორც დიდი მკერდი ს მქონე ყველაზე მხიარული ადამიანები არიან?რათა?))
-რათ უნდა ადამიანს 12 მეტრი ნაწლავები? -იმიტომ რომ ცხელმა ჩაიმ უკანალი არ დაუწვას=))
http://www.myvideo.ge/?video_id=853200=))რომელი კატეგორიაა კვაზი?=))
გაკოცა არტემიდამ:)მოეწონა
35. ))))))))))))))))))))))))))))))))))) )))))))))))))))))))))))))))))))))))
34. :D:D:D ხასიათით თუ სახეზე?=)) :D:D:D ხასიათით თუ სახეზე?=))
33. ისე, არ გეწყინოს და რახან ამ ტემაში კარგად ხარ ჩახედული, იმ ანეკდოტის არ იყოს, ტრაკით რო დაგენახოს ქალი, იცნობ რომელია? :) ისე, არ გეწყინოს და რახან ამ ტემაში კარგად ხარ ჩახედული, იმ ანეკდოტის არ იყოს, ტრაკით რო დაგენახოს ქალი, იცნობ რომელია? :)
32. რატომ ტეხავს? რა არ მოუხდა ნაწერს? :D:D მე ხომ არ მითქვამს ჩემი მოგონილიათქო? ქვემოთ კომენტარსიც იყო მაგაზე საუბარი. მოკლედ რაც ჩემია ისიც მანდაა და სსრკ პასპორტი მე რომ არ მომიგონია ეს ყველამ იცის;) რატომ ტეხავს? რა არ მოუხდა ნაწერს? :D:D მე ხომ არ მითქვამს ჩემი მოგონილიათქო? ქვემოთ კომენტარსიც იყო მაგაზე საუბარი. მოკლედ რაც ჩემია ისიც მანდაა და სსრკ პასპორტი მე რომ არ მომიგონია ეს ყველამ იცის;)
31. ვახ, ვააახ, აი ბოლო ნაწილი ტეხავს, ეგ აქამდე მინახამს და მომისმენია, ადრე ბავსჰვები ვკაიფობდით სკოლაში და პიონერხელმძღვანელისგან კარგებისა მოგვხვდა :)
ვახ, ვააახ, აი ბოლო ნაწილი ტეხავს, ეგ აქამდე მინახამს და მომისმენია, ადრე ბავსჰვები ვკაიფობდით სკოლაში და პიონერხელმძღვანელისგან კარგებისა მოგვხვდა :)
30. გული დამწყდა აქამდე რომ არ მქონდა წაკითხული... :D ე.ი. რა არ შეუძლია მდიდარი ფანტაზიისა და ბევრი თავისუფალი დროის მქონე ადამიანს... :D კიდევ ბევრი ოლოგიები დაგეწეროს... :) წარმატებები... გული დამწყდა აქამდე რომ არ მქონდა წაკითხული... :D ე.ი. რა არ შეუძლია მდიდარი ფანტაზიისა და ბევრი თავისუფალი დროის მქონე ადამიანს... :D კიდევ ბევრი ოლოგიები დაგეწეროს... :) წარმატებები...
29. მაი არაა თქვენი საქმე :D ყველამ თავის ტრაკს მიხედოს :D :D :D მაი არაა თქვენი საქმე :D ყველამ თავის ტრაკს მიხედოს :D :D :D
28. 22. ტრაკის მაგივრად, ``საჯდომი`` რომ დაგეწერა, აჯობებდა ნამდვილად.
ერთხელ ერთმა ქალმა ლევან ღვინჯილიას უთხრა:
``ბოდიში, ბატონო ლევან, თქვენსკენ ზურგით ვზივარ... ზურგით კი არ ზიხართ ქალბატონო, საჯდომით ზიხართ... უთხრა ლევან ღვინჯილიამ``. ))))) ოთარ რურუა.
არა ოთარ ტრაკს სულ სხვა მუღამი აქვს,თანაც აბა წარმოიდგინე რა ცუდი სახელი იქნებოდა ამ მეცნიერებისთვის საჯდომის თეორია რომ დამერქმია,ან საჯდომოლოგია! ტრაკოლოგია კი საოცრად აღმგზნებად და დამაინტრიგებლად ჟღერს:D:D:D
22. ტრაკის მაგივრად, ``საჯდომი`` რომ დაგეწერა, აჯობებდა ნამდვილად.
ერთხელ ერთმა ქალმა ლევან ღვინჯილიას უთხრა:
``ბოდიში, ბატონო ლევან, თქვენსკენ ზურგით ვზივარ... ზურგით კი არ ზიხართ ქალბატონო, საჯდომით ზიხართ... უთხრა ლევან ღვინჯილიამ``. ))))) ოთარ რურუა.
არა ოთარ ტრაკს სულ სხვა მუღამი აქვს,თანაც აბა წარმოიდგინე რა ცუდი სახელი იქნებოდა ამ მეცნიერებისთვის საჯდომის თეორია რომ დამერქმია,ან საჯდომოლოგია! ტრაკოლოგია კი საოცრად აღმგზნებად და დამაინტრიგებლად ჟღერს:D:D:D
27. 26. ნუ გაატრაკე ისე არის რაღაც სიმართლე ამაში ჩემი თავი ამოვიცანი ცუნცულ.
დარწმუნებული ვარ რომ ამოიცნობდი:D:D:D ოღონდ რომელი კატეგორია ხარ გვითხარი რომ ჩვენც ამოგიცნოთ;) 26. ნუ გაატრაკე ისე არის რაღაც სიმართლე ამაში ჩემი თავი ამოვიცანი ცუნცულ.
დარწმუნებული ვარ რომ ამოიცნობდი:D:D:D ოღონდ რომელი კატეგორია ხარ გვითხარი რომ ჩვენც ამოგიცნოთ;)
26. ნუ გაატრაკე :D :D :D :D ისე არის რაღაც სიმართლე ამაში :D :D :D ჩემი თავი ამოვიცანი :D ნუ გაატრაკე :D :D :D :D ისე არის რაღაც სიმართლე ამაში :D :D :D ჩემი თავი ამოვიცანი :D
25. მართლა ჰოროსკოპივით წავიკითხე და მომდევნო დღის პროგნოზი არ იქნება 4 კატეგორიის მიხედვით? :D მართლა ჰოროსკოპივით წავიკითხე და მომდევნო დღის პროგნოზი არ იქნება 4 კატეგორიის მიხედვით? :D
24. კი,მარალი ხარ სერგეი! მეც შინაგანი ბუნების შესაცნობად დავწერე,ეგაა რომ ამ ნწერში შინაგანი ბუნება ტრაკიდან იზომება:D:D:D კი,მარალი ხარ სერგეი! მეც შინაგანი ბუნების შესაცნობად დავწერე,ეგაა რომ ამ ნწერში შინაგანი ბუნება ტრაკიდან იზომება:D:D:D
23. მშვენიერია კი არა და ... ეპოქალური მოვლენაა !.... ასეთ ნაშრომებს წახალისება უნდა !... მე ვთვლი ასეთი რამეები გვაახლოვებს ადამიანის შინაგანი ბუნების შეცნობასთან. 5 მშვენიერია კი არა და ... ეპოქალური მოვლენაა !.... ასეთ ნაშრომებს წახალისება უნდა !... მე ვთვლი ასეთი რამეები გვაახლოვებს ადამიანის შინაგანი ბუნების შეცნობასთან. 5
22. ტრაკის მაგივრად, ''საჯდომი'' რომ დაგეწერა, აჯობებდა ნამდვილად. :))
ერთხელ ერთმა ქალმა ლევან ღვინჯილიას უთხრა:
''ბოდიში, ბატონო ლევან, თქვენსკენ ზურგით ვზივარ... ზურგით კი არ ზიხართ ქალბატონო, საჯდომით ზიხართ... უთხრა ლევან ღვინჯილიამ''. :))))))))))))) ტრაკის მაგივრად, ``საჯდომი`` რომ დაგეწერა, აჯობებდა ნამდვილად. :))
ერთხელ ერთმა ქალმა ლევან ღვინჯილიას უთხრა:
``ბოდიში, ბატონო ლევან, თქვენსკენ ზურგით ვზივარ... ზურგით კი არ ზიხართ ქალბატონო, საჯდომით ზიხართ... უთხრა ლევან ღვინჯილიამ``. :)))))))))))))
21. ტრაკოლოგია, სახასიათო შტრიხები, პროგნოზები და ა.შ. :D ვახ, მეგონა ჰოროსკოპებს ვკითხულობდი კვაზ :D:D:D ტრაკოლოგია, სახასიათო შტრიხები, პროგნოზები და ა.შ. :D ვახ, მეგონა ჰოროსკოპებს ვკითხულობდი კვაზ :D:D:D
20. გაიხარე შენ დიადო ბლაგვო,ილუსტრაციებზე დიიიიიდი მადლობა=))=))=)) მაგარი რამეები გაგიჩითია...:D:D:D გაიხარე შენ დიადო ბლაგვო,ილუსტრაციებზე დიიიიიდი მადლობა=))=))=)) მაგარი რამეები გაგიჩითია...:D:D:D
19. ბლაგვიიიიიიიიიიიი)))))))))))))))))))))))))))))))ჩაგეთვალააააააააააა)))))))))))) ბლაგვიიიიიიიიიიიი)))))))))))))))))))))))))))))))ჩაგეთვალააააააააააა))))))))))))
18.
