19. კარგი გამოგსვლია.. მომეწონა რაღაც
+ წარმატებები კარგი გამოგსვლია.. მომეწონა რაღაც
+ წარმატებები
18. ავტორი: ცინიკოსი
ჟანრი: პოეზია
ჩემი შეფასება: 0. ავტორი: ცინიკოსი
ჟანრი: პოეზია
ჩემი შეფასება: 0.
16. ”მიყვარს ბოტასი
და მიყვარს კეტი,
”ცინიკოს”
მომაწევინე სიგარეტი...”
”გიგარიონი” ”მიყვარს ბოტასი
და მიყვარს კეტი,
”ცინიკოს”
მომაწევინე სიგარეტი...”
”გიგარიონი”
15. ჩემი საყვარელი გამოთქმა: Курите на здоровье! :)) ჩემი საყვარელი გამოთქმა: Курите на здоровье! :))
14. საწყალი მუზა!..მოდი ახლა და ესტუმრე უმადურ მელექსეს!... საწყალი მუზა!..მოდი ახლა და ესტუმრე უმადურ მელექსეს!...
13. მოიტა გადმოგიკიდო :-)
ერთი ის არ მომეწონა მუზას რატომ მოიხსენიებ ბოზად. დანარჩენი კარგია მოიტა გადმოგიკიდო :-)
ერთი ის არ მომეწონა მუზას რატომ მოიხსენიებ ბოზად. დანარჩენი კარგია
12. მოგიკითხე ცინიკოსო...მე მიყვარს აქ შემოსვლა, როგორი ლექსიც გინდა იყოს...:-* მოგიკითხე ცინიკოსო...მე მიყვარს აქ შემოსვლა, როგორი ლექსიც გინდა იყოს...:-*
11. ოთკუთხედი რომ იყოს რამე შეიცვლება?:D ოთკუთხედი რომ იყოს რამე შეიცვლება?:D
8. გადავირიეე მაგარია გადავირიეე მაგარია
7. "ნაწირში" კიარადა "ნაწილში". "ნაწირში" კიარადა "ნაწილში".
6. დადუს ვეთანხმები კომენტარის მეორე ნაწირში ოდენ:) დადუს ვეთანხმები კომენტარის მეორე ნაწირში ოდენ:)
4. ყველა წითელ ხაზს ჯიუტად ვლახავ!
გასალახია ეს ჯიუტი ხაზი :))
ჩემამდე ჩემში
დიდი სახელი დატოვაო, იტყვიან რაგინდ-
სიცარიელე ემჩნეოდე გულს, თვალის უპეს.
ამპარტავნების მამაოვ და უბრალოდ რაბი,
დაუგეგმავად ასე მოხდა, მე დავიღუპე.
და უღიმოდა სახეები სარკეს სარკიდან,
გრძნობის საფერფლის ნაცვლად მერგო ძველად ლარნაკი,
ფრენამ არსაით - ტკივილთა ზვირთს მტრად გადამკიდა,
ო, რაბი, რაბი სივრცეზე მსურს გელაპარაკო.
ოღონდ ჩემსაზე, ანუ ჩემგან მარჯვნივ და მარცხნივ,
ტოკავს ჰაერი. აღარ უჩანს წყალობას ბოლო.
მომავალო შენ შიშნაჭამი ბევრგან დამარცხდი,
კვლავ მსურს სიკვდილი თვითგაჩენით დავაბოლოვო.
ნელ-ნელა ვისხამ ცრემლებსა და სევდის მანტიას,
ტყის შუაგულში მეხი გალობს ხმელ ალვის ხეზე,
დედამ ოთახში ღამეები არ დაატია,
მზერა მოვთოკე და ცის ნაცვლად ძირს დავიხედე.
ო, რაბი, რაბი ხალხის ზურგი ყველგან არის და
აზრი აღარ აქვს სუფევაზე რახან საუბარს,
გaმაგებინო იქნებ ღმერთი რამ განარისხა,
(თუ შენც გწყურია - შეჩვენებას ტრფობა გავუბათ.)
აღსარებების სიმარტივე მოგეხსენება,
გენიალური არის ახლა მასის ცოდვები,
და რუბიკონი გადალახეს უკვე ცხენებმა,
და პოეზიის ახლომახლო უკვე მოვედი.
შიში მაწუხებს საკუთარი თავის სრულიად,
შეუძლებლობა მომიგზავნის საღამოს მსტოვარს.
ბოლო ფოთოლი ხის წვერებში ხომ ხის სულია?
ძალა დიდი მაქვს თავს ზემოთაც, თუმც მიმატოვა.
ძვირფასო რაბი შევიშალე, მტკივა დაისი,
და ორ ზღვას შუა ფანტაზიამ ვერ გამიტყუა,
ედემობამდე პერიოდზე კითხვა დაგისვი,
ახლა ვზივარ და განკაცების ვიწყებ რიტუალს.
(რომ მოაღწიოთ მეგობრებო ჩემამდე მოდით,
ოღონდ სურნელი არ მაჩუქოთ შემოდგომათა,
იცით, შეერწყა ანგელოზთან ჩემში დემონი,
და მონაბოდი მონოლოგით დაღლამ მომმართა.)
