''  თქვენ იდუმალი ტყუპები ხართ-მონოლითს შვენით,
                          ჩემი ბალახი მაინც აპობს ამ მერყევ ლავას.''
                                                                                    რენე შარი.
                         
                        ჩემი, თითქოსდა გამობრძმედილი თვალთახედვით
                        ვცდილობ, შენი გონების ხაზზე-
                        უშეცდომო სიარული ვისწავლო და
                        ვისწრაფოდე ალბათ,
                        ტბისპირეთის ურიცხვ მნათობთან შესახვედრად.
                        ახლა, ვზივარ ფარდის მიღმა
                        როგორც არასდროს ფეხმორთხმით
                        და თითებით ვხდი ჰაერს სამოსელს.
                        ჩვენი აზრობრივი შედარებითაც კი
                        გავკაწრავთ სიმყუდროვის აპკს და
                        გადავეშვებით ველურები, დედიშობილები
                        იმედით ანთებულნი, რომ
                        გამყოფი ორბიტალების შერწყმით
                        ამოვიშრობთ სველ გუგებს.
                        დახრული სხეულებით წინ წავიწევთ
                        და ორფეოსის ქნარის ლივლივში
                        დავკარგავთ თავს აგონიამდე.
                        სიმშრალისაგან დახეთქილ ტუჩებს
                        ენით დავისველებთ ან
                        წყლის წვეთს  ვიპკურებთ
                        თუმცა,
                        ვგონებ,
                        ჩემი, თითქოსდა გამობრძმედილი თვალთახედვით
                        ვცდილობ, შენი გონების ხაზზე-
                        უშეცდომო სიარული ვისწავლო.
                        ბოლოს კი,
                        ისღა დაგვრჩენია,
                        სანახაობის წყურვილით აღტკინებულ მაყურებელს
                        თავი დავუხაროთ ტერფებამდე.
                        მათი ხელების მოძრაობით გამხნევებულნი
                          სივრცეს დავეწაფებით გახევებული ნესტოებით.
                        შენ, ვერასოდეს ჩაწვდები გრძნობამდელ გარემოს
                        მე კი-
                        მასში მივცურავ და რწმენით დამძიმებული თავი
                        ისე მაძევს მხრებზე, როგორც-
                        ჰოკაიდოს მთებს გადაწოლილი ჯანღი.