დაათვალიერეთ ილუსტრაციები...............:))
დაათვალიერეთ ილუსტრაციები...............:))
17.
:)) :)) :)) გენიალურიააა......................
უმაგრესი მეცნიერებაა და შენ წარმოიდგინე არცთუ ისე უსაფუძვლოაა......ეს მიგნებები........
მე დავამატებდი ზოგად მონაცემებს "ტრაკი მშთანთქავია ენერგიის როცა უყურებ"
პატივისცემით "დიადი ბლაგვი"
:)) :)) :)) გენიალურიააა......................
უმაგრესი მეცნიერებაა და შენ წარმოიდგინე არცთუ ისე უსაფუძვლოაა......ეს მიგნებები........
მე დავამატებდი ზოგად მონაცემებს "ტრაკი მშთანთქავია ენერგიის როცა უყურებ"
პატივისცემით "დიადი ბლაგვი"
15. ახალ მეცნიერებას თუ აქ ჩემს თვალწინ ჩაეყრებოდა საფუძველი არ მეგონა:D ისე ამდენი რამ დაგაწერინა ჰა?კარგი მოცლილი ვინმე ხარ! =)) =)) ვინაა ანანე?თქვი ერთი და ანანე!;) ახალ მეცნიერებას თუ აქ ჩემს თვალწინ ჩაეყრებოდა საფუძველი არ მეგონა:D ისე ამდენი რამ დაგაწერინა ჰა?კარგი მოცლილი ვინმე ხარ! =)) =)) ვინაა ანანე?თქვი ერთი და ანანე!;)
14. 12. ფაქტი ფაქტია...რა ვუყო ასეა....აშკარად თავიდან გადხედო ჯობია... მე ანომალია არ ვარ უბრალოდ ორიგინალური ვარ ელლე..
კაი,რახან არ იშლი,მე პრინციპში წინააღმდეგი არ ვარ,თანაც საინტერესო შესასწავლი იქნები მეოთხე კატეგორია მეორის თვისებებით:D:D:D ისა და სად შევხვდეთ?;):)) (გპირდები როგორც მეცნიერი რომ საფუძვლიანად და ღრმად შეგისწავლი,რათა მომავალმა თაობებმა მცდარი გზით არ იარონ;) ) 12. ფაქტი ფაქტია...რა ვუყო ასეა....აშკარად თავიდან გადხედო ჯობია... მე ანომალია არ ვარ უბრალოდ ორიგინალური ვარ ელლე..
კაი,რახან არ იშლი,მე პრინციპში წინააღმდეგი არ ვარ,თანაც საინტერესო შესასწავლი იქნები მეოთხე კატეგორია მეორის თვისებებით:D:D:D ისა და სად შევხვდეთ?;):)) (გპირდები როგორც მეცნიერი რომ საფუძვლიანად და ღრმად შეგისწავლი,რათა მომავალმა თაობებმა მცდარი გზით არ იარონ;) )
13. უკვე ვიცი ვინ არის ნიკის უკან :( სამწუხაროდ უკვე ვიცი ვინ არის ნიკის უკან :( სამწუხაროდ
12. ფაქტი ფაქტია...რა ვუყო ასეა....აშკარად თავიდან გადხედო ჯობია... :)) მე ანომალია არ ვარ უბრალოდ ორიგინალური ვარ ;) =)) ფაქტი ფაქტია...რა ვუყო ასეა....აშკარად თავიდან გადხედო ჯობია... :)) მე ანომალია არ ვარ უბრალოდ ორიგინალური ვარ ;) =))
11. 10. აშკარად მეოთხე კატეგორია ვარ მეორეს ხასიათის თვისებებით.კვაზი არ გინდა თავიდან შეიმუშავო შენი თეორია?იმიტომ რომ ჩემ შემთხვევაში რომ არ დაემთხვა! ელლე..
შენ აშკარად ანომალია ხარ:D:D:D ისე დარწმუნებული ხარ რომ თავიდან შესამუშავებელია ეგ მუხლი და თანაც შენს მაგალითზე?;) რავი იქნებ ერთხელ კიდევ ყურადღებით წაგეკითხა სანამ მოვიფიქრებდი რომ გადამეხედა შესასწორებლად ჰა?=))=)) მეოთხე მეორეში... საინტერესო ობიექტია აშკარად:D რა ვქნა დღეიდანვე დავიწყო შესწავლა თუ პაწა მევიცადო?:D:D:D:D 10. აშკარად მეოთხე კატეგორია ვარ მეორეს ხასიათის თვისებებით.კვაზი არ გინდა თავიდან შეიმუშავო შენი თეორია?იმიტომ რომ ჩემ შემთხვევაში რომ არ დაემთხვა! ელლე..