გელაპარაკე... სისუსტე ხარ ამპარტავნების,
მე დავიღუპე- ნუ იქნები ასეთი რაბი.
დიდი დრო ვსდიე, მეგონა, რომ რამეს ვავნებდი,
მაგრამ ბავშვობა ნათელია... თვალებში დარბის.
ყველა წითელ ხაზს ჯიუტად ვლახავ!
გასალახია ეს ჯიუტი ხაზი :))
ჩემამდე ჩემში
დიდი სახელი დატოვაო, იტყვიან რაგინდ-
სიცარიელე ემჩნეოდე გულს, თვალის უპეს.
ამპარტავნების მამაოვ და უბრალოდ რაბი,
დაუგეგმავად ასე მოხდა, მე დავიღუპე.
და უღიმოდა სახეები სარკეს სარკიდან,
გრძნობის საფერფლის ნაცვლად მერგო ძველად ლარნაკი,
ფრენამ არსაით - ტკივილთა ზვირთს მტრად გადამკიდა,
ო, რაბი, რაბი სივრცეზე მსურს გელაპარაკო.
ოღონდ ჩემსაზე, ანუ ჩემგან მარჯვნივ და მარცხნივ,
ტოკავს ჰაერი. აღარ უჩანს წყალობას ბოლო.
მომავალო შენ შიშნაჭამი ბევრგან დამარცხდი,
კვლავ მსურს სიკვდილი თვითგაჩენით დავაბოლოვო.
ნელ-ნელა ვისხამ ცრემლებსა და სევდის მანტიას,
ტყის შუაგულში მეხი გალობს ხმელ ალვის ხეზე,
დედამ ოთახში ღამეები არ დაატია,
მზერა მოვთოკე და ცის ნაცვლად ძირს დავიხედე.
ო, რაბი, რაბი ხალხის ზურგი ყველგან არის და
აზრი აღარ აქვს სუფევაზე რახან საუბარს,
გaმაგებინო იქნებ ღმერთი რამ განარისხა,
(თუ შენც გწყურია - შეჩვენებას ტრფობა გავუბათ.)
აღსარებების სიმარტივე მოგეხსენება,
გენიალური არის ახლა მასის ცოდვები,
და რუბიკონი გადალახეს უკვე ცხენებმა,
და პოეზიის ახლომახლო უკვე მოვედი.
შიში მაწუხებს საკუთარი თავის სრულიად,
შეუძლებლობა მომიგზავნის საღამოს მსტოვარს.
ბოლო ფოთოლი ხის წვერებში ხომ ხის სულია?
ძალა დიდი მაქვს თავს ზემოთაც, თუმც მიმატოვა.
ძვირფასო რაბი შევიშალე, მტკივა დაისი,
და ორ ზღვას შუა ფანტაზიამ ვერ გამიტყუა,
ედემობამდე პერიოდზე კითხვა დაგისვი,
ახლა ვზივარ და განკაცების ვიწყებ რიტუალს.
(რომ მოაღწიოთ მეგობრებო ჩემამდე მოდით,
ოღონდ სურნელი არ მაჩუქოთ შემოდგომათა,
იცით, შეერწყა ანგელოზთან ჩემში დემონი,
და მონაბოდი მონოლოგით დაღლამ მომმართა.)
გელაპარაკე... სისუსტე ხარ ამპარტავნების,
მე დავიღუპე- ნუ იქნები ასეთი რაბი.
დიდი დრო ვსდიე, მეგონა, რომ რამეს ვავნებდი,
მაგრამ ბავშვობა ნათელია... თვალებში დარბის.
3. მე ის გამახსენდა "ხიდზე კაცმა სიგარეტი მთხოვა"...
ლექსო არ მომწონს, სამყაროსავით ბანალურია მე ის გამახსენდა "ხიდზე კაცმა სიგარეტი მთხოვა"...
ლექსო არ მომწონს, სამყაროსავით ბანალურია
2. იცი ეგ ლექსები და გაგახსენდება აბა არა?:D იცი ეგ ლექსები და გაგახსენდება აბა არა?:D
1. მომაწევინე, თუ ჩემი ძმა ხარ!
იქნება კვამლში დავახრჩო მუზა
თორემ ამ ბოზმა თუ განიზრახა
ლექსებს შემტენის, ვერაფერს ვუზამ.
მუზა შემებრალა:(
აქ გამახსენდა ორი ლექსი.
1. თუ ჩემი ძმა ხარ, ერთიც მიმღერე.
2. დამალევინეთ, გევედრებით, ოღონდ არც ერთი სადღეგრძელო არ მათქმევინოთ.
რატომ? რა ვიცი:) მომაწევინე, თუ ჩემი ძმა ხარ!
იქნება კვამლში დავახრჩო მუზა
თორემ ამ ბოზმა თუ განიზრახა
ლექსებს შემტენის, ვერაფერს ვუზამ.
მუზა შემებრალა:(
აქ გამახსენდა ორი ლექსი.
1. თუ ჩემი ძმა ხარ, ერთიც მიმღერე.
2. დამალევინეთ, გევედრებით, ოღონდ არც ერთი სადღეგრძელო არ მათქმევინოთ.
რატომ? რა ვიცი:)
|
