ნაწარმოები შეიცავს უცენზურო ფრაზებს

თუ თქვენ გინდათ ნახოთ მხოლოდ ეს ნაწარმოები, დააჭირეთ აქ

პირველად ბიჭს რომ ვაკოცე 17 წლის ვიყავი. ძააან მაგარი იყო, გაგანია ზაფხულში შუადღის თორმეტზე საათზე შევხვდით და საღამოს რვამდე ვზასაობდით. შიგადაშიგ საზამთროს დიროლს ვღეჭავდით და ალუბლის წვენს ვსვამდით.მერე რა თქმა უნდა დავშორდით.
მე მაგრად განვიცადე, ლოგინში ვიწექი, შადეს by your side-ს ვუსმენდი და საზამთროს დიროლს ვღეჭავდი საკუთარ ცრემლებთან ერთად. მთელი თინეიჯერული შემართებით მჯეროდა რომ ცხოვრება დასრულდა და ლამის სპეციალური ფიცი გამოვიგონე, რომელიც პირველი კოცნისა და მკოცნელის ერთგულებასა  და სამარხში ჩატანაზე იქნებოდა... მოკლედ რაღაც მსგავსი.
დღიურშიც ვინიშნავდი რაღაცეებს, ჰო...
მერე ბევრი რაღაც მოხდა, სანამ მე შიგადშიგ ვიღაცეებს ვკოცნიდი და ცხოვრება სულაც აღარ მთავრდებოდა, ქვეყანაში დემოკრატია ვითარდებოდა, ბიზნესი ჰყვაოდა და ვაფშე ძაან კარგ პონტში ვიყავით მთელი ქვეყანა. მე და ჩემს 4 წლის დასაც მაგრად გაგვისწორდა დედაჩემი რომ გავაცილეთ აეროპორტიდან სხვაგან... მაგარი აეროპორტი გვაქვს ისე, მაგრად დაგვევასა. კიდე ბლომად სასტავი წავიდა დედაჩემთან ერთად, იმათაც ხომ ვიღაცეები აცილებდნენ და რაღაც ტიროდნენსავით. ეტყობა აეროპორტი მოეწონათ მაგრად. სულ მიყვარდა ხალხი ვინც ხელოვნებას აფასებს, არქიტექტურას ჰო ვაფშე.
მერე ბიჭო, ერთ დღეს ჩავრთეთ რა ტელევიზორი და ვაუ... ვიღაცა როჟები გამოსულან  გარეთ და აპროტესტებნდნენ რაღაცას. ისე, კაი ბლომად კი იყვნენ... დადიოდნენ რაღაცას მოითხოვდნენ, იარეს იარეს და მოკლედ როდემდე უნდა ევლოთ, ჰო? ვაფშე ეს სიარული რა პონტია... აღარაა რა სიარულის დრო, ახლა ან სავარძელში უნდა იჯდე, კარგში რა... ფუმფულაში ან კიდევ... ან მაგარი აეროპორტი გვაქვს და მიფრინავდე... ან  იწვე სადმე... სასურველია ზღვის დონიდან ქვემოთ, ზემოთ წნევამ შეიძლება აგიწიოს და ეგ კიდევ სიარულს იწვევს და ეს სირული კიდე... არა, სიარულის დრო დამთავრდა, კაცო.  ჰოდა, კიდევ კარგი ჩაერივნენ რა ის დალოცვილები. მერე სულ მინდოდა მასეთი დუბინკა მეშოვნა სადმე, რა მაგარი ვეში იყო, იცით? იმენნა ერთს სთხლიშავ ვიღაცას და ყველაზე ცოტა თავის აქვს გაპობილი შუაზე... რა მაგის პასუხია და „ მუზარადიან შენს ქმარს შემოვხვდი თავი შუაზე გადამიჩეხა“ მახსენდება ხოლმე მაგაზე.
ნეტა, ლეონიძე როგორ სავარძელში იჯდა ?
ჰოდა, ურტყეს ეს დუბინკები და მაგრად არ გამისწორდა რა ამის ყურება. რაღაცა სისხლები მოსდიოდათ რა სასტავს და. მე ესტეთიკის მომხრე ვარ, რომ მაჩვენებ შე დალოცვილო ტელევიზიავ ამას კრუპლი პლანით, რა პონტში უნდა მომეწონოს ვითომ?შორიდან მაჩვენე როგორ იქნევს დუბინკას ტიპი და თან კარგი მუსიკის ფონზე... რამე რელაქსაციურზე, მეც ვისიამოვნებ და ნუ შენც რა, თუ გინდა შენც ისიამოვნე.