შენ აშკარად ანომალია ხარ:D:D:D ისე დარწმუნებული ხარ რომ თავიდან შესამუშავებელია ეგ მუხლი და თანაც შენს მაგალითზე?;) რავი იქნებ ერთხელ კიდევ ყურადღებით წაგეკითხა სანამ მოვიფიქრებდი რომ გადამეხედა შესასწორებლად ჰა?=))=)) მეოთხე მეორეში... საინტერესო ობიექტია აშკარად:D რა ვქნა დღეიდანვე დავიწყო შესწავლა თუ პაწა მევიცადო?:D:D:D:D
10. აშკარად მეოთხე კატეგორია ვარ მეორეს ხასიათის თვისებებით.კვაზი არ გინდა თავიდან შეიმუშავო შენი თეორია?იმიტომ რომ ჩემ შემთხვევაში რომ არ დაემთხვა! :)):)) აშკარად მეოთხე კატეგორია ვარ მეორეს ხასიათის თვისებებით.კვაზი არ გინდა თავიდან შეიმუშავო შენი თეორია?იმიტომ რომ ჩემ შემთხვევაში რომ არ დაემთხვა! :)):))
9. ეგ ვიცი,უბრალოდ ჩავამატე,მოუხდა:D:D:D ეგ ვიცი,უბრალოდ ჩავამატე,მოუხდა:D:D:D
8. სასწრაფო წესით უნდა გაიცნო ამ დი(ა)დი მეცნიერების კიდევ ერთი პატივცემული მკვლევარი, - ჰარირამა... მან გაცილებით ადრე დაიწყო ამ თემაზე წერა და... ნუ ჩავუყრით წყალში! ისე, - საღოლ, როგორც ახალაიას უყვარს თქმა! მაგრამ... ამ პასპორტში კოდირებული ტრ-ულაილა - ბებიაჩემის ასაკისაა, ბიჭო! :))
სასწრაფო წესით უნდა გაიცნო ამ დი(ა)დი მეცნიერების კიდევ ერთი პატივცემული მკვლევარი, - ჰარირამა... მან გაცილებით ადრე დაიწყო ამ თემაზე წერა და... ნუ ჩავუყრით წყალში! ისე, - საღოლ, როგორც ახალაიას უყვარს თქმა! მაგრამ... ამ პასპორტში კოდირებული ტრ-ულაილა - ბებიაჩემის ასაკისაა, ბიჭო! :))
7. წითელი ხელი რომ არ წამიშალონ იმისთვისაა:D:D:D მე კი მგონია წითელი ხელი აფრთხობს ხალხს... თქვენ ნაშრომზე თქვთ რამე,თორემ კომენტარები უკვე არის;) წითელი ხელი რომ არ წამიშალონ იმისთვისაა:D:D:D მე კი მგონია წითელი ხელი აფრთხობს ხალხს... თქვენ ნაშრომზე თქვთ რამე,თორემ კომენტარები უკვე არის;)
6. რამდენი გიშრომია და უშედეგოდ, წითელმა ხელმა კომენტარები არ მოგიმატა. რამდენი გიშრომია და უშედეგოდ, წითელმა ხელმა კომენტარები არ მოგიმატა.
5. კვაზიიიი, შენ ხომ იცი ჩემი მოსაზრება შენს მსგავს ნაწერებზე? მაგრამ, უნდა ვაღიარო, ბევრი ვიცინე :) მომეწონა :) +5 კვაზიიიი, შენ ხომ იცი ჩემი მოსაზრება შენს მსგავს ნაწერებზე? მაგრამ, უნდა ვაღიარო, ბევრი ვიცინე :) მომეწონა :) +5
4. მამაკაცების საკითხავი შემომეკითხა-რა ვქნა აკრძალული ხილი ტკბილიაო:),თან მიყვარს ეს გვერდი...
უკვე ნათქვამი მაქვს -შენი კუზი და ტვინი მიყვარს. ოცდა...:-? მამაკაცების საკითხავი შემომეკითხა-რა ვქნა აკრძალული ხილი ტკბილიაო:),თან მიყვარს ეს გვერდი...
უკვე ნათქვამი მაქვს -შენი კუზი და ტვინი მიყვარს. ოცდა...:-?
3. აუ ბოლომდე ჩავიკითხე და არც ამომ ისუნთქია ისე ვიცინე კერძოდ ტრაკის მე-3-ე და მე-4-ე კატეგორიაზე და შენდეგ კოდირებულ სი9ტყვაზე დუმა გაიხარე ეს მეცნიოერება უთუოდ მოიკიდებს ფეხს ტრაკების იდეალურ სამყაროში ბოდიშIთ ტრაკს მოიკიდებს თქო უნდა მეთქვა. აუ ბოლომდე ჩავიკითხე და არც ამომ ისუნთქია ისე ვიცინე კერძოდ ტრაკის მე-3-ე და მე-4-ე კატეგორიაზე და შენდეგ კოდირებულ სი9ტყვაზე დუმა გაიხარე ეს მეცნიოერება უთუოდ მოიკიდებს ფეხს ტრაკების იდეალურ სამყაროში ბოდიშIთ ტრაკს მოიკიდებს თქო უნდა მეთქვა.
2. იყო ვანო და ნიკოც იყო. იყო უცნაური სამყარო, სადაც ვანო და ნიკო ხვდებიან და შორდებიან ერთმანერთს, ებრძვიან და უმეგობრდებიან ერთმანერთს. სადაც ტირიან და იცინიან. „ერთხელ ვანო ნიკოს სიზმარში იყო. დაიძინებდა ნიკო და, იყო მის სიზმარში სამყარო, სადაც ცა ქვისა იყო, მზე – ხისა, ხე – ნისლისა, ნისლი – მიწისა, მიწა – ქარისა, ქარი – ტყვიისა, ტყვია კი აღარ მახსოვს, რისა... დაიძინებდა ნიკო და მოდიოდა მის სიზმარში ვანო... მოდიოდა ვანო ნიკოს სიზმარში და ფიქრი მისი ჭიანჭველებისგან იყო, ოცნება მისი ფრინველებისგან იყო, სიმღერა მისი კენჭებისგან იყო... დადიოდა ვანო ნიკოს სიზმარში: წყალს გაივლიდა და ცეცხლი მოედებოდა; მზეზე გავიდოდა და ყინულად იქცეოდა, აქეთ წავიდოდა და იქით აღმოჩნდებოდა; იქით წავიდოდა და იქვე რჩებოდა; მარჯვნივ გაუხვევდა და ნეტა მარცხნივ გაეხვია. ხან ღამეში იყო ვანო და ხან ღამე იყო მასში...” მართლაც, ბევრი რამ იყო უცნაური მკითხველისთვის ამ წიგნში. უცნაური იყო მაშინ, როდესაც ის დაიწერა (1956-58) და უცნაურია დღესაც, როდესაც “მასობრივ ადამიანს იოლად მისაწვდომი ჰგონია რეალობა, და როცა აღმოაჩენს, რომ თურმე ასე სულაც არ ყოფილა, გაოგნებული აწყდება დახშულ კარიბჭეს” (როსტომ ჩხეიძე “წმინდა გიორგი ძუნწი ჟესტით”) მეც ერთი ამათთგანი ვარ, ოცი წელია დახშულ კარიბჭეს ვაწყდები, ოცი წელია “ვანოს და ნიკოს” ვკითხულობ. “ვანო და ნიკო ქვეყნად დადიოდნენ და უყვარდათ ეს ქვეყანა” მე კი დახშულ კარიბჭეს ვაწყდები... „ვანო და ნიკო ქვეყნად დადიოდნენ და უხაროდათ ეს ქვეყანა“. მე კი კარიბჭეს ვაწყდები... „ვანო და ნიკო ქვეყნად დადიოდნენ და სძულდათ ეს ქვეყანა“. მე კი... მეც ვცდილობ თავი დავაღწიო დროითა და სივრცით აწონილ ობიექტურ რეალობას, რომელიც არ ცნობს ჩვენ – კაცთა უფლებას უთვალავი ფერით შემკულ ქვე-ყანაზე. არ ცნობს იმ უცნაურ სამყაროს (უცნაური – არცნობილი. სულხან-საბა), სადაც