არაფერია, თითქოს ახალი,
სიტყვა უბრალო, სუსტი რითმები,
მაგრამ ხმას დაღლილს, რაღაც იდუმალს
გაიგებენ და გაიკვირვებენ...

მე ვარსკვლავების ჭვრეტით ვერთობი,
თქვენ ვერ შემნიშნავთ სევდით მზერიანს,
პაწაწინაა ჩემი ფერდობი
და ყვავილები ჩუმად მღერიან...