  ჰოდა, აზრზე რომ არ ხართ  საქმის კეთების და დარბენინებთ ამ ჟურნალისტებს ქუჩა-ქუჩა, გეგონება მეტი საქმე არ გქონდეთ ამ ტელევიზიებს, იმიტომაც იყო რომ მიგხურეს. არა ბიჭო ნერვებს შეგაჭმევინებდით ახლა... ტოჟე მნე გამომივიდნენ კინოდოკუმენტალისტები. მაგ დროს მე ვაფშე გამოცდები მქონდა უნივერსიტეტში. სისხლის სამართლის ლექტორი რა ტრაკი იყო იცი? სულ ეკიდა იმას კრუპლი პლანი, არ ისწავლიდი და ვაფშე არ დაგიწერდა ნიშანს. ჰოდა ახლა მე რად მინდოდა შეტენილი რამე? მითუმეტეს მაგის საგანი. ჰოდა ვიმეცადინე. მივედი და მეუბნება, რა გვეგამოცდება, ახლა გარეთ უნდა ვიყოთო ჰოდა აუდიტორიიდან გავიდა. მაგრად გამიტყდა, რაღას ვმცადინეობდიმეთქი. თან რომ გავიდა, მგონი მაგასაც მოხვდა რაღაცა და კაი სამი კვირა არ გამოჩენილა მერე. ეგეც მაგის სისხლის სამართალი. კი მოვიდა მერე, მაგრამ ამოატყეს ტრაკში პანღური, შენ ისე გაგიტყდა თავი, რაღა უნდა ასწავლო ამათო. სულ ვამბობ დებილობაა ეს ქართული ანდაზები მეთქი, მაგას ახლა სახელის გატეხვა არ სჯობდა ?
აუ მერე ძაან ცუდი რამე მოხდა რა. მტერი შემოგვივარდა. ომის პონტი იყო, ვიღაცეები მოვკალით, ვიღაცეებმა მოგვკლეს, მაგრამ მერე ყველას ერთად გაგვიხარდა რაღაცა. აი მაგრად გაგვიხარდა, ისე გაგვიხარდა რომ ერთმანეთს ხელები ჩავკიდეთ და ვიყავით ხელიხელ ჩაკიდებულები. მე მაგარ სიმპატიურ ბიჭის გვერდით მომიწია დგომამ, ნეტა ყოველდღე გვიხაროდეს ასე. პროსტა ერთი ხელი არ ჰქონდა, ეტყობა მაგიტომ არ გამომართვა ნომერი.  ვიღაცეებს მაგარი ბაითები მისცეს თან სუფთა ჰაერზე. იმენნა ზოგს როგორ უმართლებს, თან საჭმელებიც უფასოდ მისცეს და რაღაცეები. ეტობა ვიღაცეები რომ მოკვდნენ,  ჭამა ჰომ აღარ დჭირდებოდათ, ხოდა ამათ დაურიგეს რა იმათი წილი.
მერე ყველაფერი ძაან მაგრად იყო. მაგარი სახლები აშენდა და სუპერ სასტუმროები. მე კი არცერთში არ ვყოფილვარ, ცოტა ძვირია, მაგრამ სასტავი მყავს ისეთი რომ მიყვებიან ხოლმე და მაგრად მიხარია.  გარედან დავათვალიერე და მაგრებია ძალიან, პროსტა  ეს მათხოვრები არ მევასებიან რა. აი, გაივლი ძაან მაგარი შენობის გვერდით, მაგრად გისწორდება ჰოდა უცებ გაჩითავ ვიღაცა დასაბანი ბაბუ ზის და მომე მომეო... იმენნა მთელ ხედს აფუჭებენ, გისვრიან ხასიათში. ამასწინად კლუბში ვიყავით და მაგრად გაგვისწორდა მარა ვინ გაცლის ? ვიღაცა ბებრმა ქალმა ტვინი წაიღო ვარდები ვარდებიო, იყიდეთო. მე Iphone ვაჩვენე სქრინზე ვარდები მეყენა და არ მინდამეთქი. და ვაფშე გვიანი იყო, იმხელა ქალი გარეთ რას დაწანწალებდა ღამის ორზე... მერე გამოვლენენ მასეთები და ჩვენზე ჭორაობენ, ღამე დაერთრევიან ახალგაზრდები გარეთო. თითონ რას ამბობ რა... თბილ ლოგინში იწვა ყელამდე შეკრული ღამის პერანგით. გამომივიდნენ პატიოსნები.
მოკლედ ბევრი ვილაპარაკე რა და ვაფშე იმის თქმა მინდოდა რომ ჩემი და ცამეტის გახდა ახლა და დედა ჩამოვიდა ორი კვირით. კაი ექვსი წელია არ გვინახავს. მაგრად გამიხარდა, ახალი ჟაკეტი და ფეხსაცმელი ჩამომიტანა. მაგრამ რად გინდა, ჩავიცვი დღეს სამსახურში მაგრამ კაცი შვილს არ შეუმჩნებია იმენნა, რაღაცა  კადრები გავრცელდა და უყურებდა ყველა, სულ ეკიდათ ჩემი ფეხსაცმელი, არადა გუჩია.  ჩამაფურთხეს იმენნა სულში.
ამის დედაც.