ბედნიერება გრძნობათა მონაცვლეობაა და არა გაქვავებული წამი, სადაც სიყვარული (მოჭარბებული სიცოცხლე) ზუსტად იგივე შემადგენლობისაა, როგორც სიცოცხლე, სადაც „ერთხელ ყველაზე ძვირფასი ლურჯთვალა ია იყო“. რა კარგად არის აწყობილი ის სამყარო, სადაც ვანო და ნიკო ცხოვრობენ. ღმერთმა მოაწყო ის ექვს დღეს. პირველ დღეს ღვთის სიტყვით გამოჩნდა ნათელი; მეორე დღეს ღმერთმა შექმნა ხილული ცა; მესამე დღეს განყო წყალი მიწისგან და უბრძანა მიწას მცენარეთა აღმოცენება; მეოთხე Dდღეს შექმნა მზე, მთვარე და ვარსკვლავნი; მეხუთე დღეს – თევზები და ფრინველები; მეექვსე დღეს – ყოველნი ცხოველნი და კაცი. ავტორი კი მარწმუნებს, “ვანო და ნიკოს“ რომ ვწერდი, მაშინ ბიბლიას არ ვკითხულობდიო... შესაძლოა, რადგან მხოლოდ შინაგანი (ინტუიტური) ცოდნა, გულის პირველადი მონაწური იძლევა სამყაროს პირველად გრძნობით აღქმის განსაკუთრებულ უნარს, ჩვეულებრივ მოვლენებში სასწაულის დანახვის სურვილს. “რა იქნებოდა, _ ოცნებობდა ვანო, _ რა იქნებოდა, რომ ადამიანი იბადებოდეს . . . და მზე აღმოსავლეთიდან ამოდიოდეს, ხოლო დასავლეთით ჩადიოდეს, _ ოცნებობდა ნიკო, _ ჩადიოდეს და ის იყოს ერთი და ნათელი”. კაცის შექმნის წინ Yღმერთმა თქვა: “ვქმნეთ კაცი ხატად და მსგავსად ჩვენდა”, და შექმნა კაცის სხეული მიწისგან და შთაბერა მას სული გონიერი და უკვდავი, და იქმნა კაცი ცხოველ არსებად, პირველ კაცს ღმერთმა ადამ დაარქვა. ღმერთმა ადამი სამოთხეში შეიყვანა და იქ დააბინავა... შემდეგ იყო ვანო და ნიკოც იყო. „ვანო და ნიკო ქვეყნად დადიოდნენ და უყვარდათ ეს ქვეყანა. ადიოდნენ მთებზე, მაღალ მწვერვალებზე. მწვერვალებიდან ჩამოდიოდნენ ველად, კრეფდნენ ყვავილებს და უხაროდათ ჭრელ-ჭრელი ყვავილები. გადიოდნენ გაუვალ ტყეებს. უცქერდნენ მზეს და უხაროდათ მაღალი მზე. კრეფდნენ ხეთა ნაყოფს. თესავდნენ პურს. მკიდნენ პურს. შეჰქონდათ წისქვილში და იქ, მთელი ღამე ზღაპრების ნაცვლად მართალს ყვებოდნენ.“ ღმერთმა აკურთხა პირველი კაცნი და უთხრა მათ: აღორძინდით, გამრავლდით, აღავსეთ ეს ქვეყანა და უფლებდით მასზეო. „ამის შემდეგ სულ ასე ხდებოდა: გაზაფხული მოვიდოდა. ბუჩქის ძირას ია ლურჯ თვალებს გაახელდა. ნიკო მის წინაშე წაიჩოქებდა. შემდეგ ვანოსთან მივიდოდა და ეტყოდა: _ ვანო, შეხედე, რა ნაზი ია მაქვს. ვანოს თუმცა ძალიან სურდა, არ ჰქონდა, არ ჰქონდა ის ია. - გინდა, შენი იყოს? _ მინდა, _ უპასუხებდა ვანო. მაშინ ნიკო ვანოს ეტყოდა: _ შენი იყოს! ....................................... შემდეგ იყო წარმტაცი ველი, შემდეგ _ შრიალა ტყე. მზე როცა ჩადიოდა, ვანომ უთხრა ნიკოს: _ ნიკო შეხედე, რა მშვენიერია მზის ჩასვლა! და მზის ჩასვლა ნიკოსი გახდა. მზე როცა ამოდიოდა, მზის ამოსვლა უკვე ვანოს ეკუთვნოდა.“ ვანომ და ნიკომ ჯერ არ იცოდნენ ვაჟა-ფშაველას „სიმღერა“ და ამიტომ არ მღეროდნენ მას: მთლად მე მეკუთვნის ქვეყანა, მთაში – მთა, ბარად – ბარია ზღვა და ხმელეთი ერთიან, ცას – ვარსკვლავების ჯარია. დილით მზე მანათობელი, ღამის გუშაგი მთვარია, ............................................................ დილით გაფურჩნა ვარდისა მთელი იმისა გვარია ია უღრანს ტყეს მოსული თალხკაბა, ენამტკბარია. ნიკო კი მიწას ჩასძახოდა: ლურჯთვალა ია! ლურჯთვალა ია! “ვანოს და ნიკოს” ოცი წლის მკითხველისგან არ უნდა გაგვიკვირდეს ვაჟა-ფშაველას პოეტურ სამყაროსთან სიახლოვის განცდა, თუმცა მას დამწყები მკითხველისთვის მაინც მოუწევს ახსნა-განმარტება, რომ აქ არ იგულისხმება ერთი მწერლის შემოქმედებითი გავლენა მეორე მწერალზე. აი, ისეთი გიორგი შატბერაშვილი “პოეტურ შემღერებას” რომ უწოდებს, არც თემატური ნათესაობაა საძებნი, ნაცნობობის გრძნობას აქ შემოქმედის უფლება-უნარი ღვთისმაძიებლობისა და ღვთისმიმბაძველობისა აღძრავს, პირველ შემთხვევაში – თამამი, ვაჟასებური; მეორე შემთხვევაში – ზომიერად მოკრძალებული, ერლომისებური ან ერლომური (ხასგასმა ჩემია გ. ა.). სწორედ ეს უფლება-უნარი განსაზღვრავს შემოქმედის ინდივიდუალურ სახეს, რომლის ძალითაც, მას ერთადერთს, ხილული სამყაროს გარემოცვაში, შეუძლია შეიცნოს, რომ “მოცემული წამი და მარადისობა, ერთი შემადგენლობისა არიან” (ე. ახვლედიანი “კოღო ქალაქში”); შეუძლია ზევიდან დახედოს აწმყოს, ხელისგულზე დაიტიოს მთელი სამყარო, განჭვრიტოს საგანთა არსი, ფორმა, თვისება, სივრცეში მისი გადაადგილების დროს აღძრული კანონები, გაითვალისწინოს დროის ცვალებადობასთან დაკავშირებული ფორმისა და ხასიათის ცვლილება და ყოველთვის ახსოვდეს, რომ ნებისმიერი წარმავალი მოვლენა თუ ლპობადი საგანი, მიუხედავად მისი მასშტაბურობისა, ხელისგულისოდენა პროპორციებში მოქმედებს ადამიანის გიგანტურ შესაძლებლობებთან შედარებით. ამ ხელისგულისოდენა სამყაროში ერთხელ ნიკო იჯდა და იცინოდა. ვანოს გაუხარდა, რომ ნიკოს მაგიდა აცინებდა და მაგიდა გარეთ გაიტანა. შემდეგ ნიკოს კარადა აცინებდა და ვანომ კარადაც გარეთ გაიტანა, შემდეგ . . . ვანომ ცარიელი ოთახიც გარეთ გაიტანა. ნიკო კინაღამ სიცილით მოკვდა. შემდეგ ნიკოს უნდოდა გაეცინა ღრუბლებზე, ვარსკვლავებზე, ცრემლებზე, ბედნიერებაზე... ნიკოს უნდოდა გაეცინა, მაგრამ მწარედ ატირდა. იმ დღის შემდეგ ნიკო ხან იცინოდა, ხან ტიროდა. აქ კი მკითხველს დროულად გაახსენდა სულხან-საბა ორბელიანის არაკი „მოტირალი და მოცინარი“, თუმცა სჯობდა „ლოდის დამგორებელი“ გახსენებოდა. ეს არაკი მსოფლიო ლიტერატურაში „სიზიფეს მითის“ სახელით არის ცნობილი. ეს ის არაკია, ალბერ კამიუს შემოქმედებაში ახალი ლიტერატურული ჟანრის (აბსურდი) კლასიკურ ნიმუშად რომ იქცა. თუმცა, ამ ორ სხვადასხვა სახელწოდების „არაკს“ შორის არსებითი განსხვავებაა. სიზიფე, რომელიც ძველ ბერძნულ მითოლოგიაში ეოლოსის და ენარეტეს ძედ იხსენიება, აჩრდილთა სამეფოში უზარმაზარ ლოდს მწვერვალისკენ ეზიდება. ეს მისი სასჯელია, ამიტომ მწვერვალზე ატანილი ლოდი უგორდება და მისი ტანჯვა-წამება მარადიულად გრძელდება. „ლოდის დამგორებელი“ კი თვითონ, თავისი სურვილით აგორებს ლოდს(!) “მუნ ერთი კაცი ჩაღმართს ჩავიდის, აიკიდის ლოდი მრგვალი, ამოვიდის აღმართ, დააგორის;” (ეს დაკვირვება პირველად ერლომ ახვლედიანისგან და რეზო ყარალაშვილისგან მომისმენია.) გავიხსენოთ როგორ ხსნის ლოდის დამგორებელი ერთი შეხედვით მართლაც აბსურდულ ქცევას: “...მე ამ ერთი ქვით ჭირსაც ვნახავ და ლხინსაცა. ერთი ცოტა ქვა მაქვს და ჭირი და ლხინი ორივე დიდი; და მრავალსა კაცსა ათასი ამდენი ოქრო აქვს და ცუდად უცან, მით ვერც ჭირსა ნახავენ და ვერც ლხინსაო.“ არა, ეს ნამდვილად არ არის აბსურდის თემა. ლოდის დამგორებლისთვის ჭირისა და ლხინის ნახვა მისი საქმიანობის მთავარი შედეგია. მისი ჯაფა სულაც არ არის უნაყოფო, ხოლო არაკის მორალი ქრისტიანული რწმენით (ხე ნაყოფით იცნობა) არის განმტკიცებული. სიზიფეს მითის მთავარი აზრი (თუ უაზრობა) ამაოებისთვის ზრუნვის მთელი ტრაგედიაა _ უაზრო, უიმედო, უნაყოფო შრომა აბსურდულ გარემოს ქმნის. „ამ გარემოში ყველაფერი ნებადართულია და სულიერ ფასეულობებს ამიტომ დაუკარგავს აზრი და მნიშვნელობა. ამ გარემოში ერთადერთი აზრი, რომელიც არ ცრუობს, უნაყოფო ფიქრია. აბსურდულ სამყაროში ცნების ან ცხოვრების ღირებულება უნაყოფობით იზომება“. (როსტომ ჩხეიძე „ამაოებიდან მარადისობისკენ“) ახლა კი ისევ „ვანოს და ნიკოს“ დავუბრუნდეთ. ის, რაც ნიკოს აცინებს ან ატირებს _ მაგიდა, ოთახი, ღრუბლები, ვარსკვლავები _ სწორედ ის „ცოტა ქვაა“, რომლითაც ნიკო ჭირსაც ნახავს და ლხინსაც. ის, თუ რაოდენ ღირებულია ეს ნაყოფი, ლოდის დამგორებელი გვიმოწმებს, მრავალ კაცს ათასი ამდენი ოქრო აქვს, მაგრამ ვერც ჭირს ნახავენ და ვერც ლხინსაო. ნიკო ამ ნაყოფს ამაო ზრუნვის გარეშე მოიმკის. ერთი და იგივე საგნის შეცნობით მას შეუძლია იპოვოს „მიზეზი ლხინთა (ჭირთა) ლევისა“ (რუსთაველი). ის არც თესავს, არც მკის, არც ბეღელში აგროვებს და მაინც უზრუნველია გრძნობათა განცდით და ამ განცდათა აღმავალი მონაცვლეობით, რაც თავისთავად ბედნიერების ტოლფასია. მაგრამ ყველაფერი ხომ ასე ადვილად არ ხდება, არც ეს სამყაროა მარტივად მოწყობილი. უბედურებას ყოველთვის არ მისდევს ბედნიერება, არც სიცილს – ტირილი, არც აღმართს – დაღმართი, ხშირად სიტყვაც არა ჰგავს სიტყვას, აზრი აზრს, ხშირად ხომ ადამიანიც არა ჰგავს მეორე ადამიანს? ამიტომ მკითხველის წადილი, მოძებნოს ის დამაკავშირებელი ძაფები, რომელიც ერლომ ახვლედიანის შემოქმედებას ქართულ და მსოფლიო ლიტერატურასთან აახლოვებს, ისეთივე ახირებული სურვილია, როგორც ახალშობილი ბავშვის ახლობელთა მცდელობა, მის გარეგნობა-ხასიათში მშობლებთან, ბიძა-ბაბუებთან, მამიდა-დეიდებთან მსგავსება აღმოაჩინონ. განა ამ დროს ვინმეს ეჭვი ეპარება ბავშვის კანონიერებასა და მშობლების პატიოსნებაში? არა, მაგრამ თითოეულ მათგანს ხომ ძალიან გაუხარდება, თუ ახლშობილს მას მიამსგავსებენ, მერე რომ თამამად თქვას, მე მგავსო. ეს კი ძალიან ჰგავს იმას, ერთხელ ნიკო შვიდი რომ იყო, ვანო კი ერთი და თანაც პატარა. “ერთმა ნიკომ ვანო გაზარდა და თქვა – ვანო ჩემიაო. მეორე ნიკომ ტანთ ჩააცვა და თქვა – ვანო ჩემიაო. მესამე ნიკომ არც გაზარდა და არც ჩააცვა და მაინც თქვა – ჩემიაო ვანო. მეოთხე ნიკომ ქუდი დაახურა. ქუდი ცოტა დიდი მოუვიდა ვანოს, რადგან პატარა იყო ვანო, მაგრამ მეოთხე ნიკო ვანოს მაინც იჩემებდა. მეხუთე ნიკო ყველა ნიკოზე ღონიერი იყო და თქვა – ვანო ჩემიაო. მეექვსე ნიკო, მართალია არაფერს ამბობდა, მაგრამ ამით ის უნდოდა ეთქვა, რომ ვანო მისი იყო. მეშვიდე ნიკო მასწავლებელი იყო და ბევრი რამე ასწავლა ვანოს, მაგრამ ბოლოს ისიც უნდოდა ესწავლებინა, რომ ვანო სწორედ მისი იყო. . ......................................................... ერთხელ ვანო წავიდა და დიდი მუხის ქვეშ წამოჯდა და ჩაფიქრდა: ვისი ვარ? მგონი, მე პირველი ნიკოსი არა ვარ. მგონი არც მეორე ნიკოსი ვარ. მესამე ნიკოსი არა ვარ და არა ვარ. მეოთხე ნიკოსი? – არა! მეხუთესი? – არა! მეშვიდე ნიკოსი არა ვარ და აბა, მეექვსე ნიკოსი როგორღა ვიქნები.” მკითხველს ალბათ ძალიან გაახარებს ვანოს სიხარული, რომ პატარა ვანო არც პირველი ნიკოსი იყო, არც მეორისა, არც მესამისა, არც მეოთხისა, არც მეხუთისა, არც მეექვსისა და არც მეშვიდისა. ვანო თვითონ იყო თავისა. არავისი არ იყო არც პატარა “ვანო და ნიკო”, არც “არავის”, არც “აბსურდის”, არც “ანეგდოტის”, არც “თანამედროვე ზღაპრისა”... არც რუსული იყო, არც სომხური, არც ჩეხური, არც გერმანული, არც უნგრული, არც არაბული, (ვანო და ნიკო” ამ ენებზეა თარგმნილი) არც ქართული? “ამ ზღაპრებში არაფერი არ არის სპეციალურად ქართული, ქართულია მხოლოდ სახელების წარმომავლობა ვანო და ნიკო, მაგრამ არც ერთ შემთხვევაში “ივან და ნიკოლაი”, “ვანია და კოლია”. ზღაპარი ღრმად ნაციონალურია, როგორც ორნამენტის ხაზი” – წერდა ანდრეი ბიტოვი. 1ძლივს . . . აი, ერთი პატარა ლურსმანი, “Yღრმად ნაციონალურიო” – ხომ ბრძანებს ბატონი ანდრეი ბიტოვი, ახლა, ახლა სწორედ ეს პატარა ლურსმანი უნდა დავაჭედო კედელზე და ზედ ჩამოვკიდო დროში და სივრცეში მონავარდე, მოუხელთებელი “ვანო და ნიკო”. მაგრამ ეს არაა საკმარისი. საჭიროა მორალის მკაცრ ჩარჩოებში მოვაქციოთ მათი მოქმედება, უნდა დაკონკრეტდეს დროის ეს განუსაზღვრელი ფორმაც “ერთხელ”. “ერთხელ ვანო ოცნებობდა...” “ერთხელ ასე თქვეს: ვანო ბრიყვიაო, ხოლო ნიკო არ არის ბრიყვიო...” მორალისთვის აი, ეს ამბავიც გამოგვადგება. (ამ) ერთხელ ნიკო ცუდი ადამიანი იყო და სულ ცუდს უკეთებდა სხვას, ხოლო ვანო კარგი ადამიანი იყო და სულ კარგს უკეთებდა სხვას, ნიკოს მობეზრდა ცუდი ადამიანობა, მობეზრდა ნიკოობა და გავანოვდა, ვანოს არ მობეზრდა ვანოობა, მაგრამ მაინც განიკოვდა. მერე აღარც განიკოვებულ ვანოს უნდოდა ნიკოობა და არც გავანოვებულ ნიკოს. ამიტომ ორივე გავანოვდა. იყო ვანო და ნიკოც იყო. იყო უცნაური სამყარო, სადაც ვანო და ნიკო ხვდებიან და შორდებიან ერთმანერთს, ებრძვიან და უმეგობრდებიან ერთმანერთს. სადაც ტირიან და იცინიან. „ერთხელ ვანო ნიკოს სიზმარში იყო. დაიძინებდა ნიკო და, იყო მის სიზმარში სამყარო, სადაც ცა ქვისა იყო, მზე – ხისა, ხე – ნისლისა, ნისლი – მიწისა, მიწა – ქარისა, ქარი – ტყვიისა, ტყვია კი აღარ მახსოვს, რისა... დაიძინებდა ნიკო და მოდიოდა მის სიზმარში ვანო... მოდიოდა ვანო ნიკოს სიზმარში და ფიქრი მისი ჭიანჭველებისგან იყო, ოცნება მისი ფრინველებისგან იყო, სიმღერა მისი კენჭებისგან იყო... დადიოდა ვანო ნიკოს სიზმარში: წყალს გაივლიდა და ცეცხლი მოედებოდა; მზეზე გავიდოდა და ყინულად იქცეოდა, აქეთ წავიდოდა და იქით აღმოჩნდებოდა; იქით წავიდოდა და იქვე რჩებოდა; მარჯვნივ გაუხვევდა და ნეტა მარცხნივ გაეხვია. ხან ღამეში იყო ვანო და ხან ღამე იყო მასში...” მართლაც, ბევრი რამ იყო უცნაური მკითხველისთვის ამ წიგნში. უცნაური იყო მაშინ, როდესაც ის დაიწერა (1956-58) და უცნაურია დღესაც, როდესაც “მასობრივ ადამიანს იოლად მისაწვდომი ჰგონია რეალობა, და როცა აღმოაჩენს, რომ თურმე ასე სულაც არ ყოფილა, გაოგნებული აწყდება დახშულ კარიბჭეს” (როსტომ ჩხეიძე “წმინდა გიორგი ძუნწი ჟესტით”) მეც ერთი ამათთგანი ვარ, ოცი წელია დახშულ კარიბჭეს ვაწყდები, ოცი წელია “ვანოს და ნიკოს” ვკითხულობ. “ვანო და ნიკო ქვეყნად დადიოდნენ და უყვარდათ ეს ქვეყანა” მე კი დახშულ კარიბჭეს ვაწყდები... „ვანო და ნიკო ქვეყნად დადიოდნენ და უხაროდათ ეს ქვეყანა“. მე კი კარიბჭეს ვაწყდები... „ვანო და ნიკო ქვეყნად დადიოდნენ და სძულდათ ეს ქვეყანა“. მე კი... მეც ვცდილობ თავი დავაღწიო დროითა და სივრცით აწონილ ობიექტურ რეალობას, რომელიც არ ცნობს ჩვენ – კაცთა უფლებას უთვალავი ფერით შემკულ ქვე-ყანაზე. არ ცნობს იმ უცნაურ სამყაროს (უცნაური – არცნობილი. სულხან-საბა), სადაც ბედნიერება გრძნობათა მონაცვლეობაა და არა გაქვავებული წამი, სადაც სიყვარული (მოჭარბებული სიცოცხლე) ზუსტად იგივე შემადგენლობისაა, როგორც სიცოცხლე, სადაც „ერთხელ ყველაზე ძვირფასი ლურჯთვალა ია იყო“. რა კარგად არის აწყობილი ის სამყარო, სადაც ვანო და ნიკო ცხოვრობენ. ღმერთმა მოაწყო ის ექვს დღეს. პირველ დღეს ღვთის სიტყვით გამოჩნდა ნათელი; მეორე დღეს ღმერთმა შექმნა ხილული ცა; მესამე დღეს განყო წყალი მიწისგან და უბრძანა მიწას მცენარეთა აღმოცენება; მეოთხე Dდღეს შექმნა მზე, მთვარე და ვარსკვლავნი; მეხუთე დღეს – თევზები და ფრინველები; მეექვსე დღეს – ყოველნი ცხოველნი და კაცი. ავტორი კი მარწმუნებს, “ვანო და ნიკოს“ რომ ვწერდი, მაშინ ბიბლიას არ ვკითხულობდიო... შესაძლოა, რადგან მხოლოდ შინაგანი (ინტუიტური) ცოდნა, გულის პირველადი მონაწური იძლევა სამყაროს პირველად გრძნობით აღქმის განსაკუთრებულ უნარს, ჩვეულებრივ მოვლენებში სასწაულის დანახვის სურვილს. “რა იქნებოდა, _ ოცნებობდა ვანო, _ რა იქნებოდა, რომ ადამიანი იბადებოდეს . . . და მზე აღმოსავლეთიდან ამოდიოდეს, ხოლო დასავლეთით ჩადიოდეს, _ ოცნებობდა ნიკო, _ ჩადიოდეს და ის იყოს ერთი და ნათელი”. კაცის შექმნის წინ Yღმერთმა თქვა: “ვქმნეთ კაცი ხატად და მსგავსად ჩვენდა”, და შექმნა კაცის სხეული მიწისგან და შთაბერა მას სული გონიერი და უკვდავი, და იქმნა კაცი ცხოველ არსებად, პირველ კაცს ღმერთმა ადამ დაარქვა. ღმერთმა ადამი სამოთხეში შეიყვანა და იქ დააბინავა... შემდეგ იყო ვანო და ნიკოც იყო. „ვანო და ნიკო ქვეყნად დადიოდნენ და უყვარდათ ეს ქვეყანა. ადიოდნენ მთებზე, მაღალ მწვერვალებზე. მწვერვალებიდან ჩამოდიოდნენ ველად, კრეფდნენ ყვავილებს და უხაროდათ ჭრელ-ჭრელი ყვავილები. გადიოდნენ გაუვალ ტყეებს. უცქერდნენ მზეს და უხაროდათ მაღალი მზე. კრეფდნენ ხეთა ნაყოფს. თესავდნენ პურს. მკიდნენ პურს. შეჰქონდათ წისქვილში და იქ, მთელი ღამე ზღაპრების ნაცვლად მართალს ყვებოდნენ.“ ღმერთმა აკურთხა პირველი კაცნი და უთხრა მათ: აღორძინდით, გამრავლდით, აღავსეთ ეს ქვეყანა და უფლებდით მასზეო. „ამის შემდეგ სულ ასე ხდებოდა: გაზაფხული მოვიდოდა. ბუჩქის ძირას ია ლურჯ თვალებს გაახელდა. ნიკო მის წინაშე წაიჩოქებდა. შემდეგ ვანოსთან მივიდოდა და ეტყოდა: _ ვანო, შეხედე, რა ნაზი ია მაქვს. ვანოს თუმცა ძალიან სურდა, არ ჰქონდა, არ ჰქონდა ის ია. - გინდა, შენი იყოს? _ მინდა, _ უპასუხებდა ვანო. მაშინ ნიკო ვანოს ეტყოდა: _ შენი იყოს! ....................................... შემდეგ იყო წარმტაცი ველი, შემდეგ _ შრიალა ტყე. მზე როცა ჩადიოდა, ვანომ უთხრა ნიკოს: _ ნიკო შეხედე, რა მშვენიერია მზის ჩასვლა! და მზის ჩასვლა ნიკოსი გახდა. მზე როცა ამოდიოდა, მზის ამოსვლა უკვე ვანოს ეკუთვნოდა.“ ვანომ და ნიკომ ჯერ არ იცოდნენ ვაჟა-ფშაველას „სიმღერა“ და ამიტომ არ მღეროდნენ მას: მთლად მე მეკუთვნის ქვეყანა, მთაში – მთა, ბარად – ბარია ზღვა და ხმელეთი ერთიან, ცას – ვარსკვლავების ჯარია. დილით მზე მანათობელი, ღამის გუშაგი მთვარია, ............................................................ დილით გაფურჩნა ვარდისა მთელი იმისა გვარია ია უღრანს ტყეს მოსული თალხკაბა, ენამტკბარია. ნიკო კი მიწას ჩასძახოდა: ლურჯთვალა ია! ლურჯთვალა ია! “ვანოს და ნიკოს” ოცი წლის მკითხველისგან არ უნდა გაგვიკვირდეს ვაჟა-ფშაველას პოეტურ სამყაროსთან სიახლოვის განცდა, თუმცა მას დამწყები მკითხველისთვის მაინც მოუწევს ახსნა-განმარტება, რომ აქ არ იგულისხმება ერთი მწერლის შემოქმედებითი გავლენა მეორე მწერალზე. აი, ისეთი გიორგი შატბერაშვილი “პოეტურ შემღერებას” რომ უწოდებს, არც თემატური ნათესაობაა საძებნი, ნაცნობობის გრძნობას აქ შემოქმედის უფლება-უნარი ღვთისმაძიებლობისა და ღვთისმიმბაძველობისა აღძრავს, პირველ შემთხვევაში – თამამი, ვაჟასებური; მეორე შემთხვევაში – ზომიერად მოკრძალებული, ერლომისებური ან ერლომური (ხასგასმა ჩემია გ. ა.). სწორედ ეს უფლება-უნარი განსაზღვრავს შემოქმედის ინდივიდუალურ სახეს, რომლის ძალითაც, მას ერთადერთს, ხილული სამყაროს გარემოცვაში, შეუძლია შეიცნოს, რომ “მოცემული წამი და მარადისობა, ერთი შემადგენლობისა არიან” (ე. ახვლედიანი “კოღო ქალაქში”); შეუძლია ზევიდან დახედოს აწმყოს, ხელისგულზე დაიტიოს მთელი სამყარო, განჭვრიტოს საგანთა არსი, ფორმა, თვისება, სივრცეში მისი გადაადგილების დროს აღძრული კანონები, გაითვალისწინოს დროის ცვალებადობასთან დაკავშირებული ფორმისა და ხასიათის ცვლილება და ყოველთვის ახსოვდეს, რომ ნებისმიერი წარმავალი მოვლენა თუ ლპობადი საგანი, მიუხედავად მისი მასშტაბურობისა, ხელისგულისოდენა პროპორციებში მოქმედებს ადამიანის გიგანტურ შესაძლებლობებთან შედარებით. ამ ხელისგულისოდენა სამყაროში ერთხელ ნიკო იჯდა და იცინოდა. ვანოს გაუხარდა, რომ ნიკოს მაგიდა აცინებდა და მაგიდა გარეთ გაიტანა. შემდეგ ნიკოს კარადა აცინებდა და ვანომ კარადაც გარეთ გაიტანა, შემდეგ . . . ვანომ ცარიელი ოთახიც გარეთ გაიტანა. ნიკო კინაღამ სიცილით მოკვდა. შემდეგ ნიკოს უნდოდა გაეცინა ღრუბლებზე, ვარსკვლავებზე, ცრემლებზე, ბედნიერებაზე... ნიკოს უნდოდა გაეცინა, მაგრამ მწარედ ატირდა. იმ დღის შემდეგ ნიკო ხან იცინოდა, ხან ტიროდა. აქ კი მკითხველს დროულად გაახსენდა სულხან-საბა ორბელიანის არაკი „მოტირალი და მოცინარი“, თუმცა სჯობდა „ლოდის დამგორებელი“ გახსენებოდა. ეს არაკი მსოფლიო ლიტერატურაში „სიზიფეს მითის“ სახელით არის ცნობილი. ეს ის არაკია, ალბერ კამიუს შემოქმედებაში ახალი ლიტერატურული ჟანრის (აბსურდი) კლასიკურ ნიმუშად რომ იქცა. თუმცა, ამ ორ სხვადასხვა სახელწოდების „არაკს“ შორის არსებითი განსხვავებაა. სიზიფე, რომელიც ძველ ბერძნულ მითოლოგიაში ეოლოსის და ენარეტეს ძედ იხსენიება, აჩრდილთა სამეფოში უზარმაზარ ლოდს მწვერვალისკენ ეზიდება. ეს მისი სასჯელია, ამიტომ მწვერვალზე ატანილი ლოდი უგორდება და მისი ტანჯვა-წამება მარადიულად გრძელდება. „ლოდის დამგორებელი“ კი თვითონ, თავისი სურვილით აგორებს ლოდს(!) “მუნ ერთი კაცი ჩაღმართს ჩავიდის, აიკიდის ლოდი მრგვალი, ამოვიდის აღმართ, დააგორის;” (ეს დაკვირვება პირველად ერლომ ახვლედიანისგან და რეზო ყარალაშვილისგან მომისმენია.) გავიხსენოთ როგორ ხსნის ლოდის დამგორებელი ერთი შეხედვით მართლაც აბსურდულ ქცევას: “...მე ამ ერთი ქვით ჭირსაც ვნახავ და ლხინსაცა. ერთი ცოტა ქვა მაქვს და ჭირი და ლხინი ორივე დიდი; და მრავალსა კაცსა ათასი ამდენი ოქრო აქვს და ცუდად უცან, მით ვერც ჭირსა ნახავენ და ვერც ლხინსაო.“ არა, ეს ნამდვილად არ არის აბსურდის თემა. ლოდის დამგორებლისთვის ჭირისა და ლხინის ნახვა მისი საქმიანობის მთავარი შედეგია. მისი ჯაფა სულაც არ არის უნაყოფო, ხოლო არაკის მორალი ქრისტიანული რწმენით (ხე ნაყოფით იცნობა) არის განმტკიცებული. სიზიფეს მითის მთავარი აზრი (თუ უაზრობა) ამაოებისთვის ზრუნვის მთელი ტრაგედიაა _ უაზრო, უიმედო, უნაყოფო შრომა აბსურდულ გარემოს ქმნის. „ამ გარემოში ყველაფერი ნებადართულია და სულიერ ფასეულობებს ამიტომ დაუკარგავს აზრი და მნიშვნელობა. ამ გარემოში ერთადერთი აზრი, რომელიც არ ცრუობს, უნაყოფო ფიქრია. აბსურდულ სამყაროში ცნების ან ცხოვრების ღირებულება უნაყოფობით იზომება“. (როსტომ ჩხეიძე „ამაოებიდან მარადისობისკენ“) ახლა კი ისევ „ვანოს და ნიკოს“ დავუბრუნდეთ. ის, რაც ნიკოს აცინებს ან ატირებს _ მაგიდა, ოთახი, ღრუბლები, ვარსკვლავები _ სწორედ ის „ცოტა ქვაა“, რომლითაც ნიკო ჭირსაც ნახავს და ლხინსაც. ის, თუ რაოდენ ღირებულია ეს ნაყოფი, ლოდის დამგორებელი გვიმოწმებს, მრავალ კაცს ათასი ამდენი ოქრო აქვს, მაგრამ ვერც ჭირს ნახავენ და ვერც ლხინსაო. ნიკო ამ ნაყოფს ამაო ზრუნვის გარეშე მოიმკის. ერთი და იგივე საგნის შეცნობით მას შეუძლია იპოვოს „მიზეზი ლხინთა (ჭირთა) ლევისა“ (რუსთაველი). ის არც თესავს, არც მკის, არც ბეღელში აგროვებს და მაინც უზრუნველია გრძნობათა განცდით და ამ განცდათა აღმავალი მონაცვლეობით, რაც თავისთავად ბედნიერების ტოლფასია. მაგრამ ყველაფერი ხომ ასე ადვილად არ ხდება, არც ეს სამყაროა მარტივად მოწყობილი. უბედურებას ყოველთვის არ მისდევს ბედნიერება, არც სიცილს – ტირილი, არც აღმართს – დაღმართი, ხშირად სიტყვაც არა ჰგავს სიტყვას, აზრი აზრს, ხშირად ხომ ადამიანიც არა ჰგავს მეორე ადამიანს? ამიტომ მკითხველის წადილი, მოძებნოს ის დამაკავშირებელი ძაფები, რომელიც ერლომ ახვლედიანის შემოქმედებას ქართულ და მსოფლიო ლიტერატურასთან აახლოვებს, ისეთივე ახირებული სურვილია, როგორც ახალშობილი ბავშვის ახლობელთა მცდელობა, მის გარეგნობა-ხასიათში მშობლებთან, ბიძა-ბაბუებთან, მამიდა-დეიდებთან მსგავსება აღმოაჩინონ. განა ამ დროს ვინმეს ეჭვი ეპარება ბავშვის კანონიერებასა და მშობლების პატიოსნებაში? არა, მაგრამ თითოეულ მათგანს ხომ ძალიან გაუხარდება, თუ ახლშობილს მას მიამსგავსებენ, მერე რომ თამამად თქვას, მე მგავსო. ეს კი ძალიან ჰგავს იმას, ერთხელ ნიკო შვიდი რომ იყო, ვანო კი ერთი და თანაც პატარა. “ერთმა ნიკომ ვანო გაზარდა და თქვა – ვანო ჩემიაო. მეორე ნიკომ ტანთ ჩააცვა და თქვა – ვანო ჩემიაო. მესამე ნიკომ არც გაზარდა და არც ჩააცვა და მაინც თქვა – ჩემიაო ვანო. მეოთხე ნიკომ ქუდი დაახურა. ქუდი ცოტა დიდი მოუვიდა ვანოს, რადგან პატარა იყო ვანო, მაგრამ მეოთხე ნიკო ვანოს მაინც იჩემებდა. მეხუთე ნიკო ყველა ნიკოზე ღონიერი იყო და თქვა – ვანო ჩემიაო. მეექვსე ნიკო, მართალია არაფერს ამბობდა, მაგრამ ამით ის უნდოდა ეთქვა, რომ ვანო მისი იყო. მეშვიდე ნიკო მასწავლებელი იყო და ბევრი რამე ასწავლა ვანოს, მაგრამ ბოლოს ისიც უნდოდა ესწავლებინა, რომ ვანო სწორედ მისი იყო. . ......................................................... ერთხელ ვანო წავიდა და დიდი მუხის ქვეშ წამოჯდა და ჩაფიქრდა: ვისი ვარ? მგონი, მე პირველი ნიკოსი არა ვარ. მგონი არც მეორე ნიკოსი ვარ. მესამე ნიკოსი არა ვარ და არა ვარ. მეოთხე ნიკოსი? – არა! მეხუთესი? – არა! მეშვიდე ნიკოსი არა ვარ და აბა, მეექვსე ნიკოსი როგორღა ვიქნები.” მკითხველს ალბათ ძალიან გაახარებს ვანოს სიხარული, რომ პატარა ვანო არც პირველი ნიკოსი იყო, არც მეორისა, არც მესამისა, არც მეოთხისა, არც მეხუთისა, არც მეექვსისა და არც მეშვიდისა. ვანო თვითონ იყო თავისა. არავისი არ იყო არც პატარა “ვანო და ნიკო”, არც “არავის”, არც “აბსურდის”, არც “ანეგდოტის”, არც “თანამედროვე ზღაპრისა”... არც რუსული იყო, არც სომხური, არც ჩეხური, არც გერმანული, არც უნგრული, არც არაბული, (ვანო და ნიკო” ამ ენებზეა თარგმნილი) არც ქართული? “ამ ზღაპრებში არაფერი არ არის სპეციალურად ქართული, ქართულია მხოლოდ სახელების წარმომავლობა ვანო და ნიკო, მაგრამ არც ერთ შემთხვევაში “ივან და ნიკოლაი”, “ვანია და კოლია”. ზღაპარი ღრმად ნაციონალურია, როგორც ორნამენტის ხაზი” – წერდა ანდრეი ბიტოვი. 1ძლივს . . . აი, ერთი პატარა ლურსმანი, “Yღრმად ნაციონალურიო” – ხომ ბრძანებს ბატონი ანდრეი ბიტოვი, ახლა, ახლა სწორედ ეს პატარა ლურსმანი უნდა დავაჭედო კედელზე და ზედ ჩამოვკიდო დროში და სივრცეში მონავარდე, მოუხელთებელი “ვანო და ნიკო”. მაგრამ ეს არაა საკმარისი. საჭიროა მორალის მკაცრ ჩარჩოებში მოვაქციოთ მათი მოქმედება, უნდა დაკონკრეტდეს დროის ეს განუსაზღვრელი ფორმაც “ერთხელ”. “ერთხელ ვანო ოცნებობდა...” “ერთხელ ასე თქვეს: ვანო ბრიყვიაო, ხოლო ნიკო არ არის ბრიყვიო...” მორალისთვის აი, ეს ამბავიც გამოგვადგება. (ამ) ერთხელ ნიკო ცუდი ადამიანი იყო და სულ ცუდს უკეთებდა სხვას, ხოლო ვანო კარგი ადამიანი იყო და სულ კარგს უკეთებდა სხვას, ნიკოს მობეზრდა ცუდი ადამიანობა, მობეზრდა ნიკოობა და გავანოვდა, ვანოს არ მობეზრდა ვანოობა, მაგრამ მაინც განიკოვდა. მერე აღარც განიკოვებულ ვანოს უნდოდა ნიკოობა და არც გავანოვებულ ნიკოს. ამიტომ ორივე გავანოვდა.
1. საღოლ, მაგარი იყო:)):)):)):))
5! საღოლ, მაგარი იყო:)):)):)):))
5!